Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όταν επέστρεψα στην Κέρκυρα, ο πρώτος άνθρωπος που γνώρισα ήταν ο Τσουτσουμίδας.

Για μένα ήταν ένας άνθρωπος παιδί, αστείος με χιούμορ, πολλές φορές πιο μικρός και από την Σπυριδουλα γι'αυτό και οι δυο τους τα είχαν βρει και έπαιζαν 😄. Δεν ήταν κακός άνθρωπος.

Τα βράδια μεταμορφώνονταν σε εραστής και οι μέρες μας είχαν ποικιλία.

Σήμερα λοιπόν στα γενέθλια του κυρ Τσουτσουμίδα σκέφτηκα πως ο κύκλος πρέπει να κλείνει όπως ανοίγει.

Κρατάω μόνο τις όμορφες στιγμές, τις κακές τις πέταξα ήδη μακριά.

Λίγη η ζωή και λήγει.

Ο περίγυρος του Τσουτσουμίδα είχε πάντα λόγο να λέει και να κουτσομπολεύει γιατί εγώ βοηθούσα στα κτήματα και στις αγροτικές εργασίες.

Δεν ήμουν λέει για τέτοια δουλειές.

Άλλοι πάλι είπαν τι είναι για μένα το σωστό και τι δεν είναι.

Από αυτόν τον περίγυρο όμως δεν άκουσα ούτε έναν άνθρωπο να πει καλό λόγο και να συμφωνήσει μ αυτή την σχέση λες και ήταν δική τους σχέση, αντιθέτως είχαν αρνητική άποψη γιατί δεν βολεύονταν με το ξεβόλεμα τους καί στην πορεία κατάλαβα πως η ζήλια τους και η κακία τους , τους οδηγούσε σ αυτή την συμπεριφορά. Σαν Μαρία δεν έχω εγωισμό και έπαρση και είναι δύο ελαττώματα που πραγματικά μισώ.

Δηλαδή όταν πήγαινα να μάζευα ελιές τι έπαθα; Μου κρέμασαν τα βυζιά ή έχασα την αξιοπρέπεια μου; Πολλοί άνθρωποι του δικού μου τώρα περίγυρου με θέλουν ντυμένη βαμμένη και στην πέννα να κυκλοφορώ κοντέσσα και με τη μύτη στα σύννεφα.

Δυστυχώς δεν μπορώ να έχω αυτό το στυλάκι νυχθημερόν για να είμαι αγαπητή σε όλους.

Και ελιές μάζεψα και ξύλα έκοψα και κουβάλησα και όμορφα πέρασα σε χωράφια και παραλίες και στη φύση ήμουν και όλα μια χαρά.

Αριστοκράτισσα και Αρχόντισσα η γυναίκα γεννιέται και δεν πα να στολιστεί με τα ακριβότερα στολίδια πάνω της και να θέλει να το παίξει κάποια, φωνάζει από χιλιόμετρα τι είναι.

Και πιστεύω πως ξεχωρίζουν αυτές οι γυναίκες είτε τις δεις στο χωράφι είτε στην Πίνια.

Τέλος πάντων στη ζωή μου και που θέλω να καταλήξω πέρα από την κάθε εξέλιξη που έχει η ζωή μας και η καθημερινότητα μας, εγώ προσωπικά σαν Μαρία δεν έχω μετανιώσει για τίποτα.

Ούτε για την γνωριμία με τον Τσουτσουμίδα ούτε για τις αγροτικές εργασίες που βοήθησα ούτε για τον περίγυρο του που του έδωσα μεγάλη αξία.

Οι άνθρωποι εξάλλου, μισούν ότι δεν μπορούν να είναι οι ίδιοι.

Ποτέ δεν χώνεψαν πως ο Τσουτσουμίδας είχε μια γυναίκα αυτής της πάστας.

Και μετρέσα με είπαν και άλλα... Ας μην ξεχνάμε πέρα από τα άσχημα γεγονότα που όλους στοιχειώνουν στις σχέσεις μας, υπάρχουν και τα πολύ όμορφα. Ο Τσουτσουμίδας με οδήγησε στο δρόμο της κολοκύθας, αυτός με τράβηξε τότε στην τηλεόραση και αυτός πρώτος μου είχε δώσει την παρέα του στις δύσκολες μέρες μου.

Θεώρησα λοιπόν στα γενέθλια του να του πω ένα ευχαριστώ για όλα τα όμορφα.

Να του ευχηθώ να αξιοποιήσει το μυαλό του ώστε να βγει από το βυθό που είναι γιατί φοράει και γυαλάκια και δεν βλέπει μπροστά και να αξιοποιήσει την καλή πλευρά του χαρακτήρα του που πραγματικά είναι καλή.

Να βγάλει τα γυαλάκια του.

Να σβήσει το χθες.

Να πάρει δύναμη και σωστές αποφάσεις γιατί στα 16 😲 λάθος στα 61 δεν υπάρχει χρόνος για πολύ σκέψη αλλά μόνο για δράση.

Αφού και ο ίδιος μου είπε: σε αδικήσαμε.

Δεν σου αξίζει πραγματικά αυτή η συμπεριφορά.

Φτάνει λοιπόν αυτό για να νιώσεις ότι οι άνθρωποι έχουμε γίνει ανήμερα θηρία.

Μ ένα αποχαιρετιστήριο στις καλές στιγμές και μια πίκρα στην καρδιά γιατί άραγε οι άνθρωποι αργούν να καταλάβουν τις αξίες της ζωής το μόνο που μπορώ να πω είναι κρίμα για ότι δεν βλέπουμε.

Τίποτα στη ζωή δεν έχει σημασία πέρα από την αληθινή αγάπη, την ειλικρίνεια, το σεβασμό, την εκτίμηση, την φροντίδα , τον έρωτα, το νοιάξιμο.

Έτσι λοιπόν χρόνια πολλά στον Κυρ Τσουτσουμίδα και στις όμορφες κάποτε καλές στιγμές.

Μακάρι να ήταν αλλιώς τα πράγματα αλλά υπήρξαν λόγια που έπρεπε να ειπωθούν και δεν ειπώθηκαν ποτέ, υπήρξαν πράξεις που έπρεπε να γίνουν και δεν έγιναν ποτέ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους