Pete Brown: Ποιητής της αντικουλτούρας, στιχουργός των Cream και underground καλλιτέχνης... του Michael Pougounas O Ginger Baker του τηλεφώνησε κάποια στιγμή και του είπε, «Κοίτα, είμαστε στο...
Pete Brown: Ποιητής της αντικουλτούρας, στιχουργός των Cream και underground καλλιτέχνης... του Michael Pougounas O Ginger Baker του τηλεφώνησε κάποια στιγμή και του είπε, «Κοίτα, είμαστε στο στούντιο με τους Cream και ξέρω πως γράφεις καλά.
Χρειαζόμαστε την βοήθειά σου». Eκεί έγινε εμφανές ότι υπήρχε μια χημεία ανάμεσα στον Peter Brown και στον Jack Bruce και όταν το τραγούδι των Cream «I Feel Free» έγινε επιτυχία, όλοι αποφάσισαν πως o Brown θα ήταν ο στιχουργός της μπάντας. Ο Peter Ronald Brown ήταν μέλος της σκηνής των ποιητών του Λίβερπουλ κατά την διάρκεια της δεκαετίας του ’60 και ήταν σημαντικός εκπρόσωπος των Βρετανών beat ποιητών.
Όταν στις 11 Ιουνίου 1965, η Barbara Rubin διοργάνωσε το International Poetry Incarnation, ένα φεστιβάλ ποίησης που έλαβε χώρα στο Royal Albert Hall του Λονδίνου, το παρακολούθησαν 7000 άτομα, μεταξύ των οποίων η τότε Ινδή πρωθυπουργός Ίντιρα Γκάντι.
Ο ρόλος της εκδήλωσης ήταν καθοριστικός μιας και τα επόμενα χρόνια θα διαμόρφωνε την underground σκηνή της Μεγάλης Βρετανίας καθώς, σύμφωνα με τον Jeff Nuttall, συγγραφέα του Bomb Culture, ενός βιβλίου σχετικά με την αντικουλτουρα του Λονδίνου που εκδόθηκε το 1969, χάρη στο συγκεκριμένο φεστιβάλ «το underground αναδύθηκε ξαφνικά στην επιφάνεια». Ο συγγραφέας και κινηματογραφιστής Peter Whitehead που κινηματογραφούσε την αντικουλτούρα του Λονδίνου και της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1960, κινηματογράφησε όλο το γεγονός σε ένα ντοκιμαντέρ με τίτλο Wholly Communion. Ο Brown συνέθεσε ποιήματα μαζί με τον ποιητή και καλλιτέχνη Michael Horovitz και τα απήγγειλαν μαζί στην εκδήλωση, όπου μεταξύ άλλων συμμετείχαν κορυφαίοι beat ποιητές και συγγραφείς όπως ο William S. Burroughs, ο Gregory Corso, ο Lawrence Ferlinghetti και ο Allen Ginsberg. H ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΣΤΟ LINK: https://merlins.gr/blog/2332
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους