Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ανάμεσα στην αλήθεια και τη γραφκότητα... Πολλές φορές αναρωτιέμαι πού σταματά η επιμονή σε μια αλήθεια και πού αρχίζει η γραφικότητα.

Γιατί, κακά τα ψέματα, η απόσταση ανάμεσα στα δύο δεν είναι πάντα μεγάλη.

Αν μιλήσεις για κάτι που οι περισσότεροι προτιμούν να προσπςράσουν, εύκολα σε λένε υπερβολικό.

Αν επιμείνεις, σε λένε εμμονικό.

Αν ανεβάσεις λίγο τον τόνο, γίνεσαι γραφικός.

Αν πάλι σωπάσεις, δεν ενοχλείται κανείς και όλα συνεχίζπνται κανονικά.

Βέβαια, πρέπει να είμαστε δίκαιοι και με τον εαυτό μας.

Υπάρχουν φορές που ακόμη και μια σωστή θέση χάνεται μέσα στην υπερβολή.

Όταν όλα παρουσιάζονται σαν καταστροφή, όταν κάθε διαφωνία γίνεται προσωπική υπόθεση και όταν πιστεύουμε πως μόνο εμείς βλέπουμε καθαρά, τότε μπορεί να έχουμε δίκιο στην ουσία, αλλά να αδικουμε μόνοι μας αυτό που θέλουμε να πούμε.

Από την άλλη όμως, πολλές φορές η λέξη «γραφικός» χρησιμοποιείται απλώς για να μη συζητηθει η ουσία.

Είναι πιο εύκολο να απαξιώσεις εκείνον που μιλάει, παρά να απαντήσεις σε όσα λέει.

Να σχολιάσεις το ύφος του, τον χαρακτήρα του, τις εμμονές του, ακόμη και την προσωπική του ζωή, αλλά να μην πεις κουβέντα για το πρόβλημα που έβαλε στο τραπέζι.

Και το πρόβλημα, φυσικά, μένει εκεί.

Η αλήθεια δεν χρειάζεται ούτε φωνές ούτε θεατρινισμούς.

Χρειάζεται στοιχεία, συνέπεια και ένα μέτρο.

Κυρίως όμως χρειάζεται να είμαστε έτοιμοι να την ακούσουμε ακόμη κι όταν δεν μας βολεύει.

Ακόμη κι όταν τη λέει κάποιος με τον οποίο διαφωνούμε.

Και βέβαια χρειάζεται και κάτι ακόμη πιο δύσκολο.. να μπορούμε να παραδεχτούμε πως κάποιες φορές κάναμε λάθος.

Το δύσκολο τελικά δεν είναι ούτε να φωνάζεις ούτε να σωπαίνεις.

Το δύσκολο είναι να καταλαβαίνεις πότε η σιωπή σου γίνεται συνενοχή και πότε η φωνή σου αρχίζει να υπηρετεί περισσότερο εσένα παρά την υπόθεση για την οποία μιλάς.

Δεν ξέρω αν αυτή η ισορροπία βρίσκεται πάντα.

Ξέρω όμως πως όποιος δεν κινδύνευσε ποτέ να χαρακτηριστεί υπερβολικός, μάλλον δεν είπε και πολλές αλήθειες που ενοχλούν.

Από την άλλη, όποιος θεωρεί κάθε αντίδραση απόδειξη ότι έχει δίκιο, ίσως να έχει ήδη περάσει στη γραφικότητα χωρίς να το καταλάβει. Και κάπου εκεί βρίσκεται το λεπτό σκοινί πάνω στο οποίο, λίγο πολύ, όλοι μας ακροβατούμε.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους