Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ιδεολογικό ρήγμα στην Αριστερά: Στροφή Τσίπρα με de facto αποδοχή των ιδιωτικών πανεπιστημίων και μέτωπο από ΣΥΡΙΖΑ – Νέα Αριστερά Σε πλήρη ιδεολογική και πολιτική τροχιά σύγκρουσης εισέρχεται το στρατόπεδο της Αριστεράς.

Μόλις λίγες ημέρες μετά την επίσημη εμφάνισή της, η νέα πολιτική κίνηση του Αλέξη Τσίπρα, η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛ.Α.Σ.), επιλέγει μια καθαρά μη αριστερή στρατηγική επιλογή στο κορυφαίο ζήτημα της Παιδείας.

Η δημόσια τοποθέτηση της τομεάρχη Παιδείας του κόμματος, Ιωάννας Λαλιώτου, ότι η ΕΛ.Α.Σ. δεν προτίθεται να καταργήσει τα ιδιωτικά πανεπιστήμια που ιδρύθηκαν με τον νόμο Πιερρακάκη, αποτελεί μια ξεκάθαρη υποχώρηση από τις πάγιες θέσεις του προοδευτικού χώρου.

Η κίνηση Τσίπρα επιλέγει την οδό της «αναμόρφωσης» του υφιστάμενου πλαισίου.

Δημιουργεί έτσι ένα πρωτοφανές πολιτικό παράδοξο: καταψηφίζει μεν την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος, αλλά στην πράξη νομιμοποιεί και διατηρεί τη λειτουργία των ιδιωτικών ΑΕΙ, αποδεχόμενη το κυβερνητικό έργο της Νέας Δημοκρατίας.

Η δεξιά αυτή στροφή της ΕΛ.Α.Σ. προκάλεσε την άμεση και συντονισμένη αντίδραση των πρώην συντρόφων του Αλέξη Τσίπρα, διαμορφώνοντας ένα συμπαγές μέτωπο από τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και τη Νέα Αριστερά εναντίον της νέας κίνησης. Ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγορεί ευθέως την ΕΛ.Α.Σ. για de facto αποδοχή της εμπορευματοποίησης της γνώσης. Η Κουμουνδούρου ξεκαθαρίζει ότι ο νόμος Πιερρακάκη πρέπει να καταργηθεί άμεσα, με παράλληλη απορρόφηση των φοιτητών των ιδιωτικών σχολών στη δημόσια τριτοβάθμια εκπαίδευση. Η Νέα Αριστερά μιλά για πλήρη «παραίτηση από την πολιτική αλλαγή». Κατηγορεί το κόμμα Τσίπρα ότι αναλαμβάνει τον ρόλο του απλού «διαχειριστή» των νεοφιλελεύθερων πολιτικών του Κυριάκου Μητσοτάκη αντί της ανατροπής τους.

Η απόφαση του Αλέξη Τσίπρα να μην συγκρουστεί με το καθεστώς των ιδιωτικών πανεπιστημίων ανατρέπει τις ισορροπίες.

Τοποθετεί την ΕΛ.Α.Σ. απέναντι σε ολόκληρο το παραδοσιακό μπλοκ της Αριστεράς, το οποίο την αντιμετωπίζει ήδη ως έναν συστημικό διαχειριστή.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους