Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΕΣΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ. Πριν από κάποια χρόνια, ο Λιονέλ Μέσι, ονειρευόταν, να κατακτήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο με την Αργεντινή.

Έδωσε τα πάντα, απεριόριστο χρόνο, τη νιότη του, όλες τις δυνάμεις του ,προκειμένου να το πετύχει.

Δέχτηκε σίγουρα κριτική, γνώρισε ήττες, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψε.

Όταν τελικά σήκωσε το τρόπαιο στο Κατάρ, έφτασε στην κορυφή του ποδοσφαίρου.

Και όμως, σε αυτό το παγκόσμιο κύπελλο ήρθε η στιγμή που έπρεπε να αποχαιρετήσει.

Με δάκρυα στα μάτια είδαμε χθες όλοι να αποχωρεί από την Εθνική και από τη μεγαλύτερη ποδοσφαιρική διοργάνωση του κόσμου.

Όχι επειδή δεν αγαπά την πατρίδα του, αλλά επειδή κάθε επίγεια πορεία έχει ένα τέλος.

Αυτό θυμίζει σε όλους ,μια μεγάλη πνευματική αλήθεια.

Ο χριστιανός επίσης αγωνίζεται.

Δεν τρέχει όμως για ένα κύπελλο που κάποτε θα μείνει σε μια βιτρίνα, ούτε για ένα μετάλλιο που θα το σκεπάσει η σκόνη του χρόνου.

Ο αγώνας του είναι για μια άφθαρτη κληρονομιά.

Ο απόστολος Παύλος γράφει: «Πᾶς δὲ ὁ ἀγωνιζόμενος πάντα ἐγκρατεύεται· ἐκεῖνοι μὲν οὖν ἵνα φθαρτὸν στέφανον λάβωσιν, ἡμεῖς δὲ ἄφθαρτον.» (Α΄ Κορινθίους 9:25) Ο Μέσι, όσο μεγάλος κι αν είναι, έφτασε στη στιγμή που έπρεπε να πει: «Ως εδώ». Η ηλικία, οι δυνάμεις και ο χρόνος δεν κάνουν εξαιρέσεις.

Η δόξα αυτού του κόσμου είναι προσωρινή.

Ο πιστός, όμως, αν και κάποτε θα αποχαιρετήσει κι αυτός τη γη, δεν αποχαιρετά το μέλλον του.

Για εκείνον, ο θάνατος δεν είναι η λήξη του αγώνα αλλά η είσοδος στην αιώνια πατρίδα. Ο Παύλος δεν είπε με λύπη: «Τελείωσε η ζωή μου», αλλά με βεβαιότητα: «Τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸν ἠγώνισμαι, τὸν δρόμον τετέλεκα, τὴν πίστιν τετήρηκα· λοιπόν μοι ἀπόκειται ὁ τῆς δικαιοσύνης στέφανος...» (Β΄ Τιμόθεο 4:7-8) Ποια η μεγάλη διαφορά και αντίθεση? Ο Μέσι αποχαιρετά ένα γήπεδο.

Ο χριστιανός, όταν ολοκληρώσει τον δρόμο του, συναντά τον μεγάλο Βασιλιά.

Ο ένας αποχαιρετά το Παγκόσμιο Κύπελλο· ο άλλος εισέρχεται στη Βασιλεία του Θεού.

Ο ένας αφήνει πίσω του χειροκροτήματα που κάποτε σίγουρα θα σιγήσουν· ο άλλος κ πιστός προσδοκά να ακούσει τα λόγια του Κυρίου: «Εὖγε δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ.» Ίσως γι' αυτό τα δάκρυα του Μέσι ,συγκίνησαν εκατομμύρια ανθρώπους.

Μας θυμίζουν ότι ακόμη και οι μεγαλύτεροι θρύλοι του κόσμου φτάνουν κάποτε στο τέλος της διαδρομής τους.

Η μόνη πορεία που δεν τελειώνει με ένα αντίο είναι η πορεία εκείνου που ακολουθεί τον Χριστό.

Γιατί όταν ο κόσμος λέει «τέλος», ο Χριστός λέει «αρχή». Πριν από χρόνια, ο Λιονέλ Μέσι ονειρευόταν να κατακτήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο με την Αργεντινή.

Έδωσε τη νιότη του, δέχτηκε κριτική, γνώρισε ήττες, αλλά δεν εγκατέλειψε.

Όταν τελικά σήκωσε το τρόπαιο στο Κατάρ, έφτασε στην κορυφή του ποδοσφαίρου.

Και όμως, ήρθε η στιγμή που έπρεπε να αποχαιρετήσει.

Με δάκρυα στα μάτια αποχωρεί από την Εθνική και από τη μεγαλύτερη ποδοσφαιρική διοργάνωση του κόσμου.

Όχι επειδή δεν αγαπά την πατρίδα του, αλλά επειδή κάθε επίγεια πορεία έχει ένα τέλος.

Τα πάντα δυστυχώς εδώ κάτω έχουν τέλος.

Είναι πρόσκαιρα ,εφημερα και μάταια . Ή ψυχή μας όμως είναι αιώνια.

Είσαι άραγε έτοιμος-η αν τελειώσεις εδώ τον δρόμο σου ,να συναντήσεις τον Βασιλέα των αιώνων; Τότε είναι που αρχίζει η πραγματική ζωή .Τι άραγε θα διαλέξεις; Μακάρι να πιστέψεις στην θυσία κ στον Χριστό για να απολαύσεις αιωνια χαρά και την στέψη από τον αιώνιο Βασιλιά.

Ή μπορείς να απιστησεις στο έργο της σωτηρίας σου και να υποστείς καταδίκη με κλάματα κ βάσανα αιώνια. Εσύ τώρα ,το αποφασίζεις!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους