ΔΕΑ (ΚΔ) Δημήτριος Τσαμκιράνης (1953–22 Ιουλίου 1974)🇬🇷 🇨🇾 🕊️ «Αθάνατος Ήρωας της Επιχείρησης "ΝΙΚΗ" – Μαζί με τους αθάνατους συμπολεμιστές του» Τέτοιες ημέρες, πριν από πενήντα δύο χρόνια… Η 20ή...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η ελληνική σημαία κυμάτιζε πάνω από μια γη που δοκιμαζόταν σκληρά, ενώ στρατιώτες και άμαχοι έδιναν έναν άνισο αγώνα απέναντι στις εισβολικές δυνάμεις. Ο Ελληνισμός ζούσε μία από τις πιο τραγικές στιγμές της σύγχρονης ιστορίας του.

Δύο ημέρες αργότερα, στις 22 Ιουλίου 1974, ένας νέος μόλις 21 ετών, ο Δόκιμος Έφεδρος Αξιωματικός Καταδρομών Δημήτριος Τσαμκιράνης, περνούσε για πάντα από την ιστορία στην αθανασία.

Γεννημένος το 1953 στις Ελευθερές Καβάλας, ήταν ένας νέος με ήθος, μόρφωση και λαμπρές προοπτικές.

Είχε ολοκληρώσει τις γυμνασιακές του σπουδές και συνέχισε με υποτροφία στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η ζωή του διαγραφόταν ελπιδοφόρα.

Όμως, όταν η πατρίδα τον κάλεσε, δεν δίστασε ούτε στιγμή. Τον Απρίλιο του 1973 διέκοψε τις σπουδές του για να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία στις Δυνάμεις Καταδρομών.

Εκεί ξεχώρισε για το ήθος, την αποφασιστικότητα και την αφοσίωσή του στο καθήκον και όταν η Κύπρος δέχθηκε την τουρκική εισβολή, προσφέρθηκε να συμμετάσχει στην αποστολή ενίσχυσης του μαχόμενου νησιού.

Τη νύχτα της 21ης προς 22α Ιουλίου 1974, επιβιβάστηκε στο NORATLAS 52-133 «ΝΙΚΗ 4», στο πλαίσιο της ιστορικής Επιχείρησης «ΝΙΚΗ», μιας από τις πλέον τολμηρές και δραματικές αποστολές στην ιστορία των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Οι άνδρες εκείνοι πέταξαν μέσα στο σκοτάδι, χωρίς φώτα, γνωρίζοντας ότι η αποστολή τους ήταν εξαιρετικά επικίνδυνη.

Δεν γνώριζαν αν θα επέστρεφαν.

Γνώριζαν όμως ότι η Κύπρος τούς χρειαζόταν.

Λίγο πριν από την προσγείωση στο αεροδρόμιο της Λευκωσίας, το αεροσκάφος καταρρίφθηκε από φίλια αντιαεροπορικά πυρά μέσα στη σύγχυση της μάχης.

Μέσα στις φλόγες δεν χάθηκαν μόνο ζωές.Γεννήθηκαν θρύλοι.Ο Δημήτριος Τσαμκιράνης δεν πρόλαβε να ζήσει μια γεμάτη ζωή.

Δεν πρόλαβε να δημιουργήσει οικογένεια, να επιστρέψει στις σπουδές του ή να πραγματοποιήσει τα όνειρά του.

Πρόλαβε όμως να κατακτήσει κάτι που ελάχιστοι άνθρωποι κατορθώνουν.Την αθανασία της προσφοράς και της θυσίας.

Για τριάντα τέσσερα χρόνια, η κυπριακή γη κράτησε στην αγκαλιά της τα λείψανά του.

Το 2008, ύστερα από την ταυτοποίησή τους με τη μέθοδο DNA, ο Δημήτριος Τσαμκιράνης επέστρεψε στη γενέτειρά του και κηδεύτηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2008 με τις τιμές που άρμοζαν σε έναν πεσόντα αξιωματικό. Στις Ελευθερές Καβάλας ανεγέρθηκε μνημείο προς τιμήν του, ενώ το υπαίθριο θέατρο της περιοχής φέρει το όνομά του, ώστε οι επόμενες γενιές να γνωρίζουν ποιος ήταν και γιατί θυσιάστηκε.Ο Δημήτριος Τσαμκιράνης, όμως, δεν ήταν μόνος του εκείνη τη μοιραία νύχτα.Μαζί του ταξίδευαν άνδρες που είχαν κάνει την ίδια επιλογή.

Να αφήσουν πίσω οικογένειες, όνειρα και το μέλλον τους για να υπερασπιστούν την Κύπρο και τον Ελληνισμό. Στο NORATLAS 52-133 «ΝΙΚΗ 4» έπεσαν οι αεροπόροι: Βασίλειος Παναγόπουλος, Γεώργιος Συμεωνίδης, Ηλίας Άνθιμος και Γεώργιος Δάβαρης.

Μαζί τους έπεσαν οι καταδρομείς της Α΄ Μοίρας Καταδρομών:Νικόλαος Καβραχωριανός, Στέφανος Τσιλιβάκης, Ευάγγελος Τσάκωνας, Αθανάσιος Χριστόπουλος, Ανδρέας Αναστασόπουλος, Κοσμάς Γιαννακάκης, Στέφανος Γιαννάκος, Παναγιώτης Γιαννόπουλος, Ηλίας Δαλαμάγκας, Ανδρέας Ζησιμόπουλος, Κωνσταντίνος Ηλίας, Σωτήριος Κασιμάκης, Κωνσταντίνος Κατερός, Σωτήριος Κουρούνης, Χρήστος Λίγδης, Χριστόδουλος Δοϊτσίδης, Σπυρίδων Μανιάτης, Αιμίλιος Μονιάς, Κωνσταντίνος Μπαρώτας, Γεώργιος Νάκος, Στυλιανός Πρινιανάκης, Δημήτριος Σιορώκος, Νικόλαος Σκιαδαρέσης, Σωτήριος Τζούρας, Ηλίας Τούλης και Χρήστος Χατζόπουλος. Ο Μοναδικός επιζών του «ΝΙΚΗ 4» ήταν ο καταδρομέας Αθανάσιος Ζαφειρίου, ο οποίος έφερε μέχρι το τέλος της ζωής του τη μνήμη των συμπολεμιστών του.Τα ονόματα αυτά δεν αποτελούν απλώς έναν κατάλογο πεσόντων.

Είναι νέοι άνθρωποι που άφησαν την τελευταία τους πνοή υπερασπιζόμενοι την Κύπρο.

Είναι οικογένειες που περίμεναν μάταια την επιστροφή των παιδιών τους.Είναι μια γενιά που απέδειξε ότι το καθήκον μπορεί να σταθεί πάνω από τον φόβο, πάνω από το προσωπικό συμφέρον, ακόμη και πάνω από την ίδια τη ζωή.

Σήμερα, πενήντα δύο χρόνια μετά, η μεγαλύτερη τιμή που μπορούμε να αποδώσουμε στους ήρωες δεν είναι μόνο τα στεφάνια, τα μνημόσυνα και οι επετειακές τελετές.Είναι να θυμόμαστε τα πρόσωπά τους.Να προφέρουμε τα ονόματά τους.

Να διδάσκουμε στις νεότερες γενιές ποιοι ήταν και γιατί θυσιάστηκαν.Γιατί όσο η μνήμη παραμένει ζωντανή, οι ήρωες δεν πεθαίνουν ποτέ.

ΔΕΑ (ΚΔ) Δημήτριος Τσαμκιράνης.

Αθάνατος!! ✍ Στυλ. Καβάζης Αθάνατοι οι αεροπόροι και οι καταδρομείς του NORATLAS «ΝΙΚΗ 4». Αθάνατοι όλοι οι υπερασπιστές της Κυπριακής Δημοκρατίας το καλοκαίρι του 1974. Αιωνία η μνήμη τους. Τιμή και δόξα στους ήρωες της Επιχείρησης «ΝΙΚΗ».🇬🇷 🇨🇾 🕊️

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους