Η ωμή αντιπαράθεση Καραμανλή με τον απεσταλμένο του Κίσινγκερ Μια ιδιαίτερα σκληρή συνομιλία ανάμεσα στον Κωνσταντίνο Καραμανλή και τον Αμερικανό πρέσβη Ουίλιαμ Τάιλερ, ειδικό απεσταλμένο του Χένρι...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε μετά τη δεύτερη τουρκική εισβολή στην Κύπρο, σε μια περίοδο κατά την οποία η ελληνική κυβέρνηση κατηγορούσε την Ουάσινγκτον ότι δεν είχε ασκήσει την απαιτούμενη πίεση στην Άγκυρα. Ο Κίσινγκερ επιδίωκε να αναλάβει μεσολαβητική πρωτοβουλία μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

Επειδή, σύμφωνα με το βιβλίο, φοβόταν να μεταβεί στην Αθήνα, εξέταζε το ενδεχόμενο συνάντησης με τον Καραμανλή στην Κέρκυρα, στη Ρώμη ή στο Λονδίνο. Ο Έλληνας πρωθυπουργός θεωρούσε ότι μια τέτοια μεσολάβηση ήταν πρόωρη και ανεπαρκώς προετοιμασμένη. Ο Καραμανλής ξεκίνησε τη συνομιλία ξεκαθαρίζοντας: «Δεν κάνω κάποιον εκβιασμό». Στη συνέχεια περιέγραψε στον Τάιλερ το κύμα αντιαμερικανισμού που είχε δημιουργηθεί στην Ελλάδα: «Όταν επέστρεψα στην Ελλάδα, βρήκα αντιαμερικανικά αισθήματα, δεν τα δημιούργησα εγώ.

Δημιουργήθηκαν από την απογοήτευση με την αμερικανική πολιτική στην Κύπρο και την αίσθηση πως η αμερικανική κυβέρνηση υποστήριξε το ελληνικό στρατιωτικό καθεστώς.

Είμαι φίλος των ΗΠΑ από πεποίθηση, ο πρώτος που δεν θέλει τον αντιαμερικανισμό». Αναφερόμενος στη δεύτερη φάση της τουρκικής εισβολής, ο πρωθυπουργός είπε: «Ήταν μια απόπειρα να σκοτώσουν την κυβέρνησή μου και το έκαναν κάτω από το βλέμμα των Αμερικανών». Ο Καραμανλής έθεσε κατόπιν το ενδεχόμενο πολέμου ή ακόμη και αποχώρησής του από την εξουσία: «Θα αναγκαστώ να πάω σε πόλεμο ή να εγκαταλείψω τη χώρα.

Με καλωσόρισαν στην Ελλάδα σαν σωτήρα.

Δεν μπορώ να απογοητεύσω τον λαό μου.

Ο πόλεμος θα ήταν βέβαια μια καταστροφή, αλλά δεν θα υπάρχει άλλη επιλογή». Η σκληρή απάντηση του Τάιλερ Αφού άκουσε τον Καραμανλή, ο Αμερικανός απεσταλμένος απάντησε σε εξίσου απόλυτο τόνο: «Ο πρωθυπουργός δεν θα πρέπει να έχει την ψευδαίσθηση ότι οι ΗΠΑ λειτουργούν υπό κάποιο πλέγμα ενοχής. Ο Πρόεδρος και ο υπουργός θεωρούν ότι έχουν κάνει ό,τι μπορούν για να αποτρέψουν μια κρίση.

Δεν έχουμε σκοπό να παραδεχθούμε λάθη και δεν πιστεύουμε ότι κάναμε λάθη». Σε εκείνο ακριβώς το σημείο, σύμφωνα με το βιβλίο, τηλεφώνησε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Ευάγγελος Αβέρωφ. Ο Καραμανλής ζήτησε από τον Δημήτρη Μπίτσιο να βγει από το γραφείο και να μιλήσει μαζί του.

Μετά το τηλεφώνημα, ο Καραμανλής στράφηκε ξανά προς τον Τάιλερ: «Έχουμε πολύ διαφορετικές απόψεις σε αυτό το συγκεκριμένο θέμα.

Ειλικρινά πιστεύω ότι θα μπορούσατε να έχετε κάνει πολύ περισσότερα». Ο Τάιλερ επέμεινε ότι, εάν ο Καραμανλής πίστευε πως οι ΗΠΑ είχαν ενθαρρύνει τη χούντα να ανατρέψει τον Μακάριο, έκανε λάθος. Η Ουάσινγκτον, όπως μεταφέρει το βιβλίο, δεν δεχόταν ευθύνη για τη «βλακεία της Χούντας». Τότε ο Αμερικανός διπλωμάτης είπε την επίμαχη φράση: «Δεν θα ήθελα να νομίζετε ότι ήλθα σαν ικέτης». Ο Καραμανλής γέλασε και απάντησε: «Δεν ζήτησα να έλθετε σαν ικέτης.

Καταλαβαίνω ότι δεν αναγνωρίζετε καμία ενοχή από την πλευρά σας.

Υπάρχει διαφορά απόψεων ανάμεσα στις χώρες μας.

Αυτό είναι όλο». Η συζήτηση συνεχίστηκε με τις πιθανές λύσεις του Κυπριακού. Ο Καραμανλής διατύπωσε τα όρια των ελληνικών υποχωρήσεων: «Η ελληνική κυβέρνηση ξέρει ότι πρέπει να κάνει υποχωρήσεις, αλλά δεν θα επιτρέψει στους Τούρκους να πάρουν ό,τι θέλουν.

Το 1960 οι Έλληνες είχαν εγκαταλείψει την Ένωση και αποδέχθηκαν την ανεξαρτησία της Κύπρου.

Το 1974 οι Έλληνες ήταν έτοιμοι να δεχθούν τροποποίηση της συμφωνίας του 1960 και τη δημιουργία ενός ομοσπονδιακού συστήματος διακυβέρνησης της Κύπρου.

Δεν είναι ρεαλιστικό να περιμένει κανείς να πάει πιο πέρα από αυτό». ΣΧΟΛΙΟ: όποτε η Ουάσιγκτον χρειάστηκε να σταθμίσει τα συμφέροντά της μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας πήρε την θέση της Τουρκίας.

Αυτό κάνει και σήμερα. Η Τουρκία ετοιμάζεται για κατάληψη ελληνικού εδάφους εδω και χρόνια.

Περιμένει την αφορμή και το ΟΚ της αμερικανικής ανοχής.

Η προετοιμασία της Ελλάδας δεν βρίσκεται στην τυφλή προσκόλληση σε έναν άκριτο φιλοαμερικανισμό.

Ούτε στην αναζήτηση στηρίγματος στην Ρωσία. Η Ρωσία ως Σοβιετική Ένωση σίγησε στο κυπριακό όταν έκρινε ότι η αντιπαράθεση των δύο κοινοτήτων την συνέφερε διότι θα διατάρασσε την συνοχή του ΝΑΤΟ.

Η λύση βρίσκεται στο σύνθημα της δεκαετίας του 1970-1980 η Ελλάδα στους Έλληνες με ό,τι αυτό σημαίνει, Δυστυχώς η κυβέρηση Μητσοτάκη με την αποδοχή δύο νέων στρατηγείων στην Τουρκία υπονομεύει την χώρα.

Είναι απαράδεκτες τέτοιες υποχωρήσεις. Ο Αλέξανδρος Σημαιοφορίδης ήταν ο υπεύθυνος της ΚΥΠ στην Κερύνεια όταν οι Τούρκοι έκαναν την απόβαση.

Και περιγράφει πως ενημέρωνε την Αθήνα και πως η Αθήνα αδιαφορούσε.

Ήταν και ανικανότητα και προδοσία λέει.

Ακούστε την μαρτυρία του στην διαδικτυακή τηλεόραση Ανιχνεύσεις web tv και στην εκπομπή "Καφές της Κυριακής, σήμερα. Είναι συγκλονιστική.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους