Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μερικές φορές οι συνεχείς ερωτήσεις μέσα σε μια σχέση δεν σημαίνουν ότι θέλετε να ελέγχετε τον άνθρωπό σας.

Σημαίνουν ότι μέσα σας δεν νιώθετε πια ασφαλείς. «Είσαι καλά μαζί μου;» «Με αγαπάς ακόμη;» «Γιατί είσαι τόσο απόμακρος/η;» «Έχει αλλάξει κάτι;» «Θέλεις πραγματικά να είμαστε μαζί;» Από έξω αυτές οι ερωτήσεις μπορεί να μοιάζουν υπερβολικές.

Μπορεί να ακούγονται σαν πίεση.

Σαν καχυποψία.

Σαν έλεγχος.

Σαν να πρέπει ο άλλος να αποδεικνύει συνεχώς ότι δεν πρόκειται να φύγει.

Αλλά από μέσα τους υπάρχει συχνά κάτι πολύ πιο ευάλωτο: «Δεν μπορώ να καταλάβω αν είμαι ακόμη ασφαλής μέσα στην καρδιά σου.» Όταν ένας δεσμός έχει τραυματιστεί, η σιγουριά που κάποτε υπήρχε αρχίζει να χάνεται.

Μια πιο ψυχρή απάντηση αποκτά μεγαλύτερο βάρος.

Μια καθυστέρηση στο μήνυμα μοιάζει ύποπτη.

Ένα βλέμμα που αποφεύγει μπορεί να γεννήσει φόβο.

Μια βραδιά απόστασης μπορεί να ξυπνήσει τη σκέψη: «Μήπως κάτι τελειώνει χωρίς να μου το λέει;» Και τότε ο άνθρωπος δεν ζητά απλώς πληροφορίες.

Ζητά ρύθμιση.

Ζητά να νιώσει: «Είσαι ακόμη εδώ για μένα; Μπορώ να στηριχτώ ξανά πάνω σου;» Όμως ο άλλος συχνά δεν ακούει τον φόβο.

Ακούει κατηγορία.

Ακούει: «Δεν σε εμπιστεύομαι.» «Πρέπει να μου αποδεικνύεις συνεχώς την αγάπη σου.» «Δεν κάνεις αρκετά.» Και τότε νιώθει πίεση. Αμύνεται. Εκνευρίζεται.

Δίνει σύντομες απαντήσεις. Κλείνεται.

Απομακρύνεται για να αναπνεύσει.

Αλλά αυτή ακριβώς η απόσταση επιβεβαιώνει τον φόβο του άλλου.

Και έτσι δημιουργείται ο κύκλος: ο ένας ζητά περισσότερη διαβεβαίωση, ο άλλος νιώθει περισσότερο ελεγχόμενος.

Ο ένας πιέζει περισσότερο για να νιώσει σύνδεση, ο άλλος αποσύρεται περισσότερο για να προστατευτεί.

Ο ένας σκέφτεται: «Δεν με καθησυχάζεις γιατί δεν σε νοιάζει.» Ο άλλος σκέφτεται: «Ό,τι κι αν κάνω, ποτέ δεν θα είναι αρκετό.» Και οι δύο μένουν μόνοι.

Η λύση δεν είναι να πούμε στον έναν: «Σταμάτα να είσαι ανασφαλής.» Ούτε στον άλλον: «Δίνε συνεχώς περισσότερες αποδείξεις.» Γιατί η πραγματική ασφάλεια δεν δημιουργείται με ανάκριση.

Αλλά ούτε και με αποφυγή.

Δημιουργείται όταν το ζευγάρι μπορεί να μιλήσει για αυτό που συμβαίνει κάτω από τη συμπεριφορά.

Όταν ο ένας μπορεί να πει: «Όταν σε νιώθω μακριά, τρομάζω ότι χάνω τη θέση μου στη ζωή σου.» Και ο άλλος μπορεί να απαντήσει: «Δεν θέλω να σε αφήνω μόνο/η μέσα σε αυτόν τον φόβο.

Θέλω να βρούμε έναν τρόπο να νιώθεις ότι είμαι εδώ, χωρίς να νιώθουμε και οι δύο παγιδευμένοι.» Στη θεραπεία ζεύγους, αυτό είναι καθοριστικό.

Γιατί πίσω από την ανάγκη για επιβεβαίωση υπάρχει συχνά φόβος εγκατάλειψης.

Και πίσω από την αντίδραση στην πίεση υπάρχει συχνά φόβος αποτυχίας ή απώλειας ελευθερίας.

Αν βλέπουμε μόνο τη συμπεριφορά, βλέπουμε έναν άνθρωπο που ελέγχει και έναν άνθρωπο που αποφεύγει.

Αν δούμε τον δεσμό, βλέπουμε δύο ανθρώπους που προσπαθούν να προστατευτούν από διαφορετικούς φόβους.

Στη μέθοδο ΑΓΑΠΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ δεν δουλεύουμε μόνο να μειωθούν οι ερωτήσεις ή οι αντιδράσεις.

Δουλεύουμε να αποκατασταθεί η συναισθηματική σιγουριά που κάνει τις ερωτήσεις λιγότερο αναγκαίες.

Να αναγνωρίσετε τι ενεργοποιεί τον φόβο.

Να ακούσετε την ανάγκη πίσω από την επιβεβαίωση.

Να δείτε τι κάνει τον άλλον να νιώθει πιεσμένος.

Να δημιουργήσετε έναν νέο τρόπο ανταπόκρισης, χωρίς έλεγχο και χωρίς εγκατάλειψη.

Γιατί όταν ο δεσμός αρχίζει ξανά να νιώθει ασφαλής, δεν χρειάζεται να ζητά συνεχώς αποδείξεις.

Αρχίζει να τις βιώνει.

Αν είστε ζευγάρι όπου ο ένας ζητά συνεχώς επιβεβαίωση και ο άλλος νιώθει ότι πιέζεται ή ελέγχεται… στείλτε μου τη λέξη: ΣΙΓΟΥΡΙΑ και θα σας ενημερώσω προσωπικά για τη Συνεδρία Στρατηγικής Επιθυμητής Αλλαγής. Αντώνης Γκλιόγκος Σύμβουλος Συντροφικών Σχέσεων και Ζευγαριών | Αφηγηματικός Ψυχοθεραπευτής Θεραπευτής Ζεύγους και Οικογένειας | Δημιουργός της Μεθόδου ΑΓΑΠΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους