Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🚩Να ορθωθεί μπροστά τους ο πραγματικός τους αντίπαλος" Άρθρο του Νεκτάριου Τριάντη* Στην προετοιμασία του μεγάλου πανελλαδικού συλλαλητηρίου στη ΔΕΘ δοκιμάζουμε την ικανότητά μας γρήγορα, μαχητικά, αποφασιστικά να πορευόμαστε με τις Αποφάσεις του 22ου Συνεδρίου. Οι Αποφάσεις αυτές δεν είναι προορισμένες για κάποια μελλοντική αόρατη, μακρινή στιγμή, αλλά κρίνονται στην κάθε στιγμή.

Η προετοιμασία για τα «μεγάλα γεγονότα» περνάει από το «κάθε γεγονός», από την κάθε μάχη που έχουμε μπροστά μας.

Η πρωτοβουλία μαζικών φορέων των εργατών, αγροτών, αυτοαπασχολούμενων, νεολαίας αναδεικνύει ένα στοιχείο καθοριστικό που πρέπει να διαπεράσει την εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα: Ο λαός να μη μείνει απόμακρος, άπραγος παρατηρητής των εξελίξεων, να μην εγκλωβιστεί στην επιχειρούμενη αναμόρφωση του πολιτικού σκηνικού.

Αυτοί επιδιώκουν να εγκλωβίσουν σε κάτι περισσότερο από μια κάλπη.

Επιχειρούν να ενσωματώσουν κάθε σκίρτημα, κάθε διάθεση, κάθε αμφισβήτηση, κάθε στάση που πάει κόντρα στη βαρβαρότητα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.

Εμείς θέλουμε η ΔΕΘ από κατεξοχήν προεκλογικό μπαλκόνι, από τόπο υποκρισίας, ψευδαισθήσεων και αυταπατών να μετατραπεί, με τη μεγάλη λαϊκή κινητοποίηση σε τόπο που θα εκφραστούν ατόφια η οργή, η αγανάκτηση και συνάμα η δυναμική που μπορεί να δώσει η κοινή δράση, η παρέμβαση του λαϊκού παράγοντα.

Επιδιώκουμε να γίνουν «κομπάρσοι» «οι από μέσα» και πρωταγωνιστές «οι απέξω». Το κεφάλαιο, η κυβέρνηση και τα αστικά κόμματα να αντικρίσουν και πάλι τον μοναδικό αντίπαλο που όλα αυτά τα χρόνια μέτρησε και υπολόγισε, που τους δυσκόλεψε και τους πολέμησε: Το εργατικό - λαϊκό κίνημα.

Αλλωστε, κάθε φορά που ο λαός μας πήρε ανάσα, αναθάρρεψε ήταν όταν κινητοποιήθηκε, οργανώθηκε, προσπέρασε τα ψευτοδιλήμματα, συμπορεύτηκε με το ΚΚΕ.

Οι «βίοι» κάθε αστικής κυβέρνησης και λαού δεν είναι παράλληλοι, είναι αντίθετοι: Αδύναμη κυβέρνηση - πιο δυνατός ο λαός να παλεύει τις δίκαιες διεκδικήσεις του, σταθερή κυβέρνηση - γενικευμένη αστάθεια και ανασφάλεια για τον λαό.

Ο κάθε λαϊκός άνθρωπος θα πρέπει να λογίζει σαν ξένες κουβέντες τα περί σταθερότητας - κανονικότητας, δικαιοσύνης, θεσμών.

Δεν διαφέρει η σταθερότητα του Μητσοτάκη από την κανονικότητα των θεσμών της ΕΕ που επικαλούνται ο Τσίπρας, ο Ανδρουλάκης, η Καρυστιανού και οι λοιποί.

Η σταθερότητά τους είναι η κανονικότητα των αντιλαϊκών θεσμών, η απρόσκοπτη λειτουργία τους.

Οι θεσμοί, σε τελευταία ανάλυση το αστικό κράτος αυτό που διασφαλίζουν είναι η σταθερότητα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.

Σε μια ρευστή περίοδο όπου συντελούνται διεργασίες το να δυναμώνει το ρεύμα αμφισβήτησης απαιτεί συνδυασμένη δουλειά για εμάς τους κομμουνιστές, ισχυροποίηση παντού του ΚΚΕ.

Κάθε αιχμή παρέμβασης πέρα από άμεση κινητοποίηση πρέπει να γίνεται στοιχείο όξυνσης του ταξικού κριτηρίου, να σπάει ο κατακερματισμός της σκέψης.

Η 5η του Σεπτέμβρη δεν είναι μια μοναχική ημερομηνία όπου θα εκφραστεί όλη αυτή η προσπάθεια.

Είναι η κάθε προηγούμενη και επόμενη μέρα, το άνοιγμα στους χώρους δουλειάς, η οργάνωση της πάλης.

Όλα να συμβάλλουν ενοποιημένα μεταξύ τους στη διαμόρφωση μιας υποδομής που θα πατάει «από τα κάτω» στους χώρους δουλειάς.

Κάποιοι άξονες που πρέπει να δώσουμε προτεραιότητα στη δουλειά μας μπροστά στο μεγάλο συλλαλητήριο.

Να αναδειχτούν περισσότεροι οργανωτές Προτέρημα των κομμουνιστών δεν είναι μονάχα ότι απευθύνονται μαζικά σε πολλούς, ότι είναι εκείνοι που μπαίνουν μπροστά για κάθε ζήτημα.

Είναι ταυτόχρονα προτέρημα να πολλαπλασιάζουν τις δυνάμεις, να εντοπίζουν στοιχεία σε εργατόκοσμο που μπορούν να αναλάβουν ένα «μερτικό» στην οργάνωση, να γίνονται και αυτοί οργανωτές, να διαμορφώνονται ως οι μελλοντικοί ηγέτες.

Αυτό απαιτεί έμπνευση με την πολιτική μας, κατανόηση τι τους ζητάμε, σχέδιο που να τους αφορά.

Έχει σημασία πώς ένα ΔΣ σωματείου συζητάει τη ΔΕΘ, όχι απλά σαν μια ημερομηνία, αλλά συνδυασμένα με τον χώρο ευθύνης του, με έγνοια για κάθε ζήτημα π.χ. για συμβάσεις, απολύσεις, εργατικά «ατυχήματα» κ.λπ. Να δίνεται μεστά η δυναμική της κινητοποίησης, το ποιοτικό στοιχείο της ενιαιοποίησης του αγώνα με όλους τους εργάτες, τα φτωχά - λαϊκά στρώματα, ενάντια στην ίδια αιτία: Το σύστημα των κερδών και των πολέμων.

Να κυριαρχούν η αποφασιστικότητα, η πίστη ότι μπορούμε να τους νικήσουμε.

Οτι δεν πρόκειται να αφήσουμε τη ζωή μας, το μέλλον των παιδιών μας σε ξένα χέρια.

Αυτά τα χέρια που παρουσιάζονται σαν «σωτήρια» είναι λερωμένα με αντιλαϊκούς νόμους, συνεργάζονται με τις δυνάμεις της ΝΔ μέσα στο κίνημα, σπέρνουν από κοινού την ηττοπάθεια, τη μοιρολατρία, την απογοήτευση.

Καθημερινά δίνονται σημαντικές μάχες σε κλάδους, υπάρχει ζωντανή αντιπαράθεση που όμως δεν φτάνει με την ανάλογη ζωντάνια στις διοικήσεις των Σωματείων.

Αυτή η πείρα δεν γίνεται ενεργητικό στοιχείο στη δραστηριοποίηση των μελών τους.

Ο κομμουνιστής έχει την ακτινοβολία να εμπνεύσει από τα πιο καθημερινά ζητήματα μέχρι τα μεγάλα καθήκοντα της τάξης.

Χρειάζεται επομένως καλύτερα προετοιμασμένα, πιο στοχευμένα να επιδιώκουμε να λειτουργούν τα ΔΣ σαν μια μορφή οργάνωσης της εργατικής τάξης.

Υπάρχει κόσμος που μέσα από συγκρούσεις στους χώρους δουλειάς ξεπέρασε τον φόβο, έδειξε εμπιστοσύνη, αποφασιστικότητα.

Αυτά είναι πρωτόλεια «υλικά» που μπορούν να εξελιχθούν, να συνδεθούν πιο ολοκληρωμένα με τη θεωρία μας, με τον συγκεκριμένο σχεδιασμό.

Είναι σημαντικό στοιχείο των καθοδηγητικών οργάνων, των Κομματικών Ομάδων το να διαβλέπουν τις δυνατότητες και να σχεδιάζουν με βάση αυτές.

Αυτές οι δυνατότητες εκφράστηκαν σε εκατοντάδες τέτοιους χώρους με σημαντικές κλαδικές απεργίες των οικοδόμων, του Γάλακτος - Τροφίμων - Ποτών, του Επισιτισμού, στις Περιφέρειες κ.α. Εχουμε νικηφόρες μάχες όπως στη ΔΟΕ, στην ΟΛΜΕ, αγωνιστές που συμμετέχουν στα ψηφοδέλτιά μας με διάθεση να βοηθήσουν παραπάνω, σωματεία όπου στις πρόσφατες αρχαιρεσίες τους σημείωσαν άνοδο οι ταξικές δυνάμεις.

Χιλιάδες συμμετέχουν στα ψηφοδέλτιά μας σε ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, είναι δύναμη που πρέπει σχεδιασμένα, προσωποποιημένα να απευθυνθούμε να γίνουν οργανωτές του συλλαλητηρίου στη ΔΕΘ.

Το κάλεσμα των ΕΚ και Ομοσπονδιών είναι η βάση της συζήτησης που πρέπει να αναδειχτεί. Τον Απρίλη έγινε στην Καισαριανή η μεγαλύτερη πανελλαδική σύσκεψη συνδικαλιστικών οργανώσεων που έχει γίνει ποτέ στη χώρα με τη συμμετοχή πάνω από 700 σωματείων.

Μεταφέρθηκε σημαντική πείρα και μαχητικότητα, δόθηκε θάρρος για τη συνέχεια, διαπιστώσαμε και αδύναμες πλευρές.

Σε κάθε περίπτωση, επιβεβαίωσε ότι συντελούνται διεργασίες, ότι η πρωτοπόρα δράση μπορεί να θέσει σε κίνηση σιωπηλές, αθόρυβες δυνάμεις μέσα στους χώρους δουλειάς.

Αυτές οι συνδικαλιστικές οργανώσεις είναι πρώτες απ' όλες που πρέπει να συζητήσουν με τους παραπάνω όρους, να δείξουν οργανωτική επιδεξιότητα, να ετοιμάσουν τις συγκεκριμένες ανακοινώσεις τους, να λύσουν οργανωτικά ζητήματα, να θέσουν σε κίνηση κάθε διαθέσιμη δύναμη, να συνδυάσουν ένα πολύπλευρο καλοκαιρινό άνοιγμα με πρωτοβουλίες που να αγγίζουν το σύνολο της εργατικής - λαϊκής οικογένειας.

Είναι αυτές που πρέπει να πρωτοστατήσουν όχι με μια τυπική απόφαση αλλά με μια συνδυασμένη δουλειά, να κάνουν τη διαφορά με ένα συλλαλητήριο που να γίνει σημείο αναφοράς στην αναμέτρηση με την πολιτική που θρυμματίζει τις ζωές μας.

Κάθε επιμέρους αγώνας, κάθε διεκδίκηση να κλιμακωθεί με τη μαζική παρουσία στη ΔΕΘ Για κάθε χώρο δουλειάς, η φετινή ΔΕΘ πρέπει να αποτελέσει κοινό τόπο συνάντησης.

Να είναι μια κλιμάκωση των κινητοποιήσεων.

Οι μικρότερες εστίες να γίνουν μια μεγάλη γιγάντια εστία.

Ατόφια να εκφραστεί η οργή για τα εργοδοτικά εγκλήματα, για κάθε «Βιολάντα», για κάθε Ασπρόπυργο, να παρθούν μέτρα υγείας και ασφάλειας.

Να διεκδικηθούν αυξήσεις στους μισθούς, 7ωρο - 5ήμερο - 35ωρο, ΣΣΕ, κατοχύρωση της Κυριακάτικης αργίας, μέτρα ενάντια στην ακρίβεια.

Συνολικά το πλαίσιο που θέτουν οι συνδικαλιστικές οργανώσεις στο κάλεσμά τους.

Το κάθε ιδιαίτερο αίτημα που απασχολεί έναν χώρο δουλειάς συγκλίνει με το βασικό περιεχόμενο του συλλαλητηρίου, το «Δώστε λεφτά για μισθούς - Υγεία - Παιδεία.

Καμία θυσία για τον πόλεμο και τα κέρδη τους». Εργοστάσια, σούπερ μάρκετ, πολυκαταστήματα, μεγάλοι κλάδοι πρέπει να δώσουν το «παρών» με τα πανό τους, τα συνθήματά τους, να έχουν προηγηθεί Γενικές Συνελεύσεις.

Είναι σημαντικός όρος για να βαθαίνει η σκέψη, για να γίνεται πιο αποτελεσματικός ο αγώνας, να ενοποιείται η πάλη, να αποκτά χαρακτηριστικά σε αντικαπιταλιστική - αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση.

Να κατανοείται ότι για κάθε ζήτημα αναμετριέται τάξη ενάντια σε τάξη, ότι για να κερδίσει ο λαός πρέπει να χάσει το κεφάλαιο.

Σύνδεση των αιχμών διεκδίκησης με πλατύ πολιτικό άνοιγμα Δεν είναι μια προτροπή, χρειάζεται επεξεργασία από τον καθένα μας πώς τα άμεσα ζητήματα της πάλης θα τροφοδοτούν μια σταθερή πολιτική παρέμβαση.

Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να στοχεύουμε να ανοίγει ο ορίζοντας της σκέψης.

Να μη βλέπει ο κάθε εργαζόμενος στους κομμουνιστές μόνο τον τίμιο αγωνιστή, αλλά και την προοπτική, τον τρόπο που θα νικήσουμε, προς τα πού πρέπει να πάμε.

Να τον κάνουμε να πιστέψει στη νίκη, στη δύναμη του λαϊκού παράγοντα.

Ενας κόσμος είναι πιο επιρρεπής, πιο ευάλωτος στα διάφορα αναχώματα, γιατί δεν βλέπει, δεν πιστεύει στην προοπτική, στη δυνατότητα να αλλάξει την κατάσταση.

Αντιφατικά στοιχεία υπάρχουν και σε κόσμο που πιθανά συμμετέχει σε κάποιες από τις δράσεις των σωματείων, που λέει «καλοί οι αγώνες αλλά μπορεί να υπάρξει και μια καλύτερη κυβέρνηση». Μπροστά στην εκλογική μάχη είναι κύριο ζήτημα να μην αποσπάσει το κριτήριο της κάλπης από το κριτήριο της ζωής του.

Το περιεχόμενο της παρέμβασης, η αλληλοσύνδεση των ζητημάτων όχι μόνο στο να ερμηνεύει ότι κάθε πρόβλημα στον χώρο δουλειάς, στον χώρο κατοικίας, στην ίδια την οικογένεια δεν είναι ξεκομμένο από το άδικο, βάρβαρο καπιταλιστικό σύστημα, αλλά και αλληλοσύνδεση στο πού βρίσκεται η λύση και πώς θα έρθει.

Η λειτουργία και μαζικοποίηση των σωματείων, συνολικά η δουλειά μας μπροστά στη ΔΕΘ να γίνει παρακαταθήκη για την ανασύνταξη του κινήματος.

Να τονωθεί η αυτοπεποίθηση ότι Εργατικά Κέντρα, Ομοσπονδίες, σωματεία με ταξικό προσανατολισμό μπορούν «να ταράξουν τα νερά», να ορθώσουν εμπόδια, να θέσουν τις προϋποθέσεις ανατροπής.

Να γίνουν κανόνας και μέθοδος δουλειάς, στοιχεία όπως: Η άμεση αντίδραση για τα εργοδοτικά εγκλήματα στον Ασπρόπυργο, στο Ελληνικό, στη «Βιολάντα», η 24ωρη απεργία στη ΒΙΠΕ Πατρών, το συλλαλητήριο των εργατικών σωματείων στη Θεσσαλονίκη.

Η αποφασιστική σύγκρουση με τον εργοδοτικό συνδικαλισμό, όπως στο Εργατικό Κέντρο Εύβοιας που ανέδειξε ότι μέσα στον αγώνα, στην αντιπαράθεση με την εργοδοσία σφυρηλατούνται οι δεσμοί.

Η σύσκεψη των μαζικών φορέων Θεσσαλίας ενάντια στην πολεμική εμπλοκή.

Το προσανατολισμένο άνοιγμα και οι πρωτοβουλίες για ζητήματα που αφορούν το σύνολο της ζωής της εργατικής - λαϊκής οικογένειας, όπως στο Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων.

Οι καθημερινές μάχες σε χώρους δουλειάς με σημαντικές νίκες, όπως των 37 εργολαβικών εργαζομένων στα ΕΛΠΕ Θεσσαλονίκης.

Οι τελευταίες απεργιακές κινητοποιήσεις επιβεβαίωσαν ότι η κατάσταση στους χώρους δουλειάς είναι ένα «καζάνι που βράζει», ότι οι σταθερές παρεμβάσεις μας αφήνουν αποτύπωμα και μπορούμε με πιο προσανατολισμένο άνοιγμα, με πιο τολμηρό σχεδιασμό να τις εκφράσουμε αγωνιστικά, να διευρύνουμε τον κύκλο των αποφασισμένων εργατών με την επαναστατική γραμμή του ΚΚΕ.

Την επόμενη απαιτητική περίοδο, με την αντιλαϊκή επίθεση να εντείνεται, με κάθε απόφαση των ιμπεριαλιστών, του ΝΑΤΟ, να είναι «περισσότερος πόλεμος» θα είναι καθοριστικό αυτό που αναφέρεται στην Απόφαση του Συνεδρίου: «Ο κομμουνιστής και η κομμουνίστρια δουλεύοντας πλατιά μέσα στις εργατικές - λαϊκές μάζες που μπαίνουν στην πάλη για τα δικαιώματά τους, πρωτοστατώντας σε κάθε λαϊκό πρόβλημα, να συμβάλλουν συνειδητά να συνδέεται ο οικονομικός αγώνας με την πολιτική πάλη.

Να κατανοεί ότι αυτή η διαδικασία δεν γίνεται "ούτε μια κι έξω", ούτε συνθηματολογικά.

Είναι συνδυασμός ιδεολογικής, πολιτικής, μαζικής, οργανωτικής παρέμβασης πριν από την εξέλιξη ενός αγώνα, κατά τη διάρκειά του και στη συνέχεια». Με τέτοιους όρους να δώσουμε τη μάχη για ένα μεγάλο, πανελλαδικό, παλλαϊκό συλλαλητήριο στη ΔΕΘ. * Ο ΝεκτάριοςΤριάντης είναι μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ. • Το άρθρο αναδημοσιεύεται από τον «Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου», 18-19 Ιούλη 2026 https://m.902.gr/eidisi/politiki/425088/na-orthothei-mprosta-toys-o-pragmatikos-toys-antipalos

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους