Ποιες αμαρτίες πληρώνουν τα δέντρα του Πειραιά🌴🪾🫪👀 Πίσω από το βίαιο και μαζικό κλάδεμα των δέντρων στον Πειραιά στην καρδιά του καλοκαιριού, κρύβεται ένα οικονομικό μυστικό που ονομάζεται «Τέλος...

Πλήρες Κείμενο:

Ποιες αμαρτίες πληρώνουν τα δέντρα του Πειραιά🌴🪾🫪👀 Πίσω από το βίαιο και μαζικό κλάδεμα των δέντρων στον Πειραιά στην καρδιά του καλοκαιριού, κρύβεται ένα οικονομικό μυστικό που ονομάζεται «Τέλος Ταφής», αλλά και ένα τεράστιο επιχειρηματικό deal. Το Τέλος Ταφής είναι το τσουχτερό πρόστιμο (45 έως 55 ευρώ ανά τόνο) που επιβάλλεται στους Δήμους για τα σκουπίδια που θάβουν στις χωματερές.

Για να γλιτώσει ο Δήμος αυτά τα εκατομμύρια, πρέπει να αποδείξει ότι κάνει ανακύκλωση.

Εδώ όμως γεννιέται το εύλογο ερώτημα: «Αφού η νομοθεσία απαγορεύει να θάβονται τα κλαδιά, γιατί αυτό αποτελεί λόγο για να καρατομούνται τα δέντρα μέσα στον Ιούλιο; Και ποιος κερδίζει από αυτό;» Η απάντηση βρίσκεται στη συνεργασία του Δήμου με τους ιδιώτες εργολάβους.

Τα κλαδιά που βλέπουμε πεταμένα στους δρόμους δεν τα μαζεύει ο Δήμος· τα μαζεύει ο εργολάβος που έχει υπογράψει τη σχετική σύμβαση.

Και για τον εργολάβο, αυτό είναι η τέλεια επιχείρηση: 1. Κέρδος Νο1 (Από τον Δήμο): Ο εργολάβος πληρώνεται από τον Δήμο (δηλαδή από τα λεφτά των πολιτών) για να κάνει το κλάδεμα και την αποκομιδή. 2. Κέρδος Νο2 (Από το εμπόριο): Ο εργολάβος παίρνει αυτή την πολύτιμη βιομάζα (το ξύλο) εντελώς δωρεάν.

Τη μεταφέρει στις εγκαταστάσεις του, τη θρυμματίζει και την πουλάει στην αγορά ως πέλλετ (pellet), καυσόξυλα ή λίπασμα (κομπόστ). Βγάζει, δηλαδή, καθαρό κέρδος πουλώντας ένα προϊόν που του χαρίστηκε! Γιατί τα δέντρα σφαγιάζονται τον Ιούλιο; Επειδή ο εργολάβος θέλει εμπόρευμα και ο Δήμος θέλει «χαρτιά» (βεβαιώσεις). Όταν ο Δήμος αποτυγχάνει να πείσει τους πολίτες να ανακυκλώσουν στους καφέ και τους μπλε κάδους, οι δείκτες του μένουν χαμηλά και κινδυνεύει με πρόστιμα.

Πώς καλύπτεται αυτή η μαύρη τρύπα στα γρήγορα; Με τα ζωντανά δέντρα.

Αντί ο Δήμος να κοπιάσει για σωστή ανακύκλωση, δίνει το «πράσινο φως» στον εργολάβο να βγει με τα πριόνια μέσα στο κατακαλόκαιρο. Ο Ιούλιος είναι ο ιδανικός μήνας για τον εργολάβο: τα δέντρα είναι γεμάτα χλωρά, βαριά κλαδιά.

Ένας κορμός γεμάτος φύλλα τον Ιούλιο ζυγίζει τρεις φορές περισσότερο από ένα ξερό κλαδί τον χειμώνα.

Όσο πιο πολύ ζυγίζει το κλαδί, τόσο περισσότερους «τόνους ανακύκλωσης» γράφει ο Δήμος στα χαρτιά του για να γλιτώσει τα πρόστιμα, και τόσο περισσότερη πρώτη ύλη εξασφαλίζει ο εργολάβος για να φτιάξει πέλλετ.

Το τίμημα της στατιστικής Το να κλαδεύεις δέντρα μέσα στο λιοπύρι του Ιουλίου είναι έγκλημα: τα φυτά στρεσάρονται, ξεραίνονται και πεθαίνουν.

Όμως, στην πίσω πόρτα της τοπικής αυτοδιοίκησης, όλοι είναι ευχαριστημένοι: ο Δήμος παρουσιάζει «πράσινα» στατιστικά στην Ευρώπη, ο εργολάβος γεμίζει τις αποθήκες του με δωρεάν ξυλεία για πέλλετ, και οι μόνοι χαμένοι είναι οι Πειραιώτες, που βλέπουν την πόλη τους να μένει χωρίς σκιά και να μετατρέπεται σε μια απέραντη τσιμεντένια φυλακή χωρίς καμία ντροπη!!! 📌 Παρατηρητήριο Πειραϊκής

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους