20 Ιουλίου 1974 – 52 χρόνια μετά... Υπάρχουν πληγές που ο χρόνος δεν μπορεί να σβήσει. Υπάρχουν πατρίδες που, όσο κι αν πέρασαν τα χρόνια, συνεχίζουν να περιμένουν τη δικαίωση. Σήμερα τιμούμε τη...
20 Ιουλίου 1974 – 52 χρόνια μετά... Υπάρχουν πληγές που ο χρόνος δεν μπορεί να σβήσει.
Υπάρχουν πατρίδες που, όσο κι αν πέρασαν τα χρόνια, συνεχίζουν να περιμένουν τη δικαίωση.
Σήμερα τιμούμε τη μνήμη των ηρώων που έπεσαν υπερασπιζόμενοι την κυπριακή γη, σκύβουμε με σεβασμό μπροστά στις οικογένειες των αγνοουμένων και δεν λησμονούμε τους χιλιάδες πρόσφυγες που ξεριζώθηκαν από τις πατρογονικές τους εστίες. Η Κύπρος δεν είναι μόνο ένα κομμάτι γης.
Είναι ιστορία, πολιτισμός, μνήμη και ψυχή του Ελληνισμού.
Η μνήμη είναι ευθύνη.
Η λήθη δεν είναι επιλογή.
Δεν ξεχνάμε.
Δεν συμβιβαζόμαστε με την κατοχή.
Συνεχίζουμε να ελπίζουμε σε μια Κύπρο ελεύθερη, ειρηνική και απαλλαγμένη από την κατοχή. Αθάνατοι οι ήρωες. Αιωνία η μνήμη των θυμάτων. #ΔενΞεχνώ #Κύπρος #20Ιουλίου1974 #52Χρόνια #Μνήμη #Ελευθερία
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους