Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🔘 2️⃣0️⃣●7️⃣●1️⃣9️⃣7️⃣4️⃣ 20 Ιουλίου 1974... Ξημέρωσε... μα για την Κύπρο δεν ανέτειλε ο ήλιος.

Ανέτειλε ο πόνος.

Εκείνο το πρωινό, η γη έτρεμε από τις ερπύστριες, ο ουρανός σκοτείνιασε από τα αεροπλάνα και οι κραυγές των ανθρώπων σκέπασαν το τραγούδι των πουλιών.

Μέσα σε λίγες ώρες, μια πατρίδα ματώθηκε, οικογένειες διαλύθηκαν και ο χρόνος σταμάτησε.

Άλλοι έφυγαν κρατώντας μόνο το παιδί τους στην αγκαλιά.

Άλλοι κράτησαν το κλειδί του σπιτιού τους, πιστεύοντας πως θα επέστρεφαν σε λίγες μέρες.

Δεν ήξεραν ότι θα περνούσαν 52 χρόνια και το κλειδί θα γινόταν σύμβολο ενός γυρισμού που ακόμη περιμένει.

Πώς να ξεχάσεις τη μάνα που δεν έμαθε ποτέ πού βρίσκεται το παιδί της; Πώς να ξεχάσεις τον πατέρα που άφησε πίσω το χωριό του χωρίς να προλάβει να γυρίσει να το κοιτάξει για τελευταία φορά; Πώς να ξεχάσεις τα σπίτια που έμειναν ανοιχτά, τα παιχνίδια στις αυλές, τις εικόνες στις εκκλησίες και τα χώματα που ποτίστηκαν με αίμα; Και η υφήλιος απλά κοιτούσε... Ψηφίσματα γράφτηκαν, λόγια ειπώθηκαν, υποσχέσεις δόθηκαν.

Μα για όσους έχασαν τους ανθρώπους τους, για όσους ξεριζώθηκαν από τη γη τους, καμία λέξη δεν μπορούσε να σβήσει τον πόνο, καμία απόφαση δεν μπορούσε να γυρίσει τον χρόνο πίσω.

Δεν μεγαλώσαμε με μίσος... Μεγαλώσαμε με μια άδεια καρέκλα στο τραπέζι.

Με μια φωτογραφία που κιτρίνισε περιμένοντας τον αγνοούμενο να επιστρέψει.

Με ιστορίες για αυλές που δεν ξαναπατήσαμε, για εκκλησίες που δεν ξαναλειτούργησαν, για χώματα που ακόμη μας περιμένουν.

Η 20ή Ιουλίου δεν είναι απλώς μια μαύρη επέτειος.

Είναι μια πληγή που δεν έκλεισε ποτέ.

Είναι μια σιωπηλή κραυγή που περνά από γενιά σε γενιά.

Είναι η υπενθύμιση ότι υπάρχουν λαοί που δεν ξέχασαν, γιατί δεν τους επιτράπηκε ποτέ να ξεχάσουν.

Σκύβουμε το κεφάλι μπροστά στους νεκρούς.

Αναζητούμε ακόμη τους αγνοούμενους.

Αγκαλιάζουμε τους πρόσφυγες που κουβαλούν την πατρίδα τους στη μνήμη τους. Δεν Ξεχνώ! Δεν συγχέω τη μνήμη με το μίσος.

Θυμάμαι γιατί το χρωστώ σε όσους χάθηκαν, σε όσους περιμένουν ακόμη και σε όσους θα παραδώσουν στις επόμενες γενιές την αλήθεια. 20 Ιουλίου 1974... Η μέρα που η Κύπρος και ο λαός της μάτωσε.

Και η καρδιά μας συνεχίζει να χτυπά, περιμένοντας τη δικαίωση! Δεν Ξεχνώ!

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°° 🇨🇾 δὲν ξεχνῷ 🇫🇮 προσδοκῶμεν Ἀνάστασιν Πατρίδος ⚘️ ἔσσεται ἦμαρ 🕊 Καλὴν Ἐλευθερίαν 🌿 νόστιμον ἦμαρ

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°° ✔️ ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ ✔️ ΕΞΩ Ο ΑΤΤΙΛΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ✔️ ΟΛΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΤΟΥΣ ✔️ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΚΕΡΥΝΕΙΑ ➖️➖️➖️➖️➖️➖️➖️➖️➖️➖️➖️➖️➖️ 🎥 alphanews 🎬 ni_channel ✒️ ni_news ➖️➖️➖️➖️➖️➖️➖️➖️➖️➖️➖️➖️➖️

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους