Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Υπάρχουν άνθρωποι που λειτουργούν κυρίως με βάση την απόλαυση της στιγμής.

Θέλουν να κάνουν αυτό που επιθυμούν, τη στιγμή που το επιθυμούν, χωρίς να σταθούν αρκετά στις συνέπειες.

Δεν είναι απαραίτητα κακοί άνθρωποι, συχνά είναι άνθρωποι που παρασύρονται από την ένταση, την επιθυμία, την ανάγκη να νιώσουν ελεύθεροι.

Υπάρχουν όμως και άνθρωποι που λειτουργούν διαφορετικά.

Δεν στέκονται απέναντι στην επιθυμία του άλλου για να την ακυρώσουν.

Στέκονται δίπλα του για να τον βοηθήσουν να τη σκεφτεί.

Ένας έφηβος, για παράδειγμα, μπορεί να θέλει να οδηγήσει μηχανάκι επειδή του αρέσει η ταχύτητα.

Κάποιος μπορεί να του πει: «Κάν’ το, μια ζωή την έχουμε». Κάποιος άλλος μπορεί να του φωνάξει: «Μην τολμήσεις». Υπάρχει όμως και ο άνθρωπος που θα του πει: «Ας δούμε τι σημαίνει αυτό.

Τι άδεια χρειάζεται; Τι προστατευτικό εξοπλισμό; Τι ευθύνη έχεις αν συμβεί κάτι; Τι πληρώνεις αν παραβείς τον νόμο; Τι μπορεί να χάσεις αν δεν υπολογίσεις τον κίνδυνο;» Αυτός ο άνθρωπος δεν τρομοκρατεί.

Δεν χειραγωγεί.

Δεν επιβάλλεται.

Φέρνει την πραγματικότητα μέσα στην επιθυμία.

Και τότε ο νέος δεν υπακούει απλώς. Σκέφτεται.

Δεν στερείται την ελευθερία του, αρχίζει να την κατανοεί.

Γιατί ελευθερία δεν είναι να κάνω ό,τι θέλω.

Ελευθερία είναι να ξέρω τι επιλέγω και να μπορώ να αναλάβω το κόστος της επιλογής μου.

Τέτοιους ανθρώπους έχουμε ανάγκη.

Ανθρώπους που δεν μας κολακεύουν στην παρόρμησή μας, αλλά μας βοηθούν να δούμε καθαρά.

Αυτοί οι άνθρωποι έχουν μια σπάνια αρετή: σέβονται την αλήθεια περισσότερο από τη δημοφιλία.

Δεν τους ενδιαφέρει να ακούγονται ευχάριστοι.

Τους ενδιαφέρει να είναι χρήσιμοι.

Είναι εκείνοι που θα υπενθυμίσουν τον κανόνα, τον κίνδυνο, την υποχρέωση, τη συνέπεια μιας πράξης.

Όχι επειδή θέλουν να περιορίσουν τον άλλον, αλλά επειδή κατανοούν ότι η ελευθερία χωρίς γνώση μπορεί να μετατραπεί σε παγίδα.

Συχνά αυτοί οι άνθρωποι παρεξηγούνται.

Κάποιοι τους θεωρούν αυστηρούς, υπερβολικά προσεκτικούς ή «λιγότερο αυθόρμητους». Όμως η προσφορά τους γίνεται φανερή όταν αποτρέπεται ένα λάθος, όταν αποφεύγεται ένας κίνδυνος, όταν κάποιος παίρνει μια πιο ώριμη απόφαση επειδή είχε μπροστά του όλα τα δεδομένα.

Η αξία τους βρίσκεται στο ότι δεν αφαιρούν την επιλογή από τον άλλον.

Του δίνουν τα στοιχεία για να επιλέξει συνειδητά.

Δεν λένε «κάνε αυτό» ή «μην κάνεις εκείνο». Λένε: «Γνώρισε τι σημαίνει η επιλογή σου και αποφάσισε έχοντας πλήρη εικόνα». Αυτή είναι μια βαθιά μορφή σεβασμού προς την ανθρώπινη αυτονομία.

Στην πραγματικότητα, η πρόοδος των κοινωνιών στηρίχθηκε πάντοτε σε τέτοιους ανθρώπους.

Σε ανθρώπους που δεν παρασύρονταν μόνο από το τι είναι ευχάριστο, αλλά αναρωτιούνταν τι είναι σωστό, ασφαλές, δίκαιο και ωφέλιμο.

Σε ανθρώπους που έβλεπαν τη σύνδεση ανάμεσα στην πράξη και στο αποτέλεσμα.

Σε ανθρώπους που καταλάβαιναν ότι κάθε δικαίωμα συνοδεύεται από ευθύνη και κάθε ελευθερία από συνέπειες.

Χάρη σε αυτούς μαθαίνουν τα παιδιά να σκέφτονται πριν ενεργήσουν.

Χάρη σε αυτούς οι έφηβοι αναπτύσσουν κρίση και όχι μόνο θάρρος.

Χάρη σε αυτούς οι ενήλικες αποφεύγουν αποφάσεις που αργότερα θα μετανιώσουν.

Είναι άνθρωποι που καλλιεργούν κάτι πολύ πιο σημαντικό από την υπακοή: καλλιεργούν την κρίση.

Και ίσως αυτή να είναι μία από τις μεγαλύτερες προσφορές που μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος στον συνάνθρωπό του.

Να μην του πει τι να σκεφτεί, αλλά να τον βοηθήσει να σκεφτεί.

Να μην τον οδηγήσει με φόβο, αλλά με γνώση.

Να μην του στερήσει την ελευθερία του, αλλά να τον βοηθήσει να τη χρησιμοποιήσει με σοφία.

Γιατί η αληθινή ωριμότητα δεν γεννιέται όταν κάποιος μας ελέγχει.

Γεννιέται όταν κάποιος μας βοηθά να κατανοήσουμε την πραγματικότητα.

Και οι άνθρωποι που το κάνουν αυτό, συχνά αθόρυβα και χωρίς αναγνώριση, αποτελούν ένα από τα πιο πολύτιμα στηρίγματα κάθε οικογένειας, κάθε κοινότητας και κάθε κοινωνίας.

Είναι οι άνθρωποι που μετατρέπουν την πληροφορία σε επίγνωση, την επίγνωση σε κρίση και την κρίση σε υπεύθυνη ελευθερία. Αγγελική Μπολουδάκη

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους