Καθαρά κινηματογραφικά, δεν θεωρώ ότι η "Οδύσσεια" είναι η καλύτερη ταινία του Κρίστοφερ Νόλαν (προσωπικά προτιμώ την αριστουργηματική "Δουνκέρκη", το "Interstellar" αλλά και το "Inception"). Είναι...

Πλήρες Κείμενο:

Καθαρά κινηματογραφικά, δεν θεωρώ ότι η "Οδύσσεια" είναι η καλύτερη ταινία του Κρίστοφερ Νόλαν (προσωπικά προτιμώ την αριστουργηματική "Δουνκέρκη", το "Interstellar" αλλά και το "Inception"). Είναι όμως μια πολύ καλή ταινία που αξίζει να δείτε, με ένα ιδιαίτερα δυνατό δεύτερο μέρος το οποίο μας αποζημιώνει για το κάπως άνευρο ξεκίνημά της.

Όσοι όμως έσπευσαν να κατηγορήσουν την "Οδύσσεια" του Νόλαν για woke προπαγάνδα (οι περισσότεροι πριν καν δουν την ταινία) είναι τελείως λάθος.

Οι πολυσυζητημένοι ρόλοι της Λουπίτα Νιόνγκο και του Ελιοτ Πέιτζ είναι πολύ μικροί (ζήτημα να μιλάει 2-3 λεπτά ο καθένας) και δεν χρησιμοποιούνται για να περάσουν woke μηνύματα.

Ούτε φεμινιστική κατήχηση υπάρχει πουθενά (όπως διάβασα σε κάποιες κριτικές) ενώ και οι όποιες αλλαγές στην αρχική ιστορία μπορεί να είναι συζητήσιμες αλλά έγιναν για κινηματογραφικούς λόγους και όχι για να εξυπηρετηθεί το ορθοπολιτικό αφήγημα.

Αν θέλουμε σώνει και καλά, να βρούμε ποιο είναι το βασικό ιδεολογικό μήνυμα της ταινίας, θα ανακαλύψουμε πως αυτό είναι ένα τραγικό, πολιτισμικό μήνυμα με έντονες συντηρητικές αποχρώσεις.

Για την "Οδύσσεια" του Νόλαν, ο πολιτισμός είναι πολύ πιο εύθραυστος απ' όσο νομίζουμε και στηρίζεται σε λεπτές ισορροπίες που μπορούν εύκολα να διαρραγούν.

Δεν στηρίζεται μόνο στην ισχύ ή στον πλούτο, αλλά σε άγραφους κανόνες: εμπιστοσύνη, φιλοξενία, τήρηση του λόγου, σεβασμό σε όρια που δεν πρέπει να παραβιάζονται.

Ένας πολιτισμός μπορεί να αυτοκαταστραφεί όταν παραβιάσει τους θεμελιώδεις ηθικούς κανόνες που τον συγκροτούν.

Σε μια από τις καλύτερες σκηνές της ταινίας, ο Οδυσσέας , είναι μεταμφιεσμένος σε ζητιάνο και λέει στην Πηνελόπη, που δεν τον έχει αναγνωρίσει ακόμη : "Παραβιάσαμε καθετί που ήταν ιερό ανάμεσα στους ανθρώπους.

Μετατρέψαμε έναν πόλεμο σε ανθρωποκυνηγητό.

Το να καούν τα τείχη της Τροίας ήταν σαν να καιγόταν ολόκληρος ο κόσμος.

Μαζί και η πατρίδα (του Οδυσσέα). Κι αν εκείνη ακριβώς τη νύχτα, καθώς (ο Οδυσσέας) περπατούσε ανάμεσα στις φλόγες, την αναρχία και τον πόνο- και μέσα στη ζαλισμένη ευφορία των πανηγυρισμών που ακολούθησαν- κατάλαβε με απόλυτη διαύγεια τι ακριβώς είχε κάνει;... Μια ιδέα ενός ανθρώπου.

Ένα τέχνασμα ενός ανθρώπου, που κατέλυσε για πάντα τον νόμο του Δία.

Ζούσαμε σε έναν κόσμο από ανάκτορα, εμπόριο και γλώσσα, τυφλοί απέναντι στην ομορφιά του, ώσπου τον καταστρέψαμε... Η παραβίαση του νόμου του Δία εξαπλώθηκε σαν πανούκλα. Η Εποχή του Χαλκού μας καταρρέει και ίσως (ο Οδυσσέας) δεν άντεχε να αντικρίσει τα ερείπια αυτού που είχε προκαλέσει. Πουθενά.

Ιδίως, όμως, στην πατρίδα του". Και κάτι τελευταίο : οι αντι-woke μαχητές (όψιμοι οι περισσότεροι ) μοιάζουν πια όλο και περισσότερο με τους αριστερούς αντιπάλους τους.

Όπως οι αριστεροί ανακαλύπτουν παντού φασίστες, ρατσιστές και ομοφοβικούς έτσι και αυτοί βρίσκουν παντού κρυμμένα woke μηνύματα. Στα όρια της υστερίας και της γραφικότητας αμφότεροι.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους