Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τι μάς αποκάλυψε ο ημιτελικός του Μουντιάλ. Οι σύγχρονοι οπαδοί ως μωρές παρθένες.

Πλήρης αλλοτρίωση.

Νόμιζα ότι οι άντρες ξέρουν (!) από ποδόσφαιρο.

Χθες βράδυ παρακολουθήσαμε ένα καταπληκτικό ματς που μας χάρισε 10 όμορφα γκολ. 10...10...γκολ Κι εκεί που εγώ απολάμβανα ένα ματς με επιθετικό ρυθμό χωρίς παιχνίδι κέντρου και χωρίς στρατηγικές που έχουν στόχο να κρατηθεί ένα σκορ ή να κάνουν αλλαγές για να φαγωθεί ο χρόνος, όλα τα τερτίπια που κάνουν οι προπονητές για να πετύχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα, εκεί που έβλεπα και χαιρόμουν δύο ομάδες που έπαιζαν ελεύθερα χωρίς ( ουσιαστικά) βαθμολογικό ενδιαφέρον, η μεγάλη πλειοψηφία των ανδρών που συνηθίζουν να βλέπουν μπάλα, δεν ένιωσαν τίποτα από όλα αυτά.

Πολλοί θεώρησαν αδιάφορο το ματς, αφού λέει, δεν παιζόταν ο τίτλος.

Βαθύτατη αλλοτρίωση.

Αποξενώθηκαν από τη χαρά ενός απολαυστικου και θεαματικού αγώνα και εκπαιδεύτηκαν να μετράνε στατιστική, στοιχηματικά και ηλιθιωδώς εμπορικά το ποδόσφαιρο.

Μπορείτε να με πείτε ανόητη, "ρομαντική"- αυτή τη λέξη χρησιμοποιούν οι άνθρωποι όταν βρίσκουν μπροστά τους κάποιον που τους θυμίζει πώς θα έπρεπε να είναι τα πράγματα αλλά δυστυχώς πια έπαψαν να είναι- αλλά εγώ είδα χθες παίχτες που έπαιζαν με την ψυχή τους ακόμα και χωρίς λόγο.

Σα να ήταν έφηβοι σε ένα γήπεδο που αναμετρήθηκαν σώμα με σώμα.

Τι υπέροχο ματς ήταν αυτό! Περιμένω να δω το σημερινό με χαρά.

Δεν είμαι σίγουρη ότι θα είναι καλύτερο.

Η στόχευση του τίτλου φέρνει υπολογισμό που στερεί από το άθλημα τον αυθορμητισμό που το κάνει μεγαλειώδες.

Και όλο αυτό μου θύμισε την παραβολή με τις μωρές παρθένες.

Στην παραβολή (Ματθαίος κεφ. 25), δέκα παρθένες περιμένουν τον Νυμφίο (τον Χριστό). Οι πέντε είναι «φρόνιμες» (συνετές) και οι πέντε «μωρές» (ανόητες/απερίσκεπτες). Όταν ο Νυμφίος αργεί, όλες κοιμούνται.

Τα μεσάνυχτα ακούγεται η φωνή: «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται». ​Οι Φρόνιμες είχαν πάρει μαζί τους επιπλέον λάδι στα δοχεία τους.

Άναψαν τα λυχνάρια τους, είδαν τον Νυμφίο, αναγνώρισαν την παρουσία του και μπήκαν μαζί του στον γάμο. ​Οι Μωρές είχαν λυχνάρια, αλλά δεν είχαν φροντίσει για το λάδι.

Το φως τους έσβηνε.

Την ώρα που ο Νυμφίος ήταν εκεί, εκείνες έτρεχαν να αγοράσουν λάδι.

Έχασαν τη στιγμή.

Όταν επέστρεψαν, η πόρτα είχε κλείσει. Ο Ιησούς ήρθε, αλλά οι μωρές παρθένες δεν ήταν έτοιμες να τον υποδεχτούν επειδή ήταν απασχολημένες με την έλλειψή τους.

Οι σύγχρονοι οπαδοί ως μωρές παρθένες.

Χθες, η «χάρη» του ποδοσφαίρου φανερώθηκε με 10 γκολ, ελεύθερο παιχνίδι και παίκτες που έπαιζαν για την ψυχή τους.

Ήταν μια ποδοσφαιρική «θεοφάνεια». Κι όμως, οι πολλοί δεν την κατάλαβαν. Γιατί; Επειδή το μυαλό τους ήταν κολλημένο στο «κέρδος», στον «τίτλο», στο «σκοπό». Δεν μπορούσαν να βιώσουν τη στιγμή (το Τώρα), επειδή εκπαιδεύτηκαν να κοιτάνε μόνο το Μέλλον (το τρόπαιο). ​ Η Αλλοτρίωση της Σκοπιμότητας ​Οι μωρές παρθένες πήγαν να «αγοράσουν» λάδι την ώρα του γάμου.

Μετέτρεψαν μια στιγμή ιερής υποδοχής σε εμπορική συναλλαγή.

Αυτό ακριβώς κάνουν και οι φίλαθλοι που σνομπάρουν ένα τέτοιο ματς.

Έχουν μετατρέψει το ποδόσφαιρο από τέχνη και συναίσθημα σε μια ψυχρή, εμπορική και στοιχηματική συναλλαγή.

Αν δεν υπάρχει «διακύβευμα» (τίτλος ή χρήμα), το προϊόν γι' αυτούς δεν έχει αξία. ​Συμπέρασμα: Χθες βράδυ, ο «Νυμφίος» του ποδοσφαίρου πέρασε από τις οθόνες μας.

Ήταν ο αυθορμητισμός, τα 10 γκολ, η ομορφιά χωρίς σκοπιμότητα. Εγώ είχα «λάδι» στο λυχνάρι μου και τον είδα!😉

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους