Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ἄς μήν ἀρνούμαστε τόν Χριστόν μέ τίς ἁμαρτίες μας, διότι κάθε μεγάλη ἁμαρτία είναι ἄρνησις Χριστοῦ... Ἄς παύσουμε νά ἁμαρτάνουμε. Ὅποιος Χριστιανός δέν παύει ν’ ἁμαρτάνει, εἶναι ἀρνητής τοῦ Χριστοῦ. Εὐλογημένοι Χριστιανοί, ὅπου διαβάζετε τή ζωή καί τά κατορθώματα τῶν Ἁγίων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας, πρέπον εἶναι σέ μᾶς, νά συλλογισθοῦμε πόσους κόπους καί διωγμούς καί πόσες τιμωρίες καί πόσα βασανιστήρια, ὑπέμειναν οἱ Ἅγιοι, γιά νά μᾶς παραδώσουν τήν Ὀρθόδοξη Πίστη, τήν ὁποία ἒχουμε.

Ἡμεῖς, ὅμως σήμερα, χωρίς διωγμούς, χωρίς βασανιστήρια ἀρνούμαστε μόνοι μας τήν Πίστη μας.

Καί πῶς τήν ἀρνούμαστε; Ἀκοῦστε. ῾Η ἄρνηση, γίνεται μέ δύο τρόπους· γίνεται καί μέ λόγο, γίνεται καί μέ ἒργο: Μέ λόγο μέν γίνεται ἡ ἂρνηση, ὅταν βλασφημοῦμε καί ὃταν ποῦμε, ὃτι ὁ Χριστός δέν εἶναι Θεός, καθώς τό λέγουν οἱ ἀσεβέστατοι ῾Εβραῖοι καί οἱ ᾿Αγαρηνοί καί ὃταν ὁμολογήσουμε τά ἀντίθετα, ἀπό ὃσα μᾶς παρέδωσαν ὁ Χριστός, οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι, οἱ Ἅγιοι Πατέρες καί αἱ ἑπτά Ἅγιες Οἰκουμενικές Σύνοδοι.

Ἄρνηση γίνεται ἐπίσης, ὅταν καταφεύγουμε σέ μάγους, ἀστρολόγους, χαρτορρῖχτες, μέντιουμ καί καφετζοῦδες καί λοιπούς πλανεμένους καί ὅταν δεχόμαστε ἄθεες, αἱρετικές, ἀλλόθρησκες, ἀποκρυφιστικές, οἰκουμενιστικές καί νεοεποχίτικες διδασκαλίες. Ἄρνηση Χριστοῦ, ὅπως λέγουν οἱ ἑρμηνευτές Ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἱ. Ἀποκάλυψης τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου, εἶναι καί τό νά δεχθεῖς τό ἀντίχριστο σφράγισμα 666 μέ ὁποιονδήποτε τρόπο (ἠλεκτρονική ταυτότητα, τσίπ, κ.ἄ.) Μὲ ἒργα γίνεται ἡ ἂρνηση, ὃταν πράττουμε τὰ ἀντίθετα ἀπό ὃσα μᾶς ἐδίδαξε ὁ Χριστός στὸ Ἅγιο Εὐαγγέλιο, οἱ Ἅγιοι ᾿Απόστολοι καὶ οἱ Ἅγιοι Πατέρες μας· ἀλλά γίνεται ἂρνηση καὶ ὃταν δὲ μοιάζουν τὰ ἒργα μας μὲ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα μᾶς παρήγγειλε ὁ Χριστός.

Ὅταν, λοιπόν, ἡμεῖς ἁμαρτάνουμε, ἄν καί μέ τό λόγο μας δέν τόν ἀρνούμαστε τόν Χριστόν, μέ τίς ἁμαρτίες μας ὅμως, τίς ὁποῖες κάνουμε, ὅλως διόλου Τόν ἀρνούμαστε, καθώς τό λέγει καί ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στήν πρός Τίτο ἐπιστολή του: «Θεὸν ὁμολογοῦσιν εἰδέναι, τοῖς δὲ ἒργοις ἀρνοῦνται, βδέλυκτοι ὂντες καὶ ἀπειθεῖς καὶ πρὸς πᾶν ἒργον ἀγαθόν ἀδόκιμοι» (Κεφ. α΄ 16). Ποῖα εἶναι τά ἔργα, τά ὁποῖα, ἄν τά πράττουμε, ἀρνούμαστε τόν Χριστόν καί τήν εὐσέβειά μας; ᾿Ακοῦστε πάλι τόν ἴδιο ᾿Απόστολο τί γράφει στήν πρός Τιμόθεο β' ἐπιστολή: «Τοῦτο γίνωσκε, ὅτι ἐν ἐσχάταις ἡμέραις ἐνστήσονται καιροί χαλεποί· ἔσονται γάρ οἱ ἄνθρωποι φίλαυτοι, φιλάργυροι, ἀλαζόνες, ὑπερήφανοι, βλάσφημοι, γονεῦσιν ἀπειθεῖς, ἀχάριστοι, ἀνόσιοι, ἄστοργοι, ἄσπονδοι, διάβολοι, ἀκρατεῖς, ἀνήμεροι, ἀφιλάγαθοι, προδόται, προπετεῖς, τετυφωμένοι, φιλήδονοι μᾶλλον ἤ φιλόθεοι, ἔχοντες μόρφωσιν εὐσεβείας, τήν δύναμιν αὐτῆς ἠρνημένοι» (Γ' 1-5). «Ἤτοι, γνώριζε, ὦ Τιμόθεε, ὅτι στίς ἔσχατες ἡμέρες θά ἔλθουν καιροί δύσκολοι.

Διότι οἱ ἄνθρωποι τόν καιρό ἐκεῖνο θά εἶναι φίλαυτοι, νά ἀγαποῦν μόνο τό ἰδικό τους συμφέρον καί νά μήν ἐνδιαφέρωνται γιά τό καλό τοῦ πλησίον τους· τόν ἑαυτό τους μόνο νά φροντίζουν, τούς δέ ἄλλους νά μισοῦν καί νά βλάπτουν.

Θά εἶναι καί φιλάργυροι, θά ἀγαποῦν τά χρήματα περισσότερο ἀπό τόν Χριστόν καί γιά τοῦτο δέ θά δίδουν ἐλεημοσύνη, ἀλλά μᾶλλον θ’ ἀδικοῦν.

Θά εἶναι ἀλαζόνες καί ὑπερήφανοι καί θά καταφρονοῦν τόν πλησίον τους.

Θά εἶναι βλάσφημοι, ὑβριστές τῆς Πίστης τους.

Θά εἶναι ἀπειθεῖς στούς γονεῖς καί δέ θά ἀκοῦνε τήν ἀγαθή καθοδήγησή τους, ἀλλά μᾶλλον θά τούς ὑβρίζουν.

Θά εἶναι καί ἀχάριστοι καί δέ θά ἀνταποδίδουν εὐγνωμοσύνη στούς εὐεργέτες τους.

Θά εἶναι καί ἀνόσιοι, διότι θά ἀθετοῦν τό ὀφειλόμενο ὅσιο Χριστιανικό χρέος τους.

Θά εἶναι ἄστοργοι, χωρίς στοργή καί στερεά φιλία.

Θά εἶναι συκοφάντες καί θά διαβάλλουν τόν πλησίον τους.

Θά εἶναι ἀκρατεῖς, δέ θά ἔχουν καμμιά ἐγκράτεια στίς σαρκικές, πονηρές καί μάταιες ἐπιθυμίες.

Θά εἶναι ἀνήμεροι καί ἀφιλάγαθοι, ἐχθροί τῆς ἀγάπης καί κάθε πνευματικοῦ ἀγαθοῦ.

Θά εἶναι προδότες, καταδίδοντας ὁ ἕνας τόν ἄλλο.

Θά εἶναι προπετεῖς καί θά ἁρπάζουν τό λόγο ἀπό τά στόματα τῶν μεγαλυτέρων καί καλυτέρων τους.

Θά εἶναι τετυφωμένοι, δηλαδή γεμάτοι ἀπό ὑψηλοφροσύνη, θρασύτητα καί ὕβρη, καί ἀκατάδεκτοι.

Θά εἶναι περισσότερο φιλήδονοι παρά φιλόθεοι, ἤτοι θά ἀγαποῦν τίς ἡδονές καί τίς ἀπολαύσεις τοῦ σώματος πιό πολύ ἀπό τόν Θεόν καί τήν ἀθάνατο ψυχή τους.

Ὅλοι ὅσοι πράττουν αὐτά τά κακά, ἔχουν μόνο σχῆμα εὐσέβειας, κατά τό φαινόμενο Χριστιανοί, ἀλλά τή δύναμη τῆς Πίστης τήν ἀρνοῦνται μέ τά ἔργα τους». Αὐτό μᾶς διδάσκουν καί οἱ Ἅγιοι Πατέρες, ὅπως ὁ Ἅγιος Συμεών ὁ Νέος Θεολόγος, ὁ ὁποῖος λέγει: «Ὅποιος Χριστιανός δέν παύει ν’ ἁμαρτάνει καί δέν ἐργάζεται τίς ἐντολές καί τό θέλημα τοῦ Χριστοῦ, εἶναι ἄπιστος, ἀρνητής τοῦ Χριστοῦ καί χωρίς τόν Χριστόν.

Ἐκεῖνος πού δέν κάμνει τίς ἐντολές τοῦ Χριστοῦ, τόν Χριστόν ἀρνεῖται σέ κάθε παράβαση ἐντολῆς Του· καθώς καί ἐκεῖνος πού κάμνει τίς ἐντολές τοῦ Χριστοῦ, τόν Χριστόν ὁμολογεῖ». Γιά τοῦτο, εὐλογημένοι Χριστιανοί, καθώς ἔχουμε τήν Πίστη τήν Ἁγία Ὀρθόδοξο καί εὐσεβῆ, ἔτσι ἄς ἔχουμε καί πράξεις ἀγαθές καί ὅλες τίς ἀρετές· δηλαδή τήν φιλαλήθεια, τήν ἀγάπη πρός ὅλους καί πρός τούς ἐχθρούς ἀκόμη· τήν ἐγκράτεια, τό θεμέλιο τῶν ἀρετῶν, τή φιλοξενία καί ἐλεημοσύνη στούς πτωχούς· τό στολισμό τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματος μέ τή σωφροσύνη, ἁγνότητα καί σεμνότητα καί λοιπές ἀρετές.

Ἄς ἀγωνισθοῦμε γιά τή φύλαξη τῶν αἰσθήσεων, δηλαδή προσοχή στά μάτια νά μή βλέπουν κάλλος μάταιο καί ὁτιδήποτε ψυχοβλαβές θέαμα· συγκράτηση τῆς γλώσσης ἀπό ἀργολογίες, κατακρίσεις, κατάρες, αἰσχρολογίες καί λαιμαργίες· φύλαξη τῆς ἀκοῆς ἀπό κακές συμβουλές, ἀπρεπῆ λόγια καί ἄσεμνα τραγούδια καί φύλαξη τῆς ὄσφρησης ἀπό δελεαστικές εὐωδίες.

Τά χέρια ἄς κρατήσουμε μακριά ἀπό ἀδικίες, φόνους, κλοπές καί αἰσχρές χειρονομίες.

Τό σῶμά μας σεμνό, ἁγνό καί καθαρό, μακριά ἀπό γαστριμαργίες, ἁμαρτωλές διασκεδάσεις, χορούς, ξεγυμνώματα, καλλωπισμούς, πορνεῖες, μοιχεῖες, αὐνανισμούς, σοδομιτισμούς, ἀσέλγειες κ.ἄ. Τά πόδια μας ἄς ἐμποδίζουμε στό νά βαδίζουν ἀνωφελεῖς καί ἁμαρτωλούς δρόμους.

Μέ ὅλα τά μέλη, τά ὁποῖα μᾶς ἐχάρισε ὁ Θεός, καί τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματος, ἄς Τόν δοξάζουμε, καθώς τό ὁρίζει καί ὁ ῾Απόστολος Παῦλος: «Δοξάσατε τόν Θεόν ἐν τῷ σώματι ὑμῶν καί ἐν τῶ πνεύματι ὑμῶν, ἅτινά ἐστι τοῦ Θεοῦ» (Α΄ Κορ.

ΣΤ΄ 20). Ἄς φροντίζουμε, εὐλογημένοι Χριστιανοί, νά ἀποκτήσουμε μαζί μέ τήν Ὀρθόδοξη Ὁμολογία καί τή Μυστηριακή ζωή καί τίς ἀρετές.

Σ’ αὐτές ἄς κοπιάζουμε πάντοτε.

Ἄς προσπαθήσουμε νά τελειώσουμε θεάρεστα τό δρόμο μας, χάριτι καί φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, ᾧ ἡ δόξα εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν. (Ἀπό τό Συναξαριστή τοῦ Ἰουνίου). (Διασκευή Ἱ. Μονῆς Ἁγ. Σκέπης, Πάνιον Ὄρος Ἀττικῆς).

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους