Νομίζω πως η πιο μεγάλη συζήτηση γύρω από την #Οδύσσεια... δεν είναι αυτή που κάνουμε. Άλλοι συζητούν αν ο Νόλαν "πρόδωσε" τον Όμηρο. Άλλοι αν η Ελένη έπρεπε να είναι λευκή ή μαύρη. Άλλοι αν οι ήρωες...
Νομίζω πως η πιο μεγάλη συζήτηση γύρω από την #Οδύσσεια... δεν είναι αυτή που κάνουμε.
Άλλοι συζητούν αν ο Νόλαν "πρόδωσε" τον Όμηρο.
Άλλοι αν η Ελένη έπρεπε να είναι λευκή ή μαύρη.
Άλλοι αν οι ήρωες μοιάζουν αρκετά με τις εικόνες που έχουμε σχηματίσει εδώ και αιώνες.
Όμως, όσο περισσότερο διαβάζω τις αντιδράσεις, τόσο περισσότερο σκέφτομαι ότι ίσως όλοι κοιτάζουμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος.
Για σκεφτείτε κάτι.
Κάθε φορά που μια χώρα καταφέρνει να δημιουργήσει έναν παγκόσμιο μύθο, δεν κερδίζει μόνο χρήματα αλλά και μια θ έ σ η στη φαντασία των ανθρώπων.
Κι όταν κατακτήσεις τη φαντασία, όλα τα υπόλοιπα ακολουθούν.
Ο τουρισμός, τα βιβλία, τα παιχνίδια, τα μουσεία, η γλώσσα, η μουσική, ακόμη και η εικόνα μιας χώρας αλλάζουν, γιατί οι άνθρωποι δεν ταξιδεύουν μόνο σε τόπους, αλλά και σε ιστορίες που δημιουργούνται στο κεφάλι τους.
Οι περισσότερες χώρες ξοδεύουν δισεκατομμύρια για να δημιουργήσουν ιστορίες. Η Ελλάδα είναι από τις ελάχιστες χώρες που ΤΙΣ ΕΧΕΙ ΗΔΗ.
Το δύσκολο δεν είναι να τις εφεύρει, αλλά να τις αφηγηθεί ξανά με τρόπο που να συγκινεί τον σημερινό κόσμο. ❤️ Ο Harry Potter δεν έφερε μόνο εισιτήρια.
Έφερε τουρισμό, θεματικά πάρκα, παιχνίδια, εφαρμογές, εκπαιδευτικά προγράμματα. 💙Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών έκανε τη Νέα Ζηλανδία προορισμό για εκατομμύρια ανθρώπους. 💛Η Νότια Κορέα δεν εξάγει μόνο σειρές.
Εξάγει γλώσσα, μουσική, καλλυντικά, φαγητό, μόδα.
Μετέτρεψε τον πολιτισμό της σε ε θ ν ι κ ή σ τ ρ α τ η γ ι κ ή. Eμείς; Η Ελλάδα έχει ίσως το μεγαλύτερο αφηγηματικό κεφάλαιο στον κόσμο. Η Ιλιάδα, η Οδύσσεια, η τραγωδία, η φιλοσοφία, οι Ολυμπιακοί Αγώνες.
Κι όμως, πολλές φορές μοιάζουμε μ' έναν άνθρωπο που κάθεται πάνω σε ένα σεντούκι γεμάτο θησαυρούς και συζητά αν το κλειδί είναι αρκετά όμορφο, χωρίς να το ανοίγει ποτέ.
Κι εδώ φτάνουμε σε κάτι που με συγκλονίζει.
Η μεγαλύτερη επιτυχία μιας ταινίας δεν είναι όσα συμβαίνουν μέσα στην αίθουσα του κινηματογράφου.
Είναι όσα συμβαίνουν ΟΤΑΝ ΑΝΑΨΟΥΝ ΤΑ ΦΩΤΑ κι ο θεατής γυρίσει σπίτι.
Εκεί γεννιούνται οι αναζητήσεις στο διαδίκτυο, εκεί ανοίγουν τα βιβλία, εκεί αποφασίζονται τα ταξίδια, εκεί δημιουργείται η περιέργεια που μπορεί να κρατήσει χρόνια.
Η ταινία είναι μόνο ο σπόρος.
Ολόκληρο το δάσος που μπορεί να φυτρώσει μετά εξαρτάται από το αν κάποιος το έχει φροντίσει.
Αναρωτιέμαι λοιπόν... όταν εκατομμύρια άνθρωποι βγουν από την αίθουσα έχοντας δει την Οδύσσεια, τι θα τους περιμένει; ❓️Μια ελληνική ψηφιακή εμπειρία που θα τους ταξιδεύει στον κόσμο του Ομήρου; ❓️Εκπαιδευτικά προγράμματα για σχολεία σε όλο τον κόσμο; ❓️Σύγχρονα παιχνίδια, εφαρμογές, ντοκιμαντέρ, εκθέσεις και διαδρομές που θα τους κάνουν να πουν «θέλω να δω από κοντά τον τόπο όπου γεννήθηκαν αυτές οι ιστορίες»; ❓️Ή... τίποτα; Τελικά, το ερώτημα δεν είναι αν ο Νόλαν χρησιμοποιεί την Ελλάδα.
Το πραγματικό ερώτημα είναι αν η Ελλάδα είναι έτοιμη να αξιοποιήσει το παγκόσμιο ενδιαφέρον που δημιουργεί ο Νόλαν.
Τα μεγάλα αριστουργήματα δεν κινδυνεύουν από μια διαφορετική σκηνοθετική ματιά.
Εδώ τα βλέπουμε να επιβιώνουν εδώ και χιλιάδες χρόνια.
Αυτό που κινδυνεύει είναι να μην καταλάβουμε ποτέ ότι ο #πολιτισμός δεν είναι μόνο κάτι που κληρονομούμε, δεν είναι δηλαδή μόνο παρελθόν.
Είναι και #στρατηγική_για_το_μέλλον.
Noμίζω πως αυτό είναι και το μεγαλύτερο στοίχημα ΜΙΑΣ ΜΙΚΡΗΣ ΧΩΡΑΣ με έναν ΤΕΡΑΑΑΑΣΤΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ.
Να πάψει να ζητά από τον κόσμο να τη θαυμάζει μόνο για όσα έκανε πριν από 2.500 χρόνια και ν' αρχίσει να του δίνει λόγους να τη θαυμάζει για όσα δημιουργεί σήμερα.
Γιατί η κληρονομιά είναι σαν μια φλόγα.
Αν απλώς την προστατεύεις, κάποια στιγμή θα σβήσει. Αν όμως ανάβεις μ' αυτήν καινούριες φωτιές, τότε θα φωτίζει ολόκληρο τον κόσμο. www.reschool.gr
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους