Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σήμερα έφυγα από το νοσοκομείο με έναν τεράστιο κόμπο στο στομάχι.

Ηταν από εκείνες τις στιγμές που η ψυχή βαραίνει περισσότερο από το σώμα.

Ζήτησα απ τον Θεό να μη με εγκαταλείψει.Λίγα λεπτά αργότερα μπροστά μου βρέθηκε αυτή η εικόνα .Για κάποιους ίσως είναι μια απλή σύμπτωση…για εμένα ήταν η απάντηση που είχα μόλις ζητήσει.

Η ζωή έχει έναν παράξενο τρόπο να μας θυμίζει πως, ακόμη κι όταν πιστεύουμε ότι τα έχουμε χάσει όλα …δεν είμαστε ποτέ πραγματικά μόνοι.

Εκεί που νομίζουμε πως ξεφυτρώνει ένας δράκος για να μας τρομάξει…ο Θεός μάς χαρίζει ένα μικρό πουλί για να μας δείξει τον δρόμο.

Όχι για να εξαφανίσει τις δυσκολίες αλλά για να μας θυμίσει ότι υπάρχει ακόμη ελπίδα.

Ενα ειλικρινές μπράβο στον οδηγό αυτού του λεωφορείου για την επιλογή να έχει την εικόνα αυτή.

Ίσως να μη φαντάζεται ποτέ ότι σε μια δύσκολη στιγμη έγινε -άθελά του- η αφορμή για να πάρει κάποιος κουράγιο και να συνεχίσει να πιστεύει.

Ίσως τελικά τα πιο μεγάλα θαύματα να μην είναι τα εντυπωσιακά… να είναι εκείνα τα μικρά σημάδια που φτάνουν ακριβώς τη στιγμή που η καρδιά μας τα έχει περισσότερο ανάγκη.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους