Ιερό χώμα! Του Κυριάκος Μήτρου Ένα αυτοκίνητο ερχόμενο από τον δρόμο της Αμμοχώστου που καταλήγει στο χωριό μου την Περιστερωνοπηγή, πλησιάζει το σταυροδρόμι του ανεμόμυλου που βρίσκεται τριάντα...

Πλήρες Κείμενο:

Ιερό χώμα! Του Κυριάκος Μήτρου Ένα αυτοκίνητο ερχόμενο από τον δρόμο της Αμμοχώστου που καταλήγει στο χωριό μου την Περιστερωνοπηγή, πλησιάζει το σταυροδρόμι του ανεμόμυλου που βρίσκεται τριάντα μέτρα από το σπίτι μας! Ήταν ο αδελφός μου ο Παναγιώτης ! Είχε παντρευτεί στις 14 Ιουλίου 1974 και έμενε στο Βαρώσι μαζί με τη σύζυγό του! 20 Ιουλίου 1974! Άργησε η είδηση αλλά ήρθε! Το κρατικό ραδιόφωνο , έπρεπε , να μεταδώσει πρώτα την πρωινή γυμναστική ,όπως κάθε μέρα και να μας πει πως γιορτάζει ο προφήτης Ηλίας! Πόλεμος! Η Τουρκία έκανε εισβολή! Ήρταν οι Τούρτζιοι! Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί! Καλούνται στα όπλα οι έφεδροι! Ο Παναγιώτης ,26 χρονών, έξι ημερών παντρεμένος ,έρχεται με το αυτοκίνητό του, το Vauxhall Viva ,με αρ εγγρ HD74 , στο χωριό, να μας σποχαιρετήσει και να πάει στον πόλεμο! Όταν έστριβε το αυτοκίνητο με τα τζάμια ανοικτά, εγώ βρισκόμουν, μαζί με τη μάνα μου και τη θεία τη Σταυρού ,στην άκρη του δρόμου, δίπλα στον τοίχο του σπιτιού της θείας ! Η μάνα μου, βλέπει τον Παναγιώτη, και γνωρίζοντας τον λόγο της επίσκεψής του ,κατέβηκαν τα μούτρα της στο πηγούνι της, τα μάτια της ξεχείλωσαν και το μαύρο της μαντίλι, σκέπασε το μέτωπό της ,μέχρι τα μάτια της! Ήταν ο ένας γιος της! Ο άλλος γιος της ,ο αδελφός μου ο Δημήτρης, 31 χρονών ,φεύγει κι αυτός για τον πόλεμο, αφήνοντας στο χωριό τη σύζυγό του με τρία μωρά ! Είχε προβλέψει, προ πολλού το κακό και της άφησε το αυτοκίνητο μάρκας Austin ,με αρ εγγρ DE172, για να οδηγήσει την οικογένεια στην προσφυγιά! Ο άλλος γιος της, ο αδελφός μου ο Λουκαρής 24 χρονών, αφήνει τις αγελάδες του και τα μηχανήματά του και φεύγει κι αυτός για τον πόλεμο! Όλοι στον πόλεμο! Έμειναν μόνο με μένα ,τον 15χρονο άμαχο ! Οι αναστεναγμοί των γονιών μου, ήταν βαθιοί και έβγαιναν από τα βάθη της ψυχής τους, απ' εκεί που βρισκόταν, ο προηγούμενος και ο προπροηγούμενος προσωπικός πόνος! Πόλεμος! Κανείς δεν ξέρει ποιος θα γυρίσει! Πόλεμος επί του εδάφους! Αληθινός πόλεμος! Είχαν μεγαλώσει έξι παιδιά και έμειναν μόνο μαζί μου! Πολύ σύντομα, άρχισαν να έρχονται τα μαντάτα για κάποιους χωριανούς μας αλλά και από τα γύρω χωριά ,που είχε φίλους και κουμπάρους ο πατερας μου! Ο συγκάτοικος του Παναγιώτη στην Αθήνα όπου σπούδαζαν, ο Γιαννής του Στάσου , σκοτώθηκε ,ο Βάκης του Χρίστου του Γιακουμεττή ,σκοτώθηκε, ο Ιάκωβος του Γιασουμή του Γιάλλουρου σκοτώθηκε! Ποιον να αναφέρω και ποιον να αφήσω πίσω! Αναφερω ενδεικτικα αυτά τα τρία νέα παιδια! Τον αδελφό της γιαγιάς μου τον Ττέλλη, τον σκότωσαν εν ψυχρώ μαζί με τη γριά σύζυγό του ,Θεογνωσια! Τον γαμπρό του τον Αδάμο ,τον σκότωσαν! Πολλοί ηλικιωμένοι πέθαναν αβοήθητοι, όπως ο Κκαντωνής! Αναφέρω λίγους μόνο! Ήταν πολλοί οι νεκροί μας ! Πόλεμος ! Όχι με λόγια! Με όπλα και σφαίρες και βόμβες ναπάλμ ! Εκεί στο χώμα, του κατεχόμενου χωριού μου, βρίσκονται θαμμένοι πολλοί! Πολλοί θάφτηκαν στις ελεύθερες περιοχές , αφού ήταν αγνοούμενοι! Πολλοί αγνοούνται ακόμη! Πόλεμος! Σ εκείνο το παχύ και γόνιμο χώμα του χωριού μας ,όπως και σε όλη την Κύπρο , το 1964 , είχαμε σκάψει ορύγματα, για να προστατευτούμε από τους τουρκικούς βομβαρδισμούς φοβούμενοι ότι οι μάχες της Τυλληρίας θα εξελίσσονταν σε τουρκική εισβολή και οι Τούρκοι θα βομβάρδιζαν παντού! Ο αδελφός μου ο Δημήτρης , ήταν στην πρώτη σειρά κατάταξης που οδηγήθηκαν στις μάχες της Τυλληρίας το 1964! Τα γεγονότα αυτά, δε μας δίδαξαν δυστυχώς τίποτε απολύτως! Τίποτε! Μας έδωσαν οι Τούρκοι δέκα ολόκληρα χρόνια ,άνεση χρόνου, να τους κλείσουμε τις πόρτες ,ενώ εμείς τις ανοίξαμε διάπλατα και τους φωνάζαμε, "περάστε "! Ιερό χώμα και πέτρες από την κατεχόμενη γη ,φέρνουν πολλοί ως κειμήλιο ή για να βάλουν στους τάφους των δικών τους ανθρώπων! Εκείνο το ιερό χώμα κλαίμε ,το ποτισμένο με αίμα ,δάκρυ και ιδρώτα των προγόνων μας! Χώματα ιερά και ματωμένα! Εκεί στα Ιερά Χώματα βρίσκονται οι ρίζες μας ,εκεί μαζί με τα οστά των προγόνων μας και όλων των δικών μας ανθρώπων! Χώματα ελληνικά από την εποχή του Ομήρου! Χιλιάδες χρόνια Ελλήνων σ' αυτό το χώμα! Πέρασαν κατακτητές πολλοί και έφυγαν! Είναι η πρώτη φορά όμως, που οι κατακτητές έδιωξαν τους κατοίκους και εγκατέστησαν δικούς τους! Είχαμε ένα νησί ελληνικό ,πριν αποκτησει ακόμη ελληνοκυπριακή διακυβέρνηση και θέλαμε να το κάνουμε πιο ελληνικό! Τα καταφέραμε όμως και το μοιραστήκαμε με τους Τούρκους,για όλους εκείνους τους λόγους που έγραψα στην προηγούμενή μου ανάρτηση, με τίτλο " Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών " Και το αστείο ποιο είναι; Τώρα που καταφέραμε και το τουρκέψαμε φωνάζουμε "η Κύπρος είναι ελληνική "και σκάνε στα γέλια οι Τούρκοι! Ήταν ελληνική και τους τη δώσαμε! Πώς θα την πάρουμε πίσω και να την κάνουμε πάλι ελληνική; Γι αυτό καλύτερα, να φωνάζουμε" η Κύπρος ήταν ελληνική και να στα μούτρα μας τώρα"! Αν είναι στα λόγια, εγώ θα πω " η Κύπρος είναι δυο φορές ελληνική " κι αν βρεθεί κάποιος, να πει τρεις φορές ,εγώ θα του πω δέκα!Στα λόγια! Κι άλλα λόγια σαν εκείνα του 74 που μας εφέραν μοιρολόγια! Λόγια μοιρολόγια! Αν μου πει για απελευθέρωση , θα του πω, όχι μόνο της Κύπρου αλλά και των νησιών Ίμβρος και Τένεδος που πήραμε το 1920 και χάσαμε το 1922! Στα λόγια ! Αυτά τα ωραία λόγια φέρνουν στους ηγέτες που τα λένε ψήφους, εξουσία ,δύναμη, πλούτο και δόξα αλλά στο τέλος φέρνουν στον λαό μοιρολόγια και δε βρίσκεται κανείς ,να αναλάβει την ευθύνη ,όπως γίνεται μέχρι σήμερα για τα μοιρολόγια του 1974! Όλοι ήρωες, οι άλλοι είναι οι προδότες! Ας κάνουμε εικόνα! Αν φωνάζουμε εμείς με τα όπλα στα χέρια ότι η Κύπρος είναι ελληνική, ενώ οι Τούρκοι απέναντι με τα δικά τους όπλα, φωνάζουν ότι η Κύπρος είναι τουρκική τι θα γίνει; Μισή- μισή ,όπως είναι σήμερα ,συνεταιρική , ελληνική ή τουρκική; Η απάντηση νομίζω, είναι προφανής και αυτονόητη! Επομένως λίγα λόγια και πολύ μυαλό! Μυαλά θέλουμε, πολιτικά μυαλά! Προσγειωμένα μυαλά που να πατούν στο Ιερό Χώμα και να εξηγήσουν στον λαό τι μπορούμε, να πετύχουμε με τα λόγια και τι στην πράξη! Μπροστά μας ,υπάρχει το καλύτερο αλλά και το χειρότερο! Οι επιλογές μας φέρνουν το ανάλογο! Υπάρχει και το "σφάξε με αγά να αγιάσω"! Αν το προτιμούμε, μπορούμε να το επιλέξουμε έτσι, για να συνεχίσουμε τον ενωτικό αγώνα και να πούμε ότι ο αγώνας ,τώρα δικαιώνεται! Για την Ελλάδα πάλι, ρε γ@μώ το! Γλυκά είναι τα λόγια αλλά πικρά τα μοιρολόγια! Μια σύνδεση με την παρούσα κατάσταση, θέλω να κάνω, όπως έκανα για 37 χρόνια ,με τους μαθητές μου στην τάξη! Γιατί φτάσαμε στις 20 Ιουλίου 1974; Φτάσαμε, διότι σε λάθος χρόνο, βάλαμε πολύ ψηλά τον πήχυ των εθνικών μας στόχων ,δεν μπορούσαμε , να περάσουμε από πάνω και περάσαμε από κάτω ! Στον ίδιο στίβο , ήταν και ο γίγαντας Τουρκία, με δυο μέτρα ύψος, ενώ το δικο μας ύψος ,δεν έφτανε το μισό μέτρο ! Κάποιος θα περνούσε από πάνω και κάποιος από κάτω! Ήταν φανερό πως με άνεση , πήδηξε τον πήχυ ο γίγαντας, ενώ ο νάνος ,πέρασε από κάτω! Δίδαγμα για το παρόν; Αν οι στόχοι μας είναι παρόμοιοι με το 74 και ανάλογους έχει και η Τουρκία ,είναι φανερό ποιος θα κερδίσει! Θα βρεθούμε μπροστά στον ίδιο πήχυ και θα είναι το τελευταίο πήδημα ...κάτω από τον πήχυ, πριν αποχαιρετήσουμε τη γλυκιά πατρίδα και πριν κτίσουμε τη Νέα Κύπρο, δίπλα από τη Νέα Σμύρνη στην Αττική και να κουβαλάμε εκεί το ιερό χώμα από τη Λεμεσό και την Πάφο! Πικρή και σκληρή η αλήθεια αλλά ο νάνος πρέπει, να γνωρίζει το αποτέλεσμα ενός τέτοιου αγώνα και πρέπει ,να αποφύγει τον πήχυ, αφού δεν τον ευνοεί το ύψος του! Θέλει εξυπνάδα ο στίβος, την οποία διαθέτουμε ως λαός ! Ας τη χρησιμοποιήσουμε τώρα, αφού δεν τη χρησιμοποιήσαμε το 74! Ελπίζω, αυτή η γενιά και η επόμενη, να βρουν τον τρόπο , να διορθώσουν τα εγκλήματα σε βάρος της Κύπρου που έγιναν από την προηγούμενη γενιά και να ανατείλει στην πατρίδα μας ο ήλιος της ελευθερίας, της ασφάλειας και της ειρήνης, μακριά από τον πόλεμο! Να ζήσουμε σ αυτό το νησί ειρηνικά, όλοι οι νόμιμοι κάτοικοι, χωρίς στρατούς και κατοχή! Είναι μεγάλο το νησί με μπόλικο χώμα και μας χωράει όλους ,ελληνοκύπριους και τουρκοκύπριους! #Πόλεμος #Εισβολή #Αμμόχωστος #Πρόσφυγες

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους