Μνήμες από την 20ή Ιουλίου 1974 Η 20ή Ιουλίου 1974 είναι μια ημέρα που παραμένει ανεξίτηλα χαραγμένη στη μνήμη μου. Τότε ήμουν έφεδρος στρατιώτης, καθώς είχα μόλις ολοκληρώσει το πρώτο έτος των...
Μνήμες από την 20ή Ιουλίου 1974 Η 20ή Ιουλίου 1974 είναι μια ημέρα που παραμένει ανεξίτηλα χαραγμένη στη μνήμη μου.
Τότε ήμουν έφεδρος στρατιώτης, καθώς είχα μόλις ολοκληρώσει το πρώτο έτος των σπουδών μου στο Πολυτεχνείο Θεσσαλονίκης.
Με την έναρξη της τουρκικής εισβολής παρουσιάστηκα σαν κύπριος πατριώτης εθελοντικά στο ΒΜΗ στις 6:00 το πρωί.
Κατά το μεσημέρι, μας επιβίβασαν σε στρατιωτικά φορτηγά, με εξοπλισμό της δεκαετίας 1950.
Ήμασταν περίπου 250 στρατιώτες, με διοικητή τον λοχαγό του Εφεδρικού Νίκο Παστελόπουλο, και αποστολή μας ήταν να κινηθούμε προς τη Χαλεύκα Κυθρέας με προορισμό το Τζιάος.
Καθ' όλη τη διαδρομή ζήσαμε από κοντά τη φρίκη του πολέμου.
Στην περιοχή της Μιας Μηλιάς η τουρκική αεροπορία μας σφυροκοπούσε αδιάκοπα, ενώ εμείς συνεχίζαμε την πορεία μας κάτω από εξαιρετικά δύσκολες και επικίνδυνες συνθήκες.
Το βράδυ περάσαμε από την Βώνη, Επιχό, την Πέτρα του Διγενή και καταλήξαμε στην περιοχή Τζιάος, κοντά στο Μαραθόβουνο, όπου παραμείναμε μέχρι τις 6 Αυγούστου 1974.
Υπεύθυνοι για τους όλμους ήταν ο υποφαινόμενος και ο Μιχάλης ο φούρναρης της Αφάνειας στην οποία ζούσαν ειρηνικά και με φιλία Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι.
Στην δεύτερη φάση της εισβολής, 14 Αυγούστου 1974 βρεθήκαμε τόσο εγώ όσο και ο συστρατιώτης μου Ρίκκος Π. στην Παλλουριώτισσα και στο Καϊμακλή όπου σχεδόν μπροστά στα μάτια μας σκοτώθηκαν δύο στρατιώτες και μία γιαγιά από εχθρικούς όλμους κοντά σε παράρτημα της ΑΤΗΚ στην Παλλουριώτισσα. 52 χρόνια μετά, οι εικόνες εκείνων των ημερών παραμένουν ζωντανές.
Οι στιγμές αγωνίας, ο φόβος, η αβεβαιότητα, αλλά και η συναδελφικότητα, η αυτοθυσία και η αγάπη για την πατρίδα δεν ξεχνιούνται.
Η μνήμη όσων έδωσαν τη ζωή τους, όσων τραυματίστηκαν, αγνοούνται ή ξεριζώθηκαν από τις πατρογονικές τους εστίες αποτελεί χρέος όλων μας.
Η ιστορία δεν πρέπει να λησμονηθεί ούτε να παραχαραχθεί.
Αιωνία η μνήμη των ηρώων μας και σεβασμός σε όλους όσοι βίωσαν την τραγωδία του 1974. ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ. Υστερόγραφο: Σε συνάντηση που είχαμε Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι εκπαιδευτικοί το 2014 υπό την αιγίδα του Γκέτε στο Λήδρα Πάλας στα πλαίσια καταγραφής της ιστορίας ο τότε πρόεδρος των Τουρκοκυπρίων δασκάλων στην ομιλία του ανάφερε μεταξύ άλλων ότι το 1974 ασκήθηκε από την Τουρκία υπέρμετρη βία και σφαγή.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους