Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Mε το trade του Lu Dort στους Atlanta Hawks δεν υπάρχει πλέον καμία ομάδα που να προβλέπεται να είναι μισθολογικά πάνω από το SECOND APRON για τη χρονιά που έρχεται.

Η προσαρμογή και των 30 ομάδων στις επιταγές της σύμβασης του 2024 ήταν κάτι παραπάνω από άμεση και ολοκληρωτική.

Oμάδες με πάμπλουτους ιδιοκτήτες που έδειξαν αρχικά διάθεση να αψηφήσουν οποιεσδήποτε κυρώσεις, όπως οι Clippers και οι Phoenix Suns γρήγορα υποχρεώθηκαν να αναδιπλωθούν υπό τις αυστηρότατες συνέπειες για τους παραβάτες.

Δεν χωράει αμφιβολία πως πλέον το second apron λειτουργεί de facto ως HARD CAP.

Ως μισθολογικό ταβάνι δηλαδή που καμία ομάδα δεν επιτρέπεται να ξεπεράσει.

Είδαμε την πρωταθλήτρια του 2024 Βοστώνη να ξεφορτώνεται σημαντικά κομμάτια του ρόστερ της, και εν τέλει να ανταλλάσσει και τον Jaylen Brown, είδαμε τους Knicks να χάνουν τον Mitchell Robinson, ενώ μια ομάδα όπως οι Denver Nuggets βρίσκονται σε δεινή θέση αν θέλουν να διατηρήσουν τον Watson, έναν παίκτη που οι ίδιοι έκαναν draft. H Oklahoma Thunder αποτελεί το απόλυτο υπόδειγμα για το πως θα πρέπει να κινείται μια διεκδικήτρια ομάδα υπό το φόβητρο του second apron.

Ουσιαστικά αντικαθιστά τα δευτερεύοντα κομμάτια του ρόστερ της με ρούκι συμβόλαια, τα οποία είναι πολύ πιο φτηνά και διαχειρίσιμα.

Είναι φυσικά άδικο ένας εξαιρετικός παίκτης να πληρώνεται ψίχουλα τα πρώτα 4 χρόνια της καριέρας του και να είναι δεμένος με τη restricted free agency με την ομάδα του - είναι όμως και το μόνο όπλο που διαθέτουν οι ομάδες στην προσπάθειά τους να μείνουν ανταγωνιστικές χωρίς ο λογαριασμός να εκτοξευτεί. Η OKC λοιπόν έχασε το καλοκαίρι Dort, Joe, Wiggins - έκανε draft όμως τον Mara και τον Stirz, και μαζί με τα ρούκι συμβόλαια του McCain, του Mitchell και του Τopic ευελπιστεί να είναι εξίσου ανταγωνιστική του χρόνου.

Δίνοντας δε αυτούς τους παίκτες πήρε πίσω μπόλικα second round picks, που θα της επιτρέψουν να είναι η πιο flexible ομάδα στο μέλλον.

Γιατί όλα αυτά τα picks που έχει στην κατοχή της αποτελούν ασφαλιστική δικλείδα ότι οποιαδήποτε στιγμή το πλάνο στραβώσει οι Thunder μπορούν να κάνουν όποια κίνηση θέλουν (να πάρουν παίκτη ή να ξεφορτωθούν συμβόλαιο). Όσο βέβαια και να θέλουμε να υποβαθμίσουμε την απώλεια του Dort, δεν παύει αυτός να ήταν starter για την OKC τα τελευταία χρόνια και πολύτιμο αμυντικό εργαλείο - έστω και υπό την ανοχή των διαιτητών στα διάφορα ύπουλα τεχνάσματά του.

Στους τελικούς της Δύσης με τους Spurs φάνηκαν τα limitations του, δεν μπορείς στο σύγχρονο μπάσκετ να έχεις στην περιφέρεια έναν παίκτη που δεν μπορεί να κάνει απολύτως τίποτα με την μπάλα στο δάπεδο.

Σαν αμυντικός εξολοθρευτής πάντως είχε προσφέρει πάρα πολλά στην επιτυχία των Thunder. O Cason Wallace, που θα κληθεί να αναλάβει το ρόλο του, έχει υψηλότατο αμυντικό iq και σπουδαία χέρια στην μπάλα, δεν είναι όμως εξίσου σκληρός και τρομακτικός με τον Dort, ειδικά στο να μαρκάρει παίκτες με μέγεθος στα switches.

H ουσία είναι πάντως ότι, παρά την αψεγάδιαστη μαεστρία που βγάζει η φετινή διαχείριση από τον GM των Thunder Sam Presti, η Οκλαχόμα δεν μοιάζει ενισχυμένη σε σχέση με πέρσι.

Μένει να δούμε τι ψάρια θα πιάσει απευθείας ο Mara, αλλά το βάθος στα γκαρντ μοιάζει μικρότερο από πέρσι.

Η ομάδα κατάφερε να διατηρήσει Hartenstein, Caruso ενώ δείχνει πως θέλει να πληρώσει αρχικά τον Wallace.

Όμως δεν παύει να ισχύει πως οι Thunder απέτυχαν πέρσι, και θα έπρεπε να ψάχνονται να ενισχυθούν και όχι απλά να διατηρήσουν τον υπάρχοντα κορμό.

Αν όλοι είμαστε υγιείς είναι εντάξει, αν όμως όχι; Δυστυχώς το second apron είναι αμείλικτο - όχι μόνο στις διοικητικές κυρώσεις του αλλά και στον τεράστιο φόρο που επιβάλλεται - οι Thunder γλίτωσαν 100 εκατομμύρια από το trade του Dort.

Το συμπέρασμα που βγαίνει είναι το πόσο δύσκολα μπορεί να ελιχθεί μια ομάδα που πληρώνει 3 max συμβόλαια, όπως η OKC στους Gilgeous-Alexander, Williams, Holmgren. Oι Thunder κατάφεραν φέτος να τη σκαπουλάρουν, θα έχουν όμως τα ίδια προβλήματα του χρόνου, ειδικά αν πληρωθεί ο Wallace.

To συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι αναπόφευκτα στα επόμενα δύο χρόνια θα τους δούμε να σπάνε την τριάδα των αστέρων τους.

Έχουν τουλάχιστον το τεράστιο πλεονέκτημα να διαθέτουν τα assets που συγκέντρωσαν τα χρόνια του tanking, και μάλιστα να τα πολλαπλασιάζουν παρόλο που κάνουν πρωταθλητισμό.

Μόνο το San Antonio βρίσκεται σε ανάλογα ευχάριστη θέση.

Έχουν επίσης την τύχη να κάθεται στο τιμόνι των διοικητικών υποθέσεων της ομάδας ένας πανέξυπνος άνθρωπος με όραμα και στυγνό ορθολογισμό, ο Sam Presti.

ΥΓ το να κάνεις salary dump τον franchise player σου και ένα νο1 draft pick στη δεύτερη του χρονιά δημιουργεί μια περίεργη εντύπωση για τους Hawks. Ο Dort δεν κολλάει σε ένα roster που πληρώνει πολλά λεφτά σε ένα ανάλογο αμυντικό εργαλείο όπως ο Dyson Daniels.

Μυρίζει trade στους Hawks μέσα στη χρονιά, που νομίζω ότι το έχουν παρακάνει με κινήσεις οικονομικού flexibility και θα πρέπει κάποια στιγμή να κοιτάξουν και να φτιάξουν ομάδα.

Πολύ σωστά το Dallas έσπευσε να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία και να αρπάξει τον Risacher, που στη χειρότερη μπορεί να γίνει ένας καλός αναπληρωματικός παίκτης ενώ στα 21 του είναι πολύ νωρίς για να πούμε πως δεν έχει upside σαν παίκτης.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους