Original Post

Πλήρες Κείμενο:

•▪︎◇♡✿}⚜️🌿🇬🇷🌿💙🌿🇬🇷🌿⚜️ 🌿🇬🇷🌿💙🌿🇬🇷🌿{✿♡◇▪︎• Ο ατρόμητος πολεμιστής που κράτησε όρθιο τον Μοριά πριν το ’21⚔️✝️ 🕯️⚔️Στις 19 Ιουλίου 1780, η ελληνική γη ποτίστηκε με το αίμα ενός ακόμη αλύγιστου αγωνιστή της λευτεριάς. Ο Κωνσταντής Κολοκοτρώνης, πατέρας του μετέπειτα Γέρου του Μοριά, έπεσε μαχόμενος στην Καστανίτσα, πολεμώντας μέχρι την τελευταία του πνοή για την πίστη, την πατρίδα και την ελευθερία.

Δεν πρόλαβε να δει την Ελλάδα ελεύθερη, όμως με τη ζωή, το παράδειγμα και τη θυσία του άνοιξε τον δρόμο για τη γενιά που θα πραγματοποιούσε το όραμα της Επανάστασης του 1821.🕊️ Πριν ακόμη η Ελληνική Επανάσταση αποκτήσει όνομα, πριν ακουστεί το σύνθημα της λευτεριάς στα βουνά και στα χωριά της Πελοποννήσου, υπήρξαν άνδρες που κράτησαν άσβεστη τη 🔥 της αντίστασης μέσα στο απόλυτο σκοτάδι της σκλαβιάς.

Ένας από τους σπουδαιότερους ήταν αναμφίβολα ο Κωνσταντής Κολοκοτρώνης, πατέρας του γνωστού σε όλους Θεόδωρου, μα κυρίως πατέρας μιας ολόκληρης πολεμικής παράδοσης που θα γεννούσε το 1821.

Ο ίδιος ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης μαρτυρεί στα Απομνημονεύματά του τις συνθήκες της γέννησής του: «Εγεννήθηκα εις τα 1770 Απριλίου 3, την δευτέραν της Λαμπρής… εις ένα βουνό, εις ένα δένδρο αποκάτω… Ο πατέρας μου ήτον αρχηγός των αρματωλών εις την Κόρινθον». Η γέννηση του μελλοντικού Γέρου του Μοριά κάτω από ένα δέντρο, σε βουνό της παλαιάς Μεσσηνίας, δεν ήταν τυχαία.

Ήταν ο καρπός μιας ζωής κυνηγημένης, μιας ζωής που δεν γνώρισε στέγη παρά μόνο τα ταμπούρια, τις χαράδρες και τα δάση. Ο Κωνσταντής, ήδη από τα μέσα του 18ου αιώνα, είχε αναδειχθεί σε αρχηγό αρματολών στην Κόρινθο, θέση που κράτησε για τέσσερα χρόνια, αποκτώντας στρατιωτική πείρα, κύρος και φήμη.

Η «αποστασία της Πελοποννήσου» του 1769–1770, τα γνωστά Ορλωφικά, υπήρξε σημείο καμπής.

Αν και η εξέγερση κατέληξε σε αποτυχία, ο Κωνσταντής δεν λύγισε.

Αντίθετα, μετατράπηκε σε έναν από τους πιο επικίνδυνους εχθρούς των Οθωμανών και των Τουρκαλβανών μισθοφόρων που λυμαίνονταν τον Μοριά.Αφού εγκατέλειψε την Κόρινθο, κατέφυγε στη Μάνη, ένα από τα το τελευταία άπαρτα προπύργια του Ελληνισμού.

Από εκεί «έβγαινεν και εκυνηγούσε τους Τούρκους», όπως καταγράφει ο γιος του.

Οι επιδρομές του ήταν ήταν συστηματικές, σκληρές και απολύτως στρατηγικές.

Στόχος του ήταν να εμποδίσει τους Αλβανούς μουσουλμάνους να απλωθούν και να κυριεύσουν την Πελοπόννησο.

Το 1779–1780, όταν ο Καπετάμπεης (Χασάν πασάς) και ο Μαυρογένης εμφανίστηκαν στον Μοριά με σκοπό να «τακτοποιήσουν» την κατάσταση, στάλθηκαν μπουγιουρντιά σε όλους τους καπεταναίους για προσκύνημα.

Όλοι υπάκουσαν.

Όχι όμως ο Κωνσταντής Κολοκοτρώνης.Στον ίδιο στάλθηκε χωριστό προσκυνοχάρτι.

Η απάντησή του ήταν καθαρή, στρατηγική και αποκαλυπτική της διορατικότητάς του: «Δεν είναι καιρός να έλθω να προσκυνήσω· οι Αρβανίτες είναι εις την Τριπολιτσά…» Αντί να προσκυνήσει, κινήθηκε με χίλιους άνδρες και έπιασε τα Τρίκορφα, ελέγχοντας το κλειδί της Τριπολιτσάς.

Όταν 4.000 Τουρκαλβανοί στάλθηκαν να τον εκδιώξουν, τους απέκρουσε.

Όταν στάλθηκαν 6.000, τους ξαναγύρισε πίσω.

Και όταν τελικά 12.000 Αλβανοί βγήκαν από την Τριπολιτσά για να σπάσουν τον κλοιό, έπεσαν πάνω του.

Η μάχη που ακολούθησε ήταν ολοκληρωτική σφαγή.

Όπως καταγράφει ο γιος του Θεόδωρος: «Τους εσκότωσεν η καβάλα ως οι θεριστάδες… Από 12.000, επτακόσιοι απέρασαν» Η Πελοπόννησος σώθηκε.

Και το τρόπαιο αυτής της σωτηρίας ήταν φρικτό αλλά αποκαλυπτικό της εποχής μια πυραμίδα(φωτό στα σχόλια)από 4.000 αλβανικά κεφάλια έξω από την Τριπολιτσά, κτισμένη με άμμο και ασβέστη.

Το μνημείο αυτό, που είδε και περιέγραψε ο Γάλλος περιηγητής Πουκεβίλ το 1799, στεκόταν ακόμη όρθιο έως το 1806–1807 βουβή μαρτυρία της εκδίκησης ενός λαού που αρνήθηκε να αφανιστεί.

Η δράση του Κωνσταντή, όμως, δεν μπορούσε να μείνει ατιμώρητη.

Το 1780 οι Οθωμανοί αποφάσισαν την ολοκληρωτική του εξόντωση. Στην Καστανίτσα της Μάνης, μαζί με τον Παναγιώταρο Βενετσενάκη, αντιστάθηκε επί δώδεκα ημέρες σε χιλιάδες εχθρούς.

Η έξοδος της 19ης Ιουλίου 1780 ήταν πράξη αυτοθυσίας.

Βαριά τραυματισμένος, καταδιωκόμενος, έπεσε τελικά στα χέρια Μπαρδουνιωτών, εξομότων Αρβανιτών της Λακωνίας, που τον έσφαξαν και πέταξαν το σώμα του σε γκρεμό.

Έτσι έσβησε ένας από τους πιο επικίνδυνους πολεμιστές που γνώρισε ποτέ η Οθωμανική εξουσία στον Μοριά. Ο Κωνσταντής Κολοκοτρώνης δεν έζησε για να δει την Επανάσταση,όμως την είχε ήδη κάνει δυνατή.Με το σπαθί του κράτησε όρθια την Πελοπόννησο.Με το αίμα του δίδαξε τον γιο του τι σημαίνει να μην προσκυνάς και με τη μνήμη του γέννησε τον Γέρο του Μοριά, τον άνθρωπο που θα ολοκλήρωνε ό,τι εκείνος άρχισε. Ο Κωνσταντής δεν ήταν απλώς πατέρας ενός ήρωα αλλά ένα από τα θεμέλια της λευτεριάς!!🇬🇷✝️ ✍ Στυλ. Καβάζης

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους