Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Έτυχε να δω με διαφορά λίγων ημερών τον Ξένο του Καμύ σε σκηνοθεσία του Οζόν και την Οδύσσεια του Νόλαν.

Αν και οι δύο σκηνοθέτες δέχθηκαν εύσημα γιατί έμειναν πιστοί στο πνεύμα του αρχικού κειμένου πιστεύω ότι συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.

Οι παρεμβάσεις τους είναι απόλυτα ανατρεπτικές και βαθιά πολιτικές. Ο Οζόν δίνει όνομα στον ανώνυμο Αραβα που δολοφονεί ο αποικιοκράτης Μερσώ - και μάλιστα προσφέρει στην αδερφή του θύματος την σημαντικότερη, κατά τη γνώμη μου ατάκα της ταινίας. «Κανείς δεν ενδιαφέρεται για τον αδερφό μου. Είναι Άραβας.

Το μόνο που έχει σημασία είστε εσείς οι Γάλλοι και η μητέρα του». Από την πλευρά του, ο Νόλαν προσφέρει ένα γερό PTSD και βαθιές τύψεις στον Οδυσσέα για την ανήθικη νίκη του στην Τρόια. Ο Νόλαν ακολουθεί το κυρίαρχο φιλελεύθερο μοντέλο της Δύσης όπου οι λευκοί, άντρες, στρατιώτες δηλώνουν ότι βιώνουν ένα «τραύμα» για τα εγκλήματα που πραγματοποιήσαν και αυτομάτως περνούν από τη θέση του θύτη σε αυτή του θύματος (προφανώς υπάρχουν και πολλά άλλα ενδιαφέροντα στοιχεία και στις δυο ταινίες ταινία αλλά ας σταθούμε λίγο σε αυτό). Με τη νέα αφήγηση του Νόλαν, η Οδύσσεια αποκτά ένα κοινό σημείο και μια ειδοποιό διαφορά με τον Ξένο του Καμύ.

Και στις δυο περιπτώσεις έχουμε ένα έγκλημα που διαπράττει ένα λευκός, άνδρας με φόντο την αποικιοκρατία και τον ιμπεριαλισμό.

Στην περίπτωση του Ξένου ο δράστης αρνείται να δηλώσει μεταμέλεια και κυρίως να παρουσιάσει κάποια μορφή τραύματος και τιμωρείται για αυτό (και όχι για το έγκλημά του) από τη δυτική κοινωνία.

Αντίθετα ο Οδυσσέας παίζει το παιχνίδι του μετατραυματικού σοκ και έτσι δικαιώνεται και πρακτικά αθωώνεται.

Δεν πρόλαβα την Οδύσσεια στο podcast αυτής της εβδομάδας (και στο σχετικό κείμενο στην Εφημερίδα των Συντακτών του Σαββατοκύριακου) αλλά δεν χρειάζεται. Θα καταλάβετε το σκεπτικό. https://info-war.gr/o-xenos-tou-kamy-ston-idf/

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους