Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όταν ένας άνθρωπος χρειάζεται βοήθεια, η κοινωνία και οι αρμόδιες υπηρεσίες πρέπει να είναι παρούσες.

Δυστυχώς και σήμερα έγινα μάρτυρας μιας κατάστασης που δεν τιμά μια κοινωνία που θέλει να λέγεται ανθρώπινη.

Εδώ και περίπου 10 ημέρες, μια ηλικιωμένη γυναίκα βρίσκεται άστεγη στην παραλία.

Κοιμάται έξω, χωρίς στέγη, χωρίς τις βασικές συνθήκες υγιεινής, χωρίς σταθερή πρόσβαση σε φαγητό και νερό.

Παρουσιάζει σημάδια που προκαλούν ανησυχία, όπως ουλές στο σώμα της, ενώ η συμπεριφορά της δείχνει ότι πιθανόν χρειάζεται άμεση ιατρική και ψυχολογική/ψυχιατρική υποστήριξη.

Η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να αφήνει κανέναν αδιάφορο.

Για τον λόγο αυτό επικοινώνησα με το ΣΧΕΔίΑ – Κέντρο Στήριξης και Επανένταξης του Δήμου Λεμεσού, θεωρώντας ότι πρόκειται για την αρμόδια υπηρεσία που μπορεί να παρέμβει και να προσφέρει την απαραίτητη βοήθεια.

Δυστυχώς, η εμπειρία που είχα ήταν απογοητευτική.

Πριν από τρεις ημέρες επικοινώνησα με το ΣΧΕΔίΑ και εξήγησα με κάθε λεπτομέρεια την ακριβή τοποθεσία όπου βρισκόταν η γυναίκα.

Παρόλα αυτά, μετέβησαν σε διαφορετικό σημείο, μόλις περίπου 200-300 μέτρα μακριά από το σωστό σημείο.

Αντιλαμβάνεστε ότι με ένα απλό τηλεφώνημα για επιβεβαίωση θα μπορούσαν να είχαν φτάσει στο σωστό σημείο μέσα σε λίγα λεπτά.

Αντί αυτού, όπως αντιλήφθηκα, προσπάθησαν να εντοπίσουν τη γυναίκα ρωτώντας άτομα που βρίσκονταν εκεί.

Αφού δεν την εντόπισαν, αποχώρησαν χωρίς να επικοινωνήσουν μαζί μου για να διαπιστώσουν αν υπήρχε κάποιο λάθος.

Με μια μόνο κλήση θα είχαν ενημερωθεί άμεσα ότι βρίσκονταν σε λάθος σημείο.

Χθες επικοινώνησα ξανά με το ΣΧΕΔίΑ για να ενημερώσω ότι η γυναίκα εξακολουθεί να βρίσκεται στην ίδια δύσκολη κατάσταση.

Παρόλο που πρόκειται για έναν άνθρωπο εκτεθειμένο στον δρόμο, ενημερώθηκα ότι δεν μπορούσαν να μεταβούν εκείνη την ημέρα και ότι θα έρχονταν σήμερα.

Αυτό σημαίνει ότι μια ηλικιωμένη γυναίκα, χωρίς στέγη, χωρίς τις βασικές ανάγκες που όλοι θεωρούμε δεδομένες, παρέμεινε ακόμη μία νύχτα στην ίδια κατάσταση.

Σήμερα, όταν επικοινώνησα ξανά, αντί να αντιμετωπίσω την ευαισθησία και την αμεσότητα που απαιτεί μια τέτοια περίπτωση, αντιμετώπισα αγένεια, ειρωνική συμπεριφορά και μια στάση που με έκανε να αισθανθώ ότι ενοχλούσα επειδή ζητούσα βοήθεια για έναν συνάνθρωπό μας.

Μου αναφέρθηκε ότι "θα έρθουν σε λίγο", όμως πέρασαν περισσότερες από δύο ώρες χωρίς να εμφανιστεί κανείς.

Στις επόμενες κλήσεις μου υπήρξε δυσκολία στην επικοινωνία και χρειάστηκε να επιμένω επανειλημμένα για να πάρω απάντηση.

Όταν τελικά υπήρξε επικοινωνία, ο τρόπος με τον οποίο μου μίλησαν ήταν απαράδεκτος για μια υπηρεσία που έχει ως αποστολή τη στήριξη ευάλωτων ανθρώπων.

Θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι: η κριτική μου δεν αφορά τους ανθρώπους που εργάζονται καθημερινά με δύσκολες περιπτώσεις και προσπαθούν να βοηθήσουν.

Αφορά τον τρόπο διαχείρισης μιας συγκεκριμένης σοβαρής περίπτωσης και τη συμπεριφορά που αντιμετώπισα ως πολίτης που προσπάθησε να κινητοποιήσει βοήθεια.

Οι κοινωνικές υπηρεσίες δεν είναι απλές διοικητικές δομές.

Έχουν να κάνουν με ανθρώπινες ζωές.

Σε τέτοιες θέσεις χρειάζονται άνθρωποι με επαγγελματισμό, υπευθυνότητα, ενσυναίσθηση και πραγματικό ενδιαφέρον για τον συνάνθρωπο.

Δεν γίνεται ένας πολίτης να πρέπει να παρακαλεί για να κινητοποιηθεί μια αρμόδια υπηρεσία όταν υπάρχει μπροστά μας ένας άνθρωπος που υποφέρει και πιθανόν χρειάζεται άμεση παρέμβαση.

Καλώ τον Δήμος Λεμεσού - Limassol Municipality να διερευνήσει το συγκεκριμένο περιστατικό και να αξιολογήσει τον τρόπο με τον οποίο λειτούργησε το ΣΧΕΔίΑ στις συγκεκριμένες αναφορές.

Οι πιο ευάλωτοι συμπολίτες μας αξίζουν καλύτερη αντιμετώπιση.

Και το πιο λυπηρό από όλα; Τη στιγμή που γράφεται αυτή η ανάρτηση, ακόμη αναμένω να έρθουν οι αρμόδιοι για να δουν από κοντά την κατάσταση αυτής της γυναίκας.

Η ανθρωπιά δεν είναι επιλογή. Είναι υποχρέωση. Αντρέας Μαυρίκιος Πρόεδρος Επαρχιακής Επιτροπής Λεμεσού Κίνημα Οικολόγων - Συνεργασία Πολιτών

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους