Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο Άγγελος μου… Αυτό το υπέροχο, πανέμορφο πλάσμα που ήρθε σαν άγγελος και άλλαξε τη ζωή μου.

Εδώ και περίπου μία εβδομάδα ήταν αγχωμένος και σκεπτικός.

Ετοίμαζε κάτι ξεχωριστό για τα σημερινά μου γενέθλια.

Με το δικό του χαρτζιλίκι πήγε μόνος του στο ζαχαροπλαστείο και παρήγγειλε μια τούρτα για μένα.

Από τα δικά του χρήματα.

Και όλη μέρα επέμενε πως στις 6 το απόγευμα έπρεπε οπωσδήποτε να είμαστε σπίτι, αλλιώς… «θα ερχόταν η καταστροφή». Γυρίσαμε από τη βόλτα και, ξαφνικά, με κατεβάζει στην αυλή.

Εκεί με περίμενε η πιο όμορφη έκπληξη: μια τούρτα και δύο αγαπημένα πρόσωπα δίπλα του.

Ξέρετε πώς ένιωσα; Ξέρετε πώς είναι να λιώνει η καρδιά σου; Να φεύγεις για λίγο από αυτόν τον μάταιο κόσμο και να νιώθεις πως υπάρχει κάτι πιο δυνατό, πιο φωτεινό; Αυτό είναι η ευτυχία.

Με κάθε μπουκιά που έτρωγα, ένας κόμπος ανέβαινε στον λαιμό μου.

Δεν ήθελα να τελειώσει ούτε η τούρτα ούτε εκείνη η στιγμή.

Μπορεί να μην έχω πολλά.

Κι όμως, νιώθω πως έχω όλο τον κόσμο.

Πόσες φορές άκουσα σήμερα: «Τι υπέροχο παιδί!», «Είναι πραγματικό διαμάντι!». Μα, κόσμε… ο Άγγελος δεν ανήκει μόνο σε μένα. Ο Άγγελος ήρθε να κάνει τον κόσμο λίγο καλύτερο.

Και το κάνει κάθε μέρα.

Το βλέπεις.

Το νιώθεις.

Το νιώθουν όλοι.

Έχει κάτι ξεχωριστό επάνω του.

Έχει φως.

Και αυτό το φως φωτίζει τις ψυχές των ανθρώπων. Υ.Γ. Ο αριθμός 24 πάνω στην τούρτα τον διάλεξε εκείνος, γιατί, όπως είπε, «τόσο χρονών σου φαίνεσαι στα μάτια μου». Νομίζω πως αυτή ήταν η πιο γλυκιά λεπτομέρεια απ' όλες.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους