Νέα στρατηγική, ίδιες αντιφάσεις Τα βασικά σημεία της ανάλυσής μου στη «Καθημερινή» για τα πρώτα δείγματα του νέου κόμματος Τσίπρα. - Αν και η μάχη με το ΠΑΣΟΚ δεν έχει κριθεί, σε πρώτη φάση η ΕΛΑΣ...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αυτό είναι απολύτως κρίσιμο για τη συνέχεια, καθώς ο δεύτερος θα μπορεί να ελπίζει ότι θα γίνει εκείνος πόλος συσπείρωσης, ενώ ο τρίτος ότι απλώς ότι δεν θα φυλλορροήσει περαιτέρω. - Πρόβλημα ωστόσο για τον κ. Τσίπρα φαίνεται να είναι το χαμηλό «ταβάνι» της απήχησής του.

Όλες οι εκτιμήσεις τον δείχνουν να κινείται περίπου στα ποσοστά που είχε καταγράψει στις εκλογές του 2023, τα οποία ίσως αρκούν για να κατοχυρώσει τη δεύτερη θέση αλλά σίγουρα δεν αρκούν για μια πλήρη πολιτική ανατροπή.

Η δημιουργία του νέου κόμματος μοιάζει περισσότερο να αναδιατάσσει το χώρο της αντιπολίτευσης, παρά το πολιτικό τοπίο συνολικά. - Αυτό βεβαίως ήταν εν πολλοίς αναμενόμενο.

Πολιτικοί με τόσο μακρά διαδρομή δύσκολα εκπλήσσουν, είτε θετικά είτε αρνητικά, καθώς έχουν ήδη ισχυρά διαμορφωμένη εικόνα.

Εξ ου και οι προσδοκίες από το περίφημο rebranding θα έπρεπε να είναι εξαρχής περιορισμένες. - Ο κ. Τσίπρας φαίνεται να έχει διαβάσει σωστά κάτι που η υπόλοιπη αντιπολίτευση έδειξε να παραβλέπει.

Ότι ένα σημαντικό και εκλογικά κρίσιμο τμήμα της κοινωνίας δεν αναζητά κάποιον που θα καταγγέλλει νυχθημερόν τη ΝΔ και τον πρωθυπουργό, αλλά κάποιον που να μπορεί να εμφανιστεί ως εναλλακτική λύση διακυβέρνησης.

Ο κ. Τσίπρας επενδύει σε αυτό.

Οι τόνοι που χρησιμοποιεί είναι αισθητά χαμηλότεροι από εκείνους του παρελθόντος και η εικόνα που επιδιώκει να εκπέμψει είναι περισσότερο ενός δυνητικού πρωθυπουργού παρά ενός ακόμα «οργισμένου» πολιτικού αρχηγού.

Οσο αυτό δεν αλλάζει η μάχη στο εσωτερικό της Αντιπολίτευσης θα εξελίσσεται υπέρ του κ. Τσίπρα. - Σωστή μοιάζει επίσης η επιλογή του να αποφύγει τις συζητήσεις περί συγκλίσεων και συνεργασιών, η οποία λειτούργησε επιζήμια για όσους ενεπλάκησαν σε αυτές το τελευταίο διάστημα. - Υπάρχουν βέβαια και κάποιες αντιφάσεις.

Καταρχάς, άλλο η ηγετικότητα και άλλο ο ηγεμονισμός.

Η αίσθηση που διαμορφώνεται είναι ότι ο κ. Τσίπρας βασίζει το νέο του εγχείρημα σχεδόν αποκλειστικά γύρω από το πρόσωπό του – για το οποίο ωστόσο η κοινή γνώμη έχει ακόμα επιφυλάξεις.

Τα στελέχη που βγάζει μπροστά είναι εν πολλοίς άγνωστα.

Για τους δε παλαιούς συνεργάτες του θέτει όρους που είτε μοιάζουν κάπως απαξιωτικοί είτε τους αποκλείει από το νέο σχήμα, παρά την παλαιότερη κοινή πορεία τους.

Αυτό μακροπρόθεσμα πλήττει την συνολική εικόνα του εγχειρήματος. - Εμπεριέχει μια ακόμα αντίφαση, η οποία μέχρι στιγμής δεν έχει αναδειχθεί ιδιαίτερα.

Την ώρα που ο κ. Τσίπρας ζητά από τους πολίτες να επαναξιολογήσουν την περίοδο της διακυβέρνησής του, επιλέγει να αφήσει εκτός του νέου εγχειρήματος σχεδόν όλη την ομάδα με την οποία κυβέρνησε.

Όταν αφήνεις εκτός τους Υπουργούς Οικονομικών, Εξωτερικών, Παιδείας, Υγείας, Ανάπτυξης, Ενέργειας, και πολλούς ακόμα, πόσο πειστικό ακούγεται ότι η κυβέρνηση εκείνης της περιόδου υπήρξε επιτυχημένη ή ότι μόνο ο επικεφαλής της πρέπει να μένει εκτός κριτικής; - Η αντίφαση αυτή, όμως, προκαλεί και μια άλλη, σοβαρότερη, παρενέργεια.

Υπογραμμίζει την κριτική που έχει ανά περιόδους ασκηθεί στον κ. Τσίπρα: ότι οι πολιτικές του επιλογές υπαγορεύονται περισσότερο από τη συγκυρία και λιγότερο από σταθερές πεποιθήσεις.

Αναθερμαίνουν δηλαδή το πρόβλημα αξιοπιστίας που – δικαίως ή αδίκως – συνοδεύει τον κ. Τσίπρα από το 2015 και μετά και που ο ίδιος επιχειρεί να διαχειριστεί. - Η μετέπειτα πορεία του εγχειρήματος θα κριθεί από το πώς ο κ. Τσίπρας θα διαχειριστεί αυτές τις αντιφάσεις και από το αν το περίγραμμα της νέας (σωστής) στρατηγικής που μοιάζει να ακολουθεί, εξελιχθεί σε κάτι πιο πλήρες και επεξεργασμένο, καθώς η γενική ιδέα δεν αρκεί. * Όλη η ανάλυση στο πρώτο σχόλιο. 👇

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους