Το τελευταίο βράδυ στην Πάρο έκλεισε με μια βόλτα και ένα παγωτό. Μα κάπου εκεί όλο και ξεπρόβαλλε ένα μικρό εκκλησάκι κι εγώ όλο ζητούσα να κάνουμε μια στάση, να ανάψουμε ένα κεράκι, να κάνουμε μια...
Το τελευταίο βράδυ στην Πάρο έκλεισε με μια βόλτα και ένα παγωτό.
Μα κάπου εκεί όλο και ξεπρόβαλλε ένα μικρό εκκλησάκι κι εγώ όλο ζητούσα να κάνουμε μια στάση, να ανάψουμε ένα κεράκι, να κάνουμε μια προσευχή.
Στην άκρη της τελευταίας εκκλησίας που μπήκα, στα αριστερά, υπήρχε ένα καντηλάκι.
Κι έτσι όπως στεκόταν μόνο του πάνω σε μια στήλη, αμέσως «μίλησε» στην καρδιά μου.
Το γυάλινο ποτηράκι ήταν γεμάτο λάδι, μέχρι πάνω, και το λευκό εργόχειρο, το σεμεδάκι πάνω στο οποίο ήταν τοποθετημένο, έδειχνε πως κάποιος ήταν ο φύλακας άγγελος αυτού του μικρού ναού.
Κι αυτή ήταν μια πολύ παρήγορη σκέψη… Κάθισα δίπλα του και κοιτούσα την όμορφη φλογίτσα που φώτιζε τη σκοτεινή γωνιά.
Κι όσο εκείνη ζέσταινε την ψυχή μου, τόσο ένιωθα μια τεράστια ευγνωμοσύνη για τούτο το ταξίδι.
Ένιωσα πως ήμουν «εκεί» που πάντα ονειρευόμουν και πως γινόμουν αυτό που, από παιδί, λαχταρούσα να είμαι.
Να νιώθω ασφαλής, να μοιράζομαι τις ιστορίες μου, να κάνω τα παιδιά να χαμογελούν και τους μεγάλους να ονειρεύονται.
Ίσως κάτι τέτοιο να ονειρεύεται κι αυτό το καντηλάκι, σκέφτηκα.
Κι ας ήταν μικρό, κι ας βρισκόταν μόνο του στη γωνιά μιας μικρής εκκλησίας.
Έβγαλα το κινητό μου και το φωτογράφισα. «Θα σε μοιραστώ με όλους μου τους φίλους», σχεδόν του ψιθύρισα, «γιατί όλοι πρέπει να μάθουν τη δύναμή σου». Δεν είσαι απλώς λίγο λάδι, ένα φυτίλι και μια φλόγα.
Είσαι κάτι πολύ παραπάνω.
Είσαι ένας έμπιστος φίλος.
Όλοι σου λέμε τις ευχές μας και τα πιο κρυφά μας μυστικά.
Είσαι ένα κομμάτι ελπίδας, ένας σιωπηλός ακροατής, ένα διακριτικό φως μέσα στο σκοτάδι.
Μια παρέα για όσους νιώθουν μόνοι, μια στάλα παρηγοριάς, μια ένδειξη ζωής, μια αόρατη αγκαλιά αγάπης.
Είσαι όλα όσα έχουμε ανάγκη να πιστέψουμε και όλα όσα κάποιος τόλμησε να πιστέψει κάποτε για εμάς… Και καθώς αυτό το ταξίδι έφτασε στο τέλος του, καθώς ένιωσα την αγάπη τόσων ανθρώπων και μοιραστήκαμε μαζί τη χαρά, ας είναι αυτή η μικρή φλογίτσα μια υπόσχεση.
Πως θα είμαστε όλοι εδώ, να συνεχίζουμε την προσπάθεια, να πιστεύουμε στο καλό και να ζωγραφίζουμε τον κόσμο μας με τα πιο τρυφερά και αισιόδοξα χρώματα. Καλημέρα. Χ.Δ.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους