Δήλωση της Προέδρου του Κινήματος «ΕΛΠΙΔΑ για τη Δημοκρατία», Μαρίας Καρυστιανού, για τη θλιβερή ημέρα μνήμης της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο (20 Ιουλίου 1974). Ο Ελληνισμός ανθίζει σε δύο κράτη...
Δήλωση της Προέδρου του Κινήματος «ΕΛΠΙΔΑ για τη Δημοκρατία», Μαρίας Καρυστιανού, για τη θλιβερή ημέρα μνήμης της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο (20 Ιουλίου 1974). Ο Ελληνισμός ανθίζει σε δύο κράτη,την Ελληνική Δημοκρατία και την Κυπριακή Δημοκρατία.
Με την εισβολή της, η Τουρκία προσπάθησε να κόψει το άνθος του Ελληνισμού απο την Κυπριακή Δημοκρατία.
Δεν το πέτυχε όμως.
Τιμούμε τους πεσόντες, στεκόμαστε με βαθύ σεβασμό απέναντι στους αγνοούμενους, στους πρόσφυγες και σε όλους όσοι βίωσαν την τραγωδία της κατοχής. Η Κύπρος εξακολουθεί να φέρει τις πληγές μιας παράνομης εισβολής και κατάληψης, που συνιστά κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου και των θεμελιωδών αρχών της ελευθερίας και της δημοκρατίας.
Η διατήρηση της ιστορικής μνήμης αποτελεί πράξη ευθύνης.
Δεν παύουμε να διεκδικούμε δικαιοσύνη και ελευθερία στην Κύπρο, δεν ξεχνάμε, δεν αποδεχόμαστε τα τετελεσμένα και ζητούμε μια δίκαιη και βιώσιμη λύση, με πλήρη σεβασμό στην κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας, χωρίς κατοχικά στρατεύματα, χωρίς αναχρονιστικές εγγυήσεις και χωρίς ξένες παρεμβάσεις. Ως Κίνημα «ΕΛΠΙΔΑ για τη Δημοκρατία», πιστεύουμε ότι η ειρήνη μπορεί να οικοδομηθεί μόνο πάνω στη δικαιοσύνη, τον σεβασμό του διεθνούς δικαίου, την εφαρμογή των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Αλλά η οικοδόμηση της ειρήνης δεν γίνεται με τρόπο αυτόματο.
Πρέπει να αγωνισθουμε για όλα τα ανωτέρω.
Αυτό κάνουμε και θα συνεχίσουμε να κάνουμε, αξιώνοντας την άσκηση όλων των δικαιωμάτων της χώρας μας που θα βάλουν ανάχωμα στην επεκτατική πολιτική της Τουρκίας, εντός και εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, οφείλουμε να παραμείνουμε ενωμένοι.
Να διαφυλάξουμε την ιστορική αλήθεια, να στηρίξουμε έμπρακτα τον κυπριακό ελληνισμό και να μεταδώσουμε στις νεότερες γενιές το μήνυμα ότι η δημοκρατία, η ελευθερία και η εθνική αξιοπρέπεια απαιτούν διαρκή επαγρύπνηση και αγώνα.
Οι πληγές της Κύπρου από την εισβολή της Τουρκίας το 1974 είναι η μνήμη μας και ο όρκος μας για αγώνα μέχρι την τελική δικαίωση. Ο Ελληνισμός παραμένει ενωμένος και αδούλωτος, φρουρός της ίδιας του της ιστορίας που κανείς δεν μπορεί να αφανίσει. Η Κύπρος δεν ξεχνιέται και δεν εγκαταλείπεται! Πορευόμαστε με έναν κοινό όρκο και σκοπό: Δικαιοσύνη και Ελευθερία.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους