Εποχές μη πολιτικής - το βασίλειο της ασάφειας Τρία πράγματα διαθέτουν σε αφθονία τα κοινωνικά δίκτυα: ηθικολογία, ιδεοληψία και εμμονές. Οι περισσότεροι άνθρωποι, αυτό πρέπει να ειπωθεί ξεκάθαρα...
Εποχές μη πολιτικής - το βασίλειο της ασάφειας Τρία πράγματα διαθέτουν σε αφθονία τα κοινωνικά δίκτυα: ηθικολογία, ιδεοληψία και εμμονές.
Οι περισσότεροι άνθρωποι, αυτό πρέπει να ειπωθεί ξεκάθαρα χωρίς αναστολές, δεν έχουν ιδέα από πολιτική.
Δεν αναφέρομαι σε γνώσεις πολιτικής θεωρίας.
Αναφέρομαι σε ανθρώπους που δεν γνωρίζουν ούτε τα βασικά κι όμως έχουν ολοκληρωμένη πολιτική άποψη, ελεύθερο χρόνο (συνηθώς είναι συνταξιούχοι ή Δημόσιοι Υπάλληλοι) και φυσικά μπόλικο θυμικό για να κρώζουν την «αλήθεια» τους, σαν σμήνος κοράκων.
Στην πραγματικότητα πολλοί από αυτούς, απλά συμπαθούν ή απεχθάνονται πολιτικά πρόσωπα, κάποιοι πληρώνονται για να κάνουν προπαγάνδα και άλλοι ελπίζουν στην εύνοια του κόμματος για τους ίδιους ή τα τέκνα.
Στις περισσότερες περιπτώσεις πρόκειται για μιμητισμό απόψεων, συνήθως από τα πιο γνωστά ΜΜΕ, και για αναμασήματα λατρείας ή φθόνου που καλλιεργούνται με σύστημα και μέθοδο από τους επικοινωνιολόγους, τα κομματόσκυλα και κομματικά τρολς, δηλαδή τους σκιώδεις πρωταγωνιστές της σύγχρονης πολιτικής παρακμής.
Ο απαίδευτος πολιτικά και μιμητικός νους, αναπαράγει με προθυμία το πρόσφατο αφήγημα της ηγεσίας, όμως με τεράστια ευκολία ξεχνάει τις ψευδείς υποσχέσεις του παρελθόντος, ενώ καταπίνει αμάσητες τις άβολες πολιτικές αλήθειες.
Αυτό το μοντέλο, που βασίζεται στην συστηματικά δομημένη ασάφεια του πολιτικού λόγου, στην προσωπολατρία και/ή το μίσος, εδώ και δεκαετίες εξυπηρετεί καλά τους σύγχρονους μη πολιτικούς.
Μιλώ για τους γνωστούς πολιτικούς νάνους που βασίζονται περισσότερο στην επικοινωνία, την εικόνα και τις παχιές παρόλες, δηλαδή στην ψηφοθηρία, παρά στο πολιτικό πράττειν και στο όραμα που προϋποθέτουν πυγμή και σαφήνεια.
Αναφέρομαι στους μη πολιτικούς που μεγαλοποιούν τα ελάχιστα – τα οποία και εξαντλούν επικοινωνιακά - προκειμένου να χώσουν κάτω από το χαλί τα μεγάλα και σημαντικά θέματα.
Είναι δεδομένο ότι, ειδικά στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ), η πολιτική επικοινωνία σταδικά - με την μετάβαση των γενιών - θα μεταφερθεί ολοκληρωτικά στο διαδίκτυο.
Ο «πόλεμος» και το κυνήγι της περισσότερο πειστικής ασάφειας, στον πολιτικό λόγο, θα είναι σκληρός και νομίζω ότι κακώς ελπίζουν κάποιοι αφελείς, έρμαια της αισιοδοξίας, στην αντικειμενικότητα και «παρρησία» του αλγόριθμου της ΤΝ, ξεχνώντας ότι από πίσω του βρίσκονται άνθρωποι με πολιτική ή τεχνοκρατική ατζέντα που ελάχιστα ενδιαφέρονται για την αλήθεια.
Ειδικά στην ευρωπαϊκή επικράτεια το παρακμιακό φαινόμενο - της μη πολιτικής - είναι εντονότατο.
Ένα σωρό ηγέτες του τίποτα, εδώ και πολλά χρόνια, υποδύονται ότι διαθέτουν ιδέες και εθνικά οράματα, ενώ στην πραγματικότητα είναι λουστραρισμένοι εντολοδόχοι της κλειστής κλίκας διεφθαρμένων των Βρυξελλών που έχει συγκεκριμένη εθνομηδενιστική ατζέντα.
Ηγέτες κρατών, άβουλοι επαγγελματίες, εξαρτημένοι και τοποθετημένοι εντέχνως στη σωστή πλευρά της ιστορίας εκεί που δήθεν φωλιάζει το καλό και το δίκαιο για τους λαούς της Ευρώπης.
Ο σημερινός Π/Θ της Ελλάδας είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα μη πολιτικού εντολοδόχου, κι όμως παρουσιάζεται ως μονόδρομος και αυτό είναι το μεγάλο δυστύχημα της χώρας καθότι από πίσω του βρίσκονται και άλλοι μη πολιτικοί με λιγότερο λούστρο και εξίσου πολλή ασάφεια στην ψηφοθηρική τους φαρέτρα.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους