Το άρθρο μου στην Εστία του Σαββάτου Η ανίατος αριστερά Βασική παραδοχή της αριστεράς πολιτικής θεωρίας είναι ότι τις εξελίξεις τις διαμορφώνουν «οι μάζες» οι οποίες ποδηγετούν και τους ηγέτες που...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πρέπει βεβαίως να είναι κάποιος και λίγο διατεταραγμένος για να το πιστεύει αυτό.

Ένας λογικός άνθρωπος με στοιχειώδη αντίληψη περί κόσμου και ελαχίστη γνώση ιστορίας αντιλαμβάνεται ότι αυτό δεν μπορεί να ισχύει.

Οι «μάζες» όταν κινούνται χωρίς την καθοδήγηση ενός ηγέτου, μόνον καταστροφικά μπορεί να δράσουν.

Παράδειγμα η γαλλική επανάστασις.

Οι «μάζες» επέδραμαν και διέλυσαν την Εθνοσυνέλευση η οποία μόλις είχε καταλήξει σε συμφωνία εγκρίσεως Συντάγματος που θα εξασφάλιζε στην χώρα ομαλή μετάβαση σε μια δημοκρατική διακυβέρνηση, όπως περίπου είχε γίνει και στην Βρεταννία.

Εκεί λοιπόν που οι στόχοι της επαναστάσεως είχαν επιτευχθεί, οι “μάζες” έφεραν την ανατροπή και οδήγησαν στην εξουσία έναν εγκληματικής φύσεως άνθρωπο ονόματι Μαξιμιλιανό Ροβεσπιέρο, ο οποίος επέβαλε καθεστώς τρομοκρατίας και εν τέλει η Γαλλία οδηγήθηκε στην ναπολεόντια απολυταρχία, χρειάσθηκαν δε δεκαετίες για ισορροπήσει και να ξαναβρεί τα βήματά της προς μια δημοκρατική διακυβέρνηση και τον σύγχρονο κόσμο.

Αυτά βεβαίως είναι “ψιλά γράμματα” για τους ανά τον κόσμο αριστερούς που βλέπουν την ιστορία μόνον μέσα από το παραμορφωτικό φακό που έχουν επιβάλλει οι ηγεσίες τους.

Και εδώ ερχόμαστε στην ουσία του σημειώματός μας.

Οι ηγεσίες και όχι οι «μάζες» έχουν διαμορφώσει ακόμη και την σημερινή αριστερά, η οποία συστηματικώς παραγνωρίζει τον ρόλο τους.

Ειδικώς στην Ελλάδα, η αριστερά, βεβαρημένη από τα εγκλήματα των προπατόρων της (για τα οποία όχι απλώς δεν εζήτησαν ποτέ συγγνώμη, επαίρονται κιόλας), δεν μπόρεσε ποτέ ξεφύγει από τα πολύ μικρά ποσοστά και να εκφράσει τις «μάζες» παρ’ ότι με επιμονή και θράσος αυτό ισχυρίζεται.

Προ δεκαετίας ο αριστερός ΣΥΡΙΖΑ κατόρθωσε να ανελιχθεί στην κυβέρνηση, με την συνεργασία του δεξιού Πάνου Καμένου, εξ αιτίας των συγκυριών της οικονομικής κρίσεως και των μνημονίων, αλλά κυρίως διότι μπόρεσε να εκμεταλλευθεί την κατάσταση ο τότε επί κεφαλής του Αλέξης Τσίπρας.

Εχρειάσθη δηλαδή να υπάρξει ο ηγέτης, ο οποίος ανεδείχθη χωρίς να τον αναζητήσουν ή να τον ποδηγετήσουν οι «μάζες». Δεν είναι «μάζες» το 3% που εξέλξε αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ, όπως δεν ήσαν αριστεροί οι πλείστοι του 35% που τον εψήφισε.

Έχουμε εδώ την πρώτη αντίφαση ως προς την πολιτική θεωρία της αριστεράς.

Με την αριστερή διακυβέρνηση εν εξελίξει, ο Αλέξης Τσίπρας, επιτηδείως πολιτευόμενος προέβαλλε το κόμμα του σαν το νέο ΠΑΣΟΚ προκειμένου να προσελκύσει ταλαϊκίστα στοιχεία που είχαν αναδείξει τον Ανδρέα Παπανδρέου στην εξουσία, κατά την δεκαετία του ‘80. Ο λοιπός ΣΥΡΙΖΑ ουδέν αντελήφθη και συνέχιζε να απεραντολογεί σε κεντρικές επιτροπές και συνέδρια, στα οποία ο κάθε ένας έλεγε «το μακρύ του και το κοντό του» νομίζοντας ότι εκπροσωπεί την «μάζα» που ποδηγετεί τον ηγέτη! Περίπου όπως απεραντολογούν και σήμερα στον ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ χωρίς τον Αλέξη Τσίπρα, απλώς δεν υπάρχει.

Η πολιτική πράξις έχει καταρρίψει πανηγυρικώς την θεωρία της αριστεράς περί «μαζών». Απλώς οι εναπομείναντες στον ΣΥΡΙΖΑ αδυνατούν να το αντιληφθούν.

Οι ψηφοφόροι που τους εψήφισαν το 2015 είτε ακολουθούν τον Αλέξη Τσίπρα, είτε έχουν επιστρέψει στο «ορθόδοξο» ΠΑΣΟΚ είτε έχουν στραφεί προς το «νέο ΠΑΣΟΚ» που είναι η ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Ειος πείσμα λοιπόν των θεωριών της αριστεράς, τις πολιτικές εξελίξεις τις καθορίζουν οι ηγετικές φυσιογνωμίες, όχι οι «μάζες». Το ερώτημα είναι αν και κατά πόσον ένας ηγέτης που μπορεί να είναι ικανότατος κομματάρχης μπορεί ταυτοχρόνως να καταστεί και άξιος κυβερνήτης επ’ ωφελεία της χώρας.

Εκ πείρας θα πούμε ότι αμφιβάλλουμε πολύ σοβαρά.

Υπήρξαν ηγέτες που ανεδείχθησαν από κόμματα και άφησαν στην χώρα θετικό απολογισμό διακυβερνήσεως, και άλλοι που υπήρξαν «λαοπλάνοι», «λαϊκιστές» και αποτυχημένοι.

Οι αριστεροί που μπορεί να είναι χαρισματικοί σχεδόν πάντα ανήκουν σε αυτήν την δεύτερη κατηγορία.

Σε αυτήν τοποθετούμε και τον Αλέξη Τσίπρα, η ρητορική του οποίου διαψεύδει τον ισχυρισμό του ότι «τώρα έμαθε» και δεν θα επαναλάβει τα λάθη της περιόδου 2015-2019.

Για τους λοιπούς πρών «συντρόφους» του στον ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουμε να πούμε τίποτε.

Όπως φαίνεται σε λίγο δεν θα τους έχει μείνει και τίποτε, πέρα από την αριστερά ιδεοληψία που αποδεικνύεται ανίατος.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους