Original Post

Πλήρες Κείμενο:

@highlight 20 Ιουλίου 1974. Μια ημέρα που δεν θα ξεχάσω ποτέ.

Ταξιδεύαμε οικογενειακώς με την ταχεία για την Καλαμάτα.

Ο πατέρας μου, ο Λευτέρης, είχε μόλις απολυθεί ως πολιτικός κρατούμενος από τη δικτατορία. Στην Τρίπολη μάθαμε το τραγικό νέο: η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο και κηρύχθηκε γενική επιστράτευση.

Το ταξίδι μας σταμάτησε εκεί.

Επιστρέψαμε εσπευσμένα στην Αθήνα.

Ο πατέρας μου παρουσιάστηκε αμέσως στο Φρουραρχείο, στον Σταθμό Λαρίσης, και επιστρατεύθηκε με προορισμό τη Λάρισα.

Ως παιδί θυμάμαι τον φόβο, την αγωνία και την αβεβαιότητα.

Θυμάμαι όμως και την πικρή αλήθεια: η χούντα, με τα εγκληματικά της λάθη και την προδοσία της, άφησε την πατρίδα απροετοίμαστη μπροστά στη μεγαλύτερη εθνική τραγωδία της μεταπολεμικής ιστορίας. Η Κύπρος πλήρωσε βαρύ τίμημα.

Χιλιάδες νεκροί, αγνοούμενοι και πρόσφυγες.

Πενήντα δύο χρόνια μετά, η κατοχή συνεχίζεται και η πληγή παραμένει ανοιχτή.

Δεν ξεχνώ την Κύπρο.

Δεν ξεχνώ τους ανθρώπους της.

Δεν ξεχνώ τις ευθύνες όσων πρόδωσαν την πατρίδα.

Τα συνθήματα που ακούγονταν τότε στους δρόμους, «Δώστε τη Χούντα στον λαό» και «Φωλιά στον σκύλο της ΕΣΑ», εξέφραζαν την οργή μιας γενιάς απέναντι στη δικτατορία και τα εγκλήματά της. Αιωνία η μνήμη όλων όσοι θυσιάστηκαν. Ελευθερία και δικαιοσύνη για την Κύπρο. ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους