- Γράφει ο Νίκος Χ. Λαγκαδινός Αν δούμε τι γράφεται στα πολιτικά παρασκήνια και τις αναλύσεις, ο Νίκος Ανδρουλάκης συγκρίνεται αναπόφευκτα με τα δύο πρόσωπα που σφράγισαν την περασμένη δεκαετία: τον...
- Γράφει ο Νίκος Χ. Λαγκαδινός Αν δούμε τι γράφεται στα πολιτικά παρασκήνια και τις αναλύσεις, ο Νίκος Ανδρουλάκης συγκρίνεται αναπόφευκτα με τα δύο πρόσωπα που σφράγισαν την περασμένη δεκαετία: τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Αλέξη Τσίπρα.
Η σύγκριση αυτή αναδεικνύει ορισμένα στοιχεία που του λείπουν ή που, τουλάχιστον, δεν έχει καταφέρει να εκπέμψει στο ευρύ κοινό.
Οι δύο αυτοί ηγέτες, παρά τις τεράστιες ιδεολογικές τους διαφορές, κατάφεραν να χτίσουν μια πολύ συγκεκριμένη και ισχυρή σχέση με το εκλογικό σώμα: Ο Αλέξης Τσίπρας είχε το επικοινωνιακό «χάρισμα» και το συναίσθημα.
Είχε την ικανότητα να ηλεκτρίζει τα πλήθη.
Διέθετε ρητορική δεινότητα, αμεσότητα και, κυρίως, μπορούσε να εκφράσει το θυμό, την ελπίδα ή την απογοήτευση του πολίτη με όρους καθαρά συναισθηματικούς.
Ήταν ο ηγέτης της «μεγάλης ανατροπής». Δεν θα μιλήσω εδώ για το γεγονός ότι εξαπάτησε τον κόσμο και εν πολλοίς εξακολουθεί να ψεύδεται ασυστόλως χωρίς να νιώθει την υποχρέωση να μιλήσει για το αμαρτωλό παρελθόν του. #ΑλέξηςΤσίπρας #ΚυριάκοςΜητσοτάκης #ΝίκοςΑνδρουλάκης #ΠΑΣΟΚ
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους