Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το πόρισμα αντέγραψε το προεδρικό αφήγημα ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΗΘΙΚΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΠΟΙΝΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ ΕΓΕΙΡΕΙ ΤΟ «ΑΘΩΟ» ΒΙΝΤΕΟ Χρειάστηκαν έξι μήνες, δύο παρατάσεις της έρευνας, μια πολυμελής αστυνομική ομάδα και εξασφάλιση 26 ωρών πρωτογενούς οπτικοακουστικού υλικού, για να καταλήξει η δημόσια ανακοίνωση του Ανδρέα Πασχαλίδη στο ίδιο ακριβώς αφήγημα που είχε διατυπώσει το Προεδρικό από τις πρώτες ώρες της υπόθεσης! Το βίντεο ήταν προϊόν μοντάζ.

Οι ισχυρισμοί ήταν αβάσιμοι.

Στόχος ήταν να πληγεί η Κυπριακή Δημοκρατία.

Επρόκειτο για υβριδική επίθεση.

Αυτά ανακοίνωσε η κυβέρνηση στις 8 Ιανουαρίου, προτού διοριστεί ποινικός ανακριτής, προτού ληφθούν καταθέσεις, προτού παραδοθεί το πρωτογενές υλικό και προτού ελεγχθούν όσα ακούγονταν στις καταγεγραμμένες συνομιλίες.

Αυτά επανέλαβε στις 20 Ιουλίου ο άνθρωπος που ορίστηκε για να διερευνήσει, μεταξύ άλλων, εάν η αρχική κυβερνητική εκδοχή ανταποκρινόταν στα πραγματικά γεγονότα.

Η έρευνα του Ανδρέα Πασχαλίδη είχε δικαίωμα να καταλήξει ότι δεν συγκεντρώθηκε επαρκής μαρτυρία για τη στοιχειοθέτηση συγκεκριμένων ποινικών αδικημάτων.

Κανείς δεν μπορεί να απαιτεί διώξεις χωρίς την αναγκαία αποδεικτική βάση.

Η ανακοίνωση, όμως, δεν περιορίστηκε σε αυτό.

Απένειμε πολιτικά και ηθικά πιστοποιητικά, ερμήνευσε προθέσεις, υποβάθμισε αυθεντικές τοποθετήσεις σε «αερολογίες και φαφλατισμούς» και μετέφερε το κέντρο βάρους από όσα συζητούσαν πρόσωπα του προεδρικού περιβάλλοντος προς τον άγνωστο εντολέα της καταγραφής.

Και όλα αυτά προτού η Νομική Υπηρεσία μελετήσει και αξιολογήσει το περιεχόμενο, τις εισηγήσεις και τις επιφυλάξεις του πορίσματος.

Η απόφαση είχε γραφτεί από τον Ιανουάριο Στις 8 Ιανουαρίου, η πρώτη επίσημη αντίδραση του Κυβερνητικού Εκπροσώπου ήταν ότι το επίμαχο βίντεο χαρακτηριζόταν, στη βάση μιας πρώτης αξιολόγησης, «κακόβουλο» και «προϊόν μοντάζ». Το Προεδρικό υποστήριξε ότι επιχειρούσε να πλήξει την κυβέρνηση και τη χώρα μέσω ψευδών και παραπλανητικών ισχυρισμών.

Ακολούθησε δεύτερη κυβερνητική ανακοίνωση, με την οποία γνωστοποιήθηκε ότι εξεταζόταν υπόθεση υβριδικής δραστηριότητας κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Έξι μήνες αργότερα, η δημόσια σύνοψη του πορίσματος χαρακτηρίζει επίσης το βίντεο προϊόν επεξεργασίας, αποδίδει την παραγωγή του σε ξένη ιδιωτική εταιρεία και καταλήγει ότι αποτελεί μορφή υβριδικής επίθεσης με στόχο να πληγεί το κυπριακό κράτος.

Το πόρισμα, δηλαδή, δεν περιορίζεται σε μια γενική εκτίμηση, αλλά ακολουθεί ακριβώς την ίδια λογική αλληλουχία και σχεδόν την ίδια ορολογία με την πρώτη άμυνα του Προεδρικού.

Η έρευνα που παρουσιάστηκε ως ανεξάρτητη και εξαντλητική δεν αποδόμησε, δεν επιβεβαίωσε με σαφώς παρουσιαζόμενα στοιχεία και δεν επαναδιατύπωσε με τη θεσμική επιφύλαξη που απαιτείται το κυβερνητικό αφήγημα.

Το υιοθέτησε.

Άγνωστος ο εντολέας, «γνωστό» το κίνητρο Η πιο εμφανής αντίφαση βρίσκεται μέσα στην ίδια την ανακοίνωση.

Συγκεκριμένα ο Ανδρέας Πασχαλίδης αναφέρει ότι δεν κατέστη δυνατό να αποκαλυφθεί η ταυτότητα του πελάτη που ανέθεσε στην ξένη εταιρεία την παραγωγή του βίντεο.

Επισημαίνει, μάλιστα, ότι η αποκάλυψή του θα ρίξει φως στην πλήρη εικόνα των στόχων και των κινήτρων του.

Ακριβώς για αυτό ζήτησε και έλαβε νέα παράταση του διορισμού του, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2026… Παρά την ομολογία ότι αγνοούνται ακόμη τα κρίσιμα αυτά στοιχεία, η ανακοίνωση αποφαίνεται ήδη ότι στόχος ήταν να πληγεί η Κυπριακή Δημοκρατία και όχι ιδιωτικά συμφέροντα.

Προχωρεί ακόμη περισσότερο, συνδέοντας την επιχείρηση με χαρακτηριστικά καμπάνιας συγκεκριμένης χώρας, χωρίς να κατονομάζει τη χώρα και χωρίς να αποκλείει άλλη χώρα εχθρική προς την Κύπρο.

Πρόκειται για συμπέρασμα που προηγείται της απόδειξής του.

Δεν μπορεί η ταυτότητα του εντολέα να θεωρείται απαραίτητη για την πλήρη αποκάλυψη των κινήτρων του και ταυτόχρονα τα κίνητρά του να παρουσιάζονται ως ήδη εξακριβωμένα.

Η αντίφαση βεβαίως αποτελεί τον βασικό άξονα πάνω στον οποίο στηρίχθηκε η μετατροπή του Videogate από υπόθεση ελέγχου της εξουσίας σε υπόθεση εξωτερικής επίθεσης κατά του κράτους.

Λάθος ακόμη και στο θεσμικό άλλοθι Για να στηρίξει το συμπέρασμα περί υβριδικής επίθεσης, η ανακοίνωση επικαλείται και τη χρονική στιγμή δημοσιοποίησης του βίντεο.

Αναφέρει ότι μία ημέρα προηγουμένως η Κύπρος είχε αναλάβει την «Προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου». Η αναφορά είναι διπλά προβληματική.

Για λόγους ορθότητας να αναφέρουμε η Κύπρος δεν ανέλαβε ποτέ την Προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, αλλά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πρόκειται για δύο διαφορετικά θεσμικά όργανα.

Η σύγχυση θα μπορούσε να θεωρηθεί απλή αστοχία σε μια καθημερινή δήλωση.

Αποκτά όμως άλλη βαρύτητα όταν ο ευρωπαϊκός θεσμός χρησιμοποιούνται ως στοιχεία για να θεμελιωθεί ένα τόσο σοβαρό συμπέρασμα περί υβριδικής επίθεσης.

Μια πολυσέλιδη έρευνα έξι μηνών, η οποία αποδίδει ενέργειες σε εχθρική χώρα, όφειλε τουλάχιστον να είναι ακριβής ως προς το ποια ευρωπαϊκή Προεδρία ανέλαβε η Κυπριακή Δημοκρατία.

Το μοντάζ δεν διαγράφειτις λέξεις Η ανακοίνωση χαρακτηρίζει τα πλάνα που δημοσιοποιήθηκαν «μη αυθεντικά», επειδή αποτέλεσαν προϊόν επεξεργασίας, και τα θεωρεί μηδαμινής ή ανύπαρκτης αποδεικτικής αξίας.

Το μοντάζ ασφαλώς επηρεάζει το πλαίσιο και την αποδεικτική αξία ενός οπτικοακουστικού υλικού.

Μπορεί να μεταβάλει τη σειρά των φράσεων, να αποκόψει εξηγήσεις και να δημιουργήσει παραπλανητικούς συσχετισμούς.

Δεν εξαφανίζει, όμως, τις λέξεις που πράγματι εκστομίστηκαν.

Η ίδια η έρευνα εξασφάλισε 26 ώρες αυθεντικού υλικού και εξέτασε όσα λέχθηκαν σε αυτό.

Από το πρωτογενές βίντεο προέκυψαν, σύμφωνα με τον ανακριτή, ζητήματα σχετικά με κυρώσεις, οικοδομικές αναπτύξεις, προεκλογικές εισφορές, δραστηριότητες εκπροσώπησης συμφερόντων και τον Ανεξάρτητο Φορέα Κοινωνικής Στήριξης.

Συνεπώς, το περιεχόμενο ήταν αρκετά σοβαρό ώστε να διερευνηθεί επί έξι μήνες σε πολλαπλά επίπεδα.

Η έλλειψη αποδεικτικής επάρκειας για ποινική δίωξη δεν μετατρέπει τις καταγεγραμμένες συμπεριφορές σε πολιτικά αδιάφορες.

Οι «φαφλατισμοί» που απέφεραν χρήματα Η πλέον εξοργιστική πτυχή της ανακοίνωσης είναι ο τρόπος με τον οποίο επιχειρείται να εξουδετερωθούν όσα ακούστηκαν.

Ο ποινικός ανακριτής και η αστυνομική ομάδα καταλήγουν ότι οι αναφορές ορισμένων από τους εμπλεκομένους ήταν «αερολογίες και φαφλατισμοί», που αποσκοπούσαν στη δημιουργία εντυπώσεων και στην αποκόμιση προσωπικού οικονομικού οφέλους.

Η ερμηνεία αυτή δεν προκύπτει από κοινή παραδοχή των πρωταγωνιστών.

Σύμφωνα με την ίδια την ανακοίνωση, μόνο ένας ανταποκρίθηκε όταν του ζητήθηκε να σχολιάσει και επιβεβαίωσε αυτή την εκδοχή! Οι υπόλοιποι αρνήθηκαν να τοποθετηθούν.

Προφανώς η παραδοχή ενός προσώπου δεν μπορεί να μετατραπεί σε συλλογική εξήγηση για όλους και μάλιστα όταν του υποβλήθηκε από τον ανακριτή και την ίδια στιγμή αυτό να επικαλείται και το πόρισμα! Πολύ περισσότερο όταν η ανακοίνωση αναγνωρίζει ότι μεταξύ των φερόμενων επενδυτών και τριών Κυπρίων υπογράφηκαν συμφωνίες εμπιστευτικότητας και παροχής υπηρεσιών, από τις οποίες δύο πρόσωπα αποκόμισαν οικονομικά οφέλη.

Αυτό που παρουσιάζεται ως αθωωτική εξήγηση δημιουργεί από μόνο του ένα τεράστιο πολιτικό ζήτημα.

Πρόσωπα με πραγματική ή εμφανιζόμενη πρόσβαση στο ανώτατο επίπεδο της εξουσίας χρησιμοποιούσαν αυτή την εικόνα για να εντυπωσιάσουν ξένους επενδυτές και να εξασφαλίσουν οικονομικό όφελος.

Είτε έλεγαν την αλήθεια είτε υπερέβαλλαν, η εικόνα παραμένει θεσμικά απαράδεκτη.

Εάν οι αναφορές τους ήταν αληθείς, εγείρεται ζήτημα διαπλοκής.

Εάν ήταν ψευδείς, εγείρεται ζήτημα εμπορευματοποίησης της πρόσβασης στην προεδρική εξουσία από πρόσωπα του στενού της περιβάλλοντος.

Καμία από τις δύο εκδοχές δεν συνιστά πιστοποιητικό πολιτικής αθωότητας. Ο Φορέας ελέγχθηκε πίσω από κλειστές πόρτες Ανάλογη είναι η αντιμετώπιση του Ανεξάρτητου Φορέα Κοινωνικής Στήριξης.

Η ανακοίνωση αναφέρει ότι παραλήφθηκε πίνακας δωρητών και ότι ο έλεγχός του κατέδειξε το ανεδαφικό των επιλήψιμων ισχυρισμών.

Η κοινωνία, όμως, καλείται να αποδεχθεί ένα απόλυτο συμπέρασμα για στοιχεία τα οποία δεν έχει δει. Ο Φορέας καταργήθηκε χωρίς να ανοίξουν πλήρως στον κοινοβουλευτικό και δημόσιο έλεγχο οι φάκελοι των μεγάλων δωρητών.

Οι πολίτες εξακολουθούν να μην γνωρίζουν το σύνολο των εταιρειών που κατέβαλαν σημαντικές εισφορές, ούτε μπορούν να διασταυρώσουν εάν και ποια συμφέροντα διατηρούσαν με το κράτος. Η Ελεγκτική Υπηρεσία είχε ήδη καταγράψει περιπτώσεις δωρητών με ταυτόχρονες κρατικές συμβάσεις ή συμφέροντα που επηρεάζονταν από κυβερνητικές αποφάσεις.

Το ζήτημα δεν κλείνει με τη διαβεβαίωση ότι ένας ανακριτής είδε τον πίνακα και δεν εντόπισε ποινικό αδίκημα καθώς η διαφάνεια δεν αντικαθίσταται από την απαίτηση τυφλής εμπιστοσύνης.

Θα επιστρέψει τώρα ο σύγαμπρος; Η πολιτική χρήση που θα επιχειρηθεί να γίνει είναι ήδη προβλέψιμη. Το Προεδρικό θα παρουσιάσει την ανακοίνωση ως πλήρη δικαίωση και ως απόδειξη ότι το Videogate ήταν μια κατασκευασμένη επίθεση.

Σε αυτή την περίπτωση προκύπτει ένα απλό ερώτημα: Θα επιστρέψει τώρα ο Χαράλαμπος Χαραλάμπους στη θέση του Διευθυντή του Γραφείου του Προέδρου; Η παραίτησή του είχε υποβληθεί μετά τη δημοσιοποίηση του βίντεο και την πολιτική αναστάτωση που προκλήθηκε.

Εφόσον, κατά τη νέα επίσημη εκδοχή, όσα ακούστηκαν ήταν απλές αερολογίες χωρίς οτιδήποτε μεμπτό, ποιος ήταν ο λόγος αποχώρησής του; Σε κάθε περίπτωση είναι πρόδηλο ότι η παραίτηση δεν έγινε επειδή είχε ήδη αποδειχθεί ποινικό αδίκημα.

Έγινε επειδή το περιεχόμενο των συνομιλιών ήταν ασύμβατο με τη θέση του στενότερου διοικητικού συνεργάτη του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Αυτό ακριβώς είναι η πολιτική ευθύνη.

Αρχίζει πολύ πριν από το εδώλιο του κατηγορουμένου.

Ο επαναδιορισμός που μοιάζει με προκαταβολική ανταμοιβή Η αξιοπιστία της διαδικασίας είχε ήδη τραυματιστεί πριν από τη δημοσιοποίηση των συμπερασμάτων.

Στις 2 Ιουλίου, ενώ το πόρισμα δεν είχε ολοκληρωθεί και ενώ η έρευνα άγγιζε τον στενό κύκλο του Προέδρου της Δημοκρατίας (σ.σ οι οποίοι ουσιαστικά με βάση το βίντεο προσπαθούσαν να μαζέψουν χρήματα για την προεκλογική εκστρατεία του ίδιου του προέδρου της δημοκρατίας) το Υπουργικό Συμβούλιο ανανέωσε τη θητεία του Ανδρέα Πασχαλίδη στην προεδρία της ΑΑΔΙΠΑ για τρίτη συνεχόμενη πενταετία, έως την 1η Ιουλίου 2031.

Η κυβέρνηση υποστήριξε ότι ο διορισμός του στην ΑΑΔΙΠΑ και η ιδιότητά του ως ποινικού ανακριτή ήταν θεσμικά διακριτές.

Τυπικά, πράγματι, πρόκειται για δύο διαφορετικούς διορισμούς.

Η χρηστή διοίκηση, όμως, δεν εξαντλείται στην τυπική διάκριση αρμοδιοτήτων.

Όπως τονίσανε ξανά απαιτεί αποφυγή ακόμη και της εικόνας εξάρτησης, ευγνωμοσύνης ή προκαταβολικής ανταμοιβής.

Ουσιαστικά το Υπουργικό Συμβούλιο ανανέωσε για άλλα πέντε χρόνια τη θητεία του ανθρώπου που ερευνούσε μια υπόθεση με τεράστιο πολιτικό κόστος για τον Πρόεδρο και τον στενό του κύκλο.

Λίγες ημέρες αργότερα, η δημόσια ανακοίνωση του ίδιου ανθρώπου αναπαρήγαγε το αρχικό αφήγημα του Προεδρικού.

Όλα αυτά τα εξόφθαλμα δημιουργούν μια πολιτική και θεσμική εικόνα που καμία σοβαρή κυβέρνηση δεν θα έπρεπε να επιτρέψει να δημιουργηθεί.

Η ανακοίνωση της 20ής Ιουλίου Το πόρισμα είχε παραδοθεί στον Γενικό Εισαγγελέα από την Παρασκευή, 17 Ιουλίου.

Η ανακοίνωση με την πολιτική αθώωση, τους χαρακτηρισμούς περί «φαφλατισμών» και το αφήγημα της υβριδικής επίθεσης δημοσιοποιήθηκε χθες Δευτέρα, 20 Ιουλίου.

Την ημέρα κατά την οποία η Κυπριακή Δημοκρατία τιμά τους νεκρούς, θυμάται τους αγνοουμένους και καταγράφει για ακόμη μία χρονιά τις συνέπειες της τουρκικής εισβολής, το κράτος επέλεξε να ανοίξει μια εσωτερική πολιτική αντιπαράθεση με μια ανακοίνωση που μπορούσε να είχε εκδοθεί την Παρασκευή ή την επομένη.

Ακόμη και εάν δεν υπήρξε επικοινωνιακός σχεδιασμός, υπήρξε βαριά έλλειψη ευαισθησίας.

Η 20ή Ιουλίου δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως βολική ημέρα για να κλείνουν υποθέσεις που βαραίνουν την κυβέρνηση.

Έπεσε το τελευταίο φύλλο συκής Το Videogate δεν μη στοιχειοθετήθηκε (με τις συνθήκες όπως περιγράψαμε) μέχρι σήμερα ποινική υπόθεση με βάση τον Ποινικό Κώδικα.

Η ίδια η ανακοίνωση, άλλωστε, καταγράφει επιφυλάξεις σε σχέση με τη νομοθεσία για την ποινικοποίηση της διαφθοράς, τις οποίες η Νομική Υπηρεσία καλείται ακόμη να αξιολογήσει.

Η πολιτική υπόθεση, όμως, παραμένει . Παραμένουν οι συνομιλίες για πρόσβαση στο Προεδρικό, οι υποσχέσεις επίσπευσης αιτημάτων, οι αναφορές σε εισφορές και προεκλογική χρηματοδότηση, η αξιοποίηση της σχέσης με τον Πρόεδρο ως επιχειρηματικού πλεονεκτήματος και η αντίληψη ότι η φιλανθρωπία μπορεί να λειτουργήσει ως δίοδος προς την εξουσία.

Παραμένει και κάτι ακόμη σοβαρότερο.

Η προσπάθεια να παρουσιαστεί η απουσία ποινικής δίωξης ως συνολική απαλλαγή της κυβέρνησης από κάθε πολιτική και ηθική ευθύνη.

Μια δημοκρατία δεν μετατρέπεται σε καθεστώς από μία απόφαση ή από ένα πόρισμα.

Ολισθαίνει, όμως, σε καθεστωτικά μονοπάτια όταν η εκτελεστική εξουσία εκδίδει από την πρώτη ημέρα την ετυμηγορία, ο θεσμικός ερευνητής την επαναλαμβάνει έξι μήνες αργότερα και η κοινωνία καλείται να θεωρήσει την επανάληψη ανεξάρτητη επιβεβαίωση. ΣΚΕΥΗ ΣΤΑΥΡΟΥ/ ΑΛΗΘΕΙΑ/ 21/07/2026

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους