Σήμερα έδωσα μια συνέντευξη στον δημοσιογράφο Γιάννη Τριάντη (ραδιόφωνο ALPHA) με αφορμή μία ανάρτηση μου για την ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ. Τον ορισμό αυτό τον είχε δώσει ο Βάλτερ Μπένγιαμιν. Η συνέντευξη...
Σήμερα έδωσα μια συνέντευξη στον δημοσιογράφο Γιάννη Τριάντη (ραδιόφωνο ALPHA) με αφορμή μία ανάρτηση μου για την ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ.
Τον ορισμό αυτό τον είχε δώσει ο Βάλτερ Μπένγιαμιν.
Η συνέντευξη υπάρχει στο αρχείο του ALPHA radio.
Εγώ δεν μπορώ να την μετακινήσω εδώ.
Δεν ξέρω.. Η έκπληξη μου ήταν ο θερμός πρόλογος του δημοσιογράφου, ο οποίος αφού υπενθύμισε ότι είχαμε στο παρελθόν μεγάλες διαφωνίες, εκτιμά την εντιμότητα, την ανιδιοτέλεια και την αυτονομία σκέψης μου και θα ήθελε να τον θεωρώ φίλο μου.
Στην χώρα αυτή σπάνια ακούμε καλή κουβέντα για ανθρώπους στην πολιτική.
Εκτός αν είναι αρχηγοί.
Ειλικρινά η τοποθέτηση ενός δημοσιογράφου με τον οποίο δεν είχαμε συμπέσει σχεδόν ποτέ πολιτικά με έκανε να πιστεύω ότι δεν έχουν όλα ισοπεδωθεί στο ατελείωτο "εγώ". Έτσι μπόρεσα να μιλήσω με άνεση για την απογοήτευση μου από την σημερινή εικόνα της Αριστεράς και του Προοδευτικού χώρου.
Όμως.. κάπως έτσι σκέφτηκα ότι μπορούμε να διεκδικήσουμε ο καθένας για την περίπτωση του το ηθικό πλεονέκτημα που είχε κάποτε η παράταξη της Αριστεράς.
Είναι ευθύνη του καθενός και της καθεμιάς προσωπικά.
Γιατί το ηθικό πλεονέκτημα μπορεί να ήταν μια καταχρηστική και υπερβολική έννοια για μία ολόκληρη παράταξη ή ένα κόμμα αλλά ήταν- έστω και έτσι- μια μορφή δέσμευσης των ανθρώπων σε συλλογικές αξίες.
Ένα είναι το μυστικό για να σπάσουμε την ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ. Να ξαναβάλουμε το συναίσθημα στην πολιτική. Κάτι που έχει αποδειχτεί ότι έχει γίνει πια εξαιρετικά δύσκολο.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους