Κι ύστερα ήρθαν οι δικοί μας με τα όπλα, μες στη νύχτα, προδότες που ντύθηκαν την πατρίδα σαν ξένο ρούχο, κι άνοιξαν την πόρτα στον εχθρό, έτσι απλά γκρεμίστηκαν τα σπίτια, έτσι απλά λιγόστεψαν οι...

Πλήρες Κείμενο:

Κι ύστερα ήρθαν οι δικοί μας με τα όπλα, μες στη νύχτα, προδότες που ντύθηκαν την πατρίδα σαν ξένο ρούχο, κι άνοιξαν την πόρτα στον εχθρό, έτσι απλά γκρεμίστηκαν τα σπίτια, έτσι απλά λιγόστεψαν οι φίλοι μας, κι η Κύπρος έμεινε μια ματωμένη πέτρα μες στο πέλαγος, να μας θυμίζει πως ο κόσμος δεν διορθώνεται με λίγα δάκρυα.

Τώρα στους δρόμους της Λευκωσίας φυσάει εκείνος ο παλιός, πικρός άνεμος, πίσω από τα συρματοπλέγματα που μοίρασαν στα δυο τον ουρανό, κι εμείς, γερασμένοι πια, κοιτάμε τις παλιές φωτογραφίες, αναλογιζόμενοι πώς γίνεται να χωρέσει τόση προδοσία και τόση προσφυγιά σε μια τόσο μικρή, θαλασσινή γωνιά του κόσμου. ©2026 Παναγιώτης Κουμουνδούρος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους