Δεν κάνουμε πόλεμο απλώς για να κάνουμε πόλεμο. Αν το κίνημά μας έπρεπε να περιγραφεί με ένα μόνο, σαφές επίθετο, αυτό το επίθετο δεν θα ήταν «πολεμικό», αλλά «επαναστατικό». Υπάρχει ακόμα χρόνος για...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στα συγκεκριμένα γεγονότα και στις συγκεκριμένες ιδέες πρέπει να αποδίδονται τα κατάλληλα ονόματα.

Πρέπει να τερματιστεί αυτό το λάθος των διπλών εννοιών που περιπλέκουν το λεξικό.

Και το γεγονός είναι ότι συχνά ένα λογοπαίγνιο ακολουθείται από το τετελεσμένο γεγονός.

Ο «πόλεμος» έχει διακηρυχθεί τόσο δυνατά ως συνώνυμο της «επανάστασης» που έχουμε παρασυρθεί να επενδύσουμε σε αυτόν τον πόλεμο με όλα τα πολεμικά εξαρτήματα που πάντα μας ήταν απεχθή: τον τακτικό στρατό και την πειθαρχία.

Το ίδιο έχει συμβεί και με την πειθαρχία με την κυριολεκτική έννοια.

Υπήρξαν πολλοί σύντροφοι που, παρά την καλή τους πρόθεση, φλέρταραν με τον όρο και μας μιλούσαν για πειθαρχία, ενώ την παρουσίαζαν με χρώματα διαμετρικά αντίθετα προς την ελευθερία.

Αυτό, αντί να καθιστά την πειθαρχία πιο ανθρώπινη, αποτελεί κτηνοποίηση της ελευθερίας.

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που έγινε μια προσπάθεια στους κύκλους μας να προωθηθεί μια εκδοχή της πειθαρχίας που υπονοούσε τάξη και ευθύνη συγκρίσιμη με την αναρχία.

Μια τέτοια προσπάθεια μας έφερνε πάντα στο μυαλό την ιδέα της «καλής κυβέρνησης» ή της «προστατευτικής εξουσίας», σε αντίθεση με τη δεσποτική ή κατάφωρα αυταρχική κυβέρνηση.

Και ακριβώς όπως δεν ήταν δυνατό να ταξινομήσουμε τις κυβερνήσεις σε καλές και κακές — αφού στην πραγματικότητα υπάρχουν, μάλλον, μόνο κακές και χειρότερες — έχουμε μάθει με την πάροδο του χρόνου ότι κάθε πειθαρχία είναι παρακλάδι της στρατιωτικοποίησης.

Δηλώνουμε ότι όλοι οι πόλεμοι είναι δυσοίωνοι.

Αν πιστεύαμε ότι κάνουμε πόλεμο, θα ήμασταν οι πρώτοι που θα λιποτακτούσαμε.

Το γεγονός είναι ότι ο πόλεμος δεν ξεσπά ποτέ προς όφελος εκείνων που προκαλούν και υποφέρουν τις καταστροφές του.

Δεν πολεμάμε εδώ για να προωθήσουμε τα ιδιωτικά συμφέροντα κανενός, αν και δεν θα λείψουν οι μεγαλοπρεπείς που θα επιδιώξουν να κατασχέσουν τους καρπούς του αγώνα μας και να στοιχηματίσουν στις διακυμάνσεις των επιτυχιών και των αποτυχιών μας, μετατρέποντας την οπισθοφυλακή μας σε συγκρότημα χρηματιστών.

Ο αγώνας μας είναι ενάντια στα προνόμια και όχι για το έθνος, ένας αγώνας για την ελευθερία και όχι για την πατρίδα, ένας αγώνας για την αναρχία και όχι για τη Δημοκρατία.

Διακινδυνεύουμε τις ζωές μας για το συλλογικό καλό και όχι για μια προνόμια κάστα.

Όσο ένας από εμάς παραμένει όρθιος, η κοινωνική επανάσταση, που είναι η κινητήρια δύναμη πίσω από το απελευθερωτικό μας κίνημα, δεν θα στερηθεί ποτέ υπερασπιστών και μαχητών, είτε χρησιμοποιούν πένα, γροθιά, λόγο ή τουφέκι.

Εμείς δεν κάνουμε πόλεμο· ο πόλεμος γίνεται πάντα για τους σκοπούς κάποιου άλλου, και διεξάγεται μεταξύ αδελφών που είναι φτωχοί στο πνεύμα.

Κάνουμε επανάσταση προς όφελος όλων των ανθρώπων και ενάντια στις κλίκες που αποτελούν κατάλοιπα του παρασιτισμού και του εγωκεντρισμού.

Και καθώς κάνουμε επανάσταση, ούτε ένα τετραγωνικό μέτρο ανακτημένου εδάφους δεν πρέπει να αφαιρεθεί από τη διαδικασία της μεταμόρφωσης, παρά το βατραχοειδές κοάξιμο εκείνων των οποίων η έλλειψη πνεύματος και θάρρους τους ωθεί να βουτούν στα στάσιμα νερά της πολιτικής. — Άρθρο από το Acracia (Lleida), 1936–7 Πηγή: Libcom

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους