Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γιάννης Τσαρούχης 1910-1989 - Yannis Tsarouchis – "μνήμη αγαθή". Έφυγε σαν σήμερα, 20 Ιουλίου του ‘89, για τη γειτονιά των αγγέλων.

Πριν κάμποσα χρόνια, τέτοια μέρα ήταν θυμάμαι, με την αγαπημένη φίλη και σπουδαία κυρία του θεάτρου Άννα Συνοδινού, μνημονεύαμε “έργα και ημέρες Γιάννη Τσαρούχη”. Μνήμη που ζωντάνευε μέσα από ατέλειωτες αφηγήσεις στα σκηνικά της “Ελένης”, της “Ηλέκτρας”, της “Ιφιγένειας εν Αυλίδι”, τις προεργασίες με τους Ντομινίκ, Αλαίν αλλά και ντοκουμέντα του Κώστα Φλέγκα αργότερα στο Παρίσι για τη μνημειώδη ζωγραφική σειρά “μήνες" και "4 εποχές”… κι ο Γιώργος Μαρινάκης πλάϊ της διακριτικά άκουγε και συμπλήρωνε.

Μοναδικές συνεργασίες, πρόσωπα αγαπημένα, προσωπικότητες του πολιτισμού μας που σηματοδότησαν την κορυφογραμμή μιας φωτεινής Ελλάδας που σήμερα τρεμοσβήνει... Ο Τσαρούχης υπήρξε ένας απ’ αυτούς, όχι μόνον οξύτατος παρατηρητής της ζωής αλλά ουσιαστικός Δάσκαλος του μέτρου και της ζωγραφικής λιτότητας… που συνδύαζε την πρόκληση με τη βαθειά πνευματικότητα, που διέβλεψε προφητικά την τυραννία της ελευθερίας στη τέχνη και τη ζωή.

Το πολύπλευρο έργο του θα παραμένει βαθύσκιωτη πηγή που θ’ αναβαπτίζει όσους το επιζητούν.

Και το “νερένιο βλέμμα” του ποτισμένο απ’ τη μελαγχολία των Φαγιούμ, ζωγραφική παραμυθία, η σύνοψη μιας ασκητικής μορφής ντυμένης στα λευκά… *έργο: “Το βλέμμα του Τσαρούχη”, λάδι σε μουσαμά επικολλημένο σε ξύλο

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους