Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ -ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΖΥΡΙΧΗΣ – ΛΟΝΔΙΝΟΥ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 1959 – ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ – ΜΕΡΤΕΝ – ΑΪΧΜΑΝ – ΚΥΠ – CIA.

Η τραγωδία της Κύπρου δεν ήταν ένα στιγμιαίο γεγονός που ξεκίνησε, όπως παρουσιάζεται σήμερα, με την απόπειρα πραξικοπήματος εναντίον του Μακαρίου, αλλά μια σειρά γεγονότων που έλαβαν αρνητική τροπή για τον Ελληνισμό του νησιού μετά από την υπογραφή των επαίσχυντων Συμφωνιών Ζυρίχης - Λονδίνου από τον τότε πρωθυπουργό της Ελλάδας, Κωνσταντίνο Καραμανλή, το 1959.

Πρόκειται για μια ετεροβαρή συμφωνία, η οποία εξίσωνε το 18% των Τουρκοκυπρίων με το 82% των Ελληνοκυπρίων του νησιού και αποτέλεσε την πηγή του κακού για όλα όσα ακολούθησαν.

Ο ίδιος ο Καραμανλής παρουσίασε αυτή τη συμφωνία ως μεγάλη επιτυχία, όμως είναι δύσκολο να πιστέψει κάποιος ότι ήταν προϊόν ελεύθερης διαπραγμάτευσης και όχι ζήτημα εκβιασμού.

Τα όσα ακολούθησαν λίγα χρόνια μετά με την «υπόθεση Μέρτεν» και τη δίκη Άιχμαν ίσως δίνουν μια ικανοποιητική εξήγηση για το εάν, όταν ο Καραμανλής υπέγραφε αυτή την ετεροβαρή συνθήκη, ήταν ένας εκβιαζόμενος πρωθυπουργός με σκοτεινά μυστικά στο παρελθόν του· μυστικά τα οποία χρησιμοποιήθηκαν εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου, οδηγώντας τελικά στις Συμφωνίες Ζυρίχης - Λονδίνου.

Οι δοσίλογοι κατοχής αποτελούν μια ειδική κατηγορία ανθρώπων οι οποίοι, δρώντας στο σκοτάδι και κινούμενοι από ταπεινά κίνητρα (συνήθως οικονομικά), είναι έτοιμοι για κάθε ποταπή πράξη.

Διαφέρουν πλήρως από τις εκατοντάδες χιλιάδες μη Γερμανών εθελοντών που φόρεσαν τη γερμανική στολή και πολέμησαν ανοιχτά στο πλευρό τους, είτε για να απελευθερώσουν τη χώρα τους από τον κομμουνισμό ή την αποικιοκρατία των συμμάχων, είτε γιατί πίστεψαν ιδεολογικά στη γερμανική νίκη διακινδυνεύοντας την ζωή τους στα πεδία των μαχών . Μετά τον πόλεμο, ο δοσιλογισμός αναδείχθηκε σε ένα άτυπο «πολίτευμα» που κυριάρχησε στην Ευρώπη.

Όσοι διέθεταν «σκελετούς στην ντουλάπα τους» θεωρήθηκαν οι πλέον κατάλληλοι για θέσεις εξουσίας, καθώς ήταν πλήρως ελεγχόμενοι. Η Ελλάδα αποτέλεσε ίσως μία από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις, ενδεχομένως γιατί ο δοσιλογισμός είχε θεσμοθετηθεί ως πρακτική ήδη από την εποχή του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι Αμερικανοί, ως επίσημοι επικυρίαρχοι της Δυτικής Ευρώπης, συνήθως αποφεύγουν να δημοσιοποιούν τα «άπλυτα» των συνεργατών τους.

Ωστόσο, είναι εφικτό να εντοπιστούν στοιχεία μέσω των φακέλων τρίτων προσώπων με τα οποία συνδέονται.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι αναφορές για τον Κωνσταντίνο Καραμανλή —τον αποκαλούμενο «Εθνάρχη»— στους φακέλους του Μέρτεν, του Γερμανού που διώχθηκε για εγκλήματα πολέμου, αλλά και στον φάκελο του Γκέρτσου, ενός δοσιλόγου που πλούτισε κατά τη διάρκεια της Κατοχής.

Σύμφωνα με τα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα της CIA, ο Καραμανλής απέδωσε πίσω στον Γκέρτσο σκανδαλωδώς την περιουσία που του είχε κατασχεθεί από την ελληνική δικαιοσύνη λόγω δοσιλογισμού.

Στη συνέχεια, χρησιμοποίησε τον Γκέρτσο ως μεσάζοντα για την αποστολή χρημάτων στον Μέρτεν στη Γερμανία, προκειμένου να εξαγοράσει τη σιωπή του. Ο Μέρτεν φέρεται να τον εκβίαζε με αρχεία που ενοχοποιούσαν τον Καραμανλή για συνεργασία με τους Γερμανούς.

Είχε προηγηθεί η σκανδαλώδης απελευθέρωση του Μέρτεν από τις ελληνικές φυλακές επί πρωθυπουργίας Καραμανλή, η οποία προκάλεσε σάλο στην κοινή γνώμη.

Εξαιρετικά ενδιαφέρον είναι και το ελληνικό έγγραφο της ΚΥΠ, το οποίο βρίσκεται επισυναπτόμενο στον φάκελο της CIA για τον Μέρτεν.

Αναφέρεται στη δίκη του Άιχμαν στο Ισραήλ, στις λίστες του οποίου συμπεριλαμβανόταν το όνομα του Καραμανλή.

Σύμφωνα με το έγγραφο, η ελληνική κυβέρνηση παρακάλεσε την κυβέρνηση του Ισραήλ να μην αναγνωστούν δημοσίως στη δίκη τα ονόματα της λίστας Άιχμαν, καθώς ανάμεσά τους υπήρχε και αυτό του Πρωθυπουργού της Ελλάδος.

Οι πράκτορες της ΚΥΠ που παρέστησαν στη δίκη επιβεβαιώνουν την ύπαρξη του ονόματος, καθώς και το γεγονός ότι τελικά δεν αναγνώστηκε δημοσίως.

Φυσικά, ούτε το Ισραήλ ούτε οι Αμερικανοί κάνουν χάρες· απλώς εξαργυρώνουν τη σιωπή τους ακριβά.

Ένας τέτοιος Πρωθυπουργός ήταν απολύτως χρήσιμος στις μεγάλες δυνάμεις μεταπολεμικά, καθώς ήταν πλήρως εκβιάσιμος.

Ίσως τώρα βγάζει περισσότερο νόημα το πώς έγιναν δυνατές συμφωνίες τύπου Ζυρίχης-Λονδίνου του Φεβρουαρίου του 1959, με τις οποίες η Τουρκία απέκτησε δικαιώματα επί της Κύπρου.

Το επίσημο αφήγημα γύρω από την υπόθεση Μέρτεν και τη δίκη Άιχμαν ήταν ότι τα στοιχεία του Μέρτεν και τα ονόματα στη δίκη Άιχμαν ήταν πλαστά, και ότι ο ίδιος αποτελούσε απλώς έναν κοινό εκβιαστή που εκβίαζε τον Έλληνα πρωθυπουργό.

Όμως, ποιος μπορεί να πιστέψει ότι ένας Γερμανός λοχαγός ήταν σε θέση, με πλαστά και μόνο στοιχεία, να εκβιάσει τον Έλληνα πρωθυπουργό, αναγκάζοντάς τον να τον απελευθερώσει από τις ελληνικές φυλακές και ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων; Είναι δυνατόν, μάλιστα, να τον υποχρεώσει αργότερα να του στέλνει χρήματα μέσω άλλων καταδικασμένων δοσιλόγων, οι οποίοι επίσης αποκαταστάθηκαν από τον Καραμανλή; Καθένας μπορεί να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους