Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η 15η Ιουλίου αποτελεί μία από τις πιο σκοτεινές σελίδες της σύγχρονης ιστορίας του Ελληνισμού.

Το πραξικόπημα κατά του Προέδρου Αρχιεπισκόπου Μακαρίου δεν ήταν μόνο μια κατάλυση της δημοκρατικής νομιμότητας.

Υπήρξε το μοιραίο γεγονός που έδωσε στην Τουρκία το πρόσχημα που αναζητούσε για να προχωρήσει, πέντε ημέρες αργότερα, στην παράνομη εισβολή της 20ής Ιουλίου 1974.

Η κυπριακή τραγωδία δεν μπορεί να εξεταστεί αποκομμένη από το μεγαλύτερο δίδαγμα της ιστορίας του Ελληνισμού: κάθε φορά που οι Έλληνες διχάζονται, οι συνέπειες είναι οδυνηρές και τις εκμεταλλεύονται όσοι επιβουλεύονται τα εθνικά μας δίκαια.

Το ίδιο συνέβη και το 1922. Η Μικρασιατική Καταστροφή δεν ήταν μόνο αποτέλεσμα στρατιωτικών εξελίξεων.

Προηγήθηκε ο Εθνικός Διχασμός, που δίχασε τον ελληνικό λαό, αποδυνάμωσε το κράτος, διέσπασε την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία και υπονόμευσε την εθνική προσπάθεια.

Το αποτέλεσμα ήταν η κατάρρευση του μικρασιατικού μετώπου, ο ξεριζωμός εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων από τις πατρογονικές τους εστίες και μία από τις μεγαλύτερες εθνικές τραγωδίες της νεότερης ιστορίας.

Δυστυχώς, μισό αιώνα αργότερα, η ιστορία επαναλήφθηκε με διαφορετικό τρόπο στην Κύπρο.

Ο διχασμός, η πολιτική αντιπαράθεση, τα πάθη και οι ακραίες επιλογές οδήγησαν στο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου. Η Τουρκία εκμεταλλεύθηκε αμέσως την κατάσταση και εισέβαλε στην Κύπρο, καταλαμβάνοντας παράνομα το 37% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Οι συνέπειες παραμένουν μέχρι σήμερα τραγικές: χιλιάδες νεκροί και τραυματίες, εκατοντάδες αγνοούμενοι, περίπου 200.000 πρόσφυγες, κατεχόμενες πόλεις και χωριά, καταστροφή της πολιτιστικής και θρησκευτικής μας κληρονομιάς και μια πατρίδα που εξακολουθεί να παραμένει διαιρεμένη.

Η επέτειος του πραξικοπήματος δεν προσφέρεται για πολιτική εκμετάλλευση ούτε για αναζωπύρωση παλιών αντιπαραθέσεων.

Είναι ημέρα ιστορικής μνήμης, αυτοκριτικής και περισυλλογής.

Η ιστορία δεν αλλάζει, αλλά μπορεί να μας διδάξει.

Και το μεγαλύτερο δίδαγμά της είναι ότι ο εθνικός διχασμός υπήρξε διαχρονικά ο μεγαλύτερος σύμμαχος των εχθρών του Ελληνισμού.

Η τιμή προς όσους θυσιάστηκαν το 1974 επιβάλλει ενότητα, υπευθυνότητα και εθνική συνεννόηση.

Η διατήρηση της ιστορικής μνήμης αποτελεί χρέος απέναντι στις επόμενες γενιές, ώστε να μην επαναληφθούν ποτέ ξανά τα ίδια τραγικά λάθη.

Σήμερα, 52 χρόνια μετά το πραξικόπημα και λίγο πριν τη μαύρη επέτειο της τουρκικής εισβολής, οφείλουμε να στείλουμε ένα ξεκάθαρο μήνυμα: η Κύπρος δεν ξεχνά.

Τιμά όλους όσοι αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για την ελευθερία της και συνεχίζει, με ενότητα, δημοκρατία και προσήλωση στο διεθνές δίκαιο, τον αγώνα για μια ελεύθερη, επανενωμένη και πραγματικά ανεξάρτητη πατρίδα.

Ας γίνει η 15η Ιουλίου μια ημέρα μνήμης και ευθύνης.

Γιατί η ιστορία έχει αποδείξει, τόσο το 1922 όσο και το 1974, ότι όταν ο Ελληνισμός είναι διχασμένος, οι εθνικές συμφορές καραδοκούν. Αντίθετα, όταν είναι ενωμένος, μπορεί να ξεπερνά ακόμη και τις μεγαλύτερες δοκιμασίες

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους