Original Post

Πλήρες Κείμενο:

20 Ιουλίου 2016. Βρίσκομαι στην Κύπρο με τον συνέταιρό μου, στη Λευκωσία, αναπνέοντας τον αέρα της γραμμής κατάπαυσης του πυρός – ούτε 3 λεπτά από τα κατεχόμενα.

Χωρίς καν να έχουμε στο μυαλό μας την ημερομηνία. 05:20 τα ξημερώματα.

Όπως κάθε χρόνο, οι σειρήνες σκίζουν τη σιωπή.

Πεταγόμαστε έξω , πριν προλάβουμε καν να σκεφτούμε.

Και τότε συνειδητοποιούμε... Είναι η επέτειος εκείνης της μαύρης ημέρας.

Της ημέρας που οι προδότες και οι σύγχρονοι Εφιάλτες του Έθνους άνοιξαν την Κερκόπορτα για να κοπεί στα δύο αυτό το κομμάτι του Ελληνισμού.

Για εμάς, η Κύπρος δεν θα κείται ποτέ μακράν.

Όπως δεν κείται ο Πόντος, η Μικρά Ασία, η Μεγάλη Ελλάδα.

Τους εχθρούς τους πολεμάς, τους Εφιάλτες όμως δεν τους συγχωρείς ποτέ. Η ιστορική μνήμη δεν έχει αποστάσεις.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους