Original Post

Πλήρες Κείμενο:

"Για τούτο παρέμεινα με τα κουρέλια μου όπως με γέννησε η γαλλική επανάσταση όπως με γέννησε η απελευθέρωση των νέγρων όπως με γέννησες εσύ μάνα μου Ισπανία ένας σκοτεινός συνωμότης" Μιχάλης Κατσαρός, "Δωριείς" από το Κατά Σαδουκαίων "Εκείνο τον καιρό με φώναζαν «Palito» και μαζί με άλλα παιδιά μας φρόντιζαν σ’ένα κολεκτιβιστικό παιδικό σταθμό, οργανωμένο από οικογένειες που συμμετείχαν στην πολιτική κινητοποίηση.

Ο παιδικός σταθμός είχε επανδρωθεί με πασιφιστές και πρώην καλόγριες που είχαν ασπασθεί τα ελευθεριακά ιδανικά.

Τα αναρχικά παιδιά είχαμε μοιράσει μεταξύ μας τα καθήκοντα - όπως το μαγείρεμα, την καθαριότητα, τη διασκέδαση και την αυτοάμυνα - με χαοτική ανεπάρκεια.

Όμως ήμασταν αυτοί που παίρναμε τις αποφάσεις.

Κάναμε εναλλαγή καθηκόντων σχεδόν καθημερινά.

Οι σοσιαλιστές και οι κομμουνιστές προσπάθησαν να επιβάλλουν μια ιεραρχική οργάνωση με λιλιπούτειους κομισάριους και υποχρεωτικό χαιρετισμό.

Πήγαν ακόμα και να ανακοινώνουν τα γεύματα με σάλπισμα.

Όταν οι μικροί κομμουνιστές εμφανίστηκαν με ένα μεγάλο πορτραίτο του Στάλιν, τους γιουχάραμε και γελάσαμε μαζί τους: «Εμείς είμαστε ελεύθεροι, καθίκια». Οι μικροί «κόκκινοι» αιφνιδιάστηκαν και πήγαν να παραπονεθούν στο κόμμα.

Ήρθε τότε ένας ενήλικος.

Άρχισε τις ρητορίες: «Για να κερδίσουμε τον πόλεμο χρειάζεται πειθαρχεία και τάξη». Εμείς τότε περάσαμε στην άμεση δράση.

Για αρχή κάναμε «απεργία». Παντού υπήρχαν βρώμικα πιάτα.. Οι κομμουνιστές έπρεπε να αφήσουν την στρατιωτική τους πειθαρχία και να έρθουν να καθαρίσουν.

Μετά αρχίσαμε να μαγειρεύουμε μόνο για τα ελεύθερα παιδιά.

Οι κόκκινοι παραδόθηκαν.

Γίναμε όλοι «Hijos Del Pueblo» . Ισότητα και ελευθεριακός κομμουνισμός.

Η κουλτούρα για το λαό ήταν μια από τις διαρκείς απαιτήσεις της CNT-FAI.

Ο κολεκτιβιστικός παιδικός σταθμός λειτουργούσε και σαν δημοτικό σχολείο.

Δάσκαλοι που είχαν δουλέψει στα Σχολεία Φερρέρ, απαλλάχτηκαν από τα καθήκοντα τους στις πολιτοφυλακές και τους δόθηκαν θέσεις στα σχολεία της Καταλονίας.

Ακόμα και τα «burgesitos» παρακολουθούσαν τα μαθήματα.

Στο δικό μας σχολείο, τα παιδιά ήταν αυτά που οργάνωναν το πρόγραμμα των μαθημάτων.

Μισούσαμε το μιλιταρισμό και τη θρησκεία ενώ - έχοντας το πάρει από τους γονείς μας - η τέχνη και η κουλτούρα ήταν τα μεγάλα πάθη μας.

Τραγουδούσαμε, γράφαμε εκθέσεις για τους κλασικούς συγγραφείς, παίζαμε επαναστατικά θεατρικά έργα και απαιτούσαμε προβολή ταινιών.

Απόσπασμα από το «Η ζωή στην επαναστατημένη Βαρκελώνη» του Manolo Gonzalez.

Στην επαναστατημένη Ισπανία (1936-1939), η περίφημη ομοσπονδία αναρχοσυνδικαλιστών CNT (Εθνική Συνομοσπονδία Εργασίας), μετέτρεψε την ουτοπία σε πράξη, υλοποιώντας μια ριζοσπαστική εκπαιδευτική επανάσταση.

Τα σχολεία απαλλάχθηκαν από τον έλεγχο της Εκκλησίας και του κράτους, καταργώντας τον αυταρχισμό και προωθώντας ένα αυτοδιαχειριζόμενο, ορθολογιστικό σύστημα ίσων ευκαιριών για όλα τα παιδιά. Οι Βασικοί Πυλώνες της Ελευθεριακής Εκπαίδευσης: Κατάργηση της Τιμωρίας και της Ιεραρχίας: Εξαφανίστηκαν τα σωφρονιστικά μέτρα και οι σχολικοί στρατώνες.

Η τιμωρία αντικαταστάθηκε από την παιδαγωγική της ελευθερίας, όπου η πειθαρχία πήγαζε από την ίδια την κοινότητα των παιδιών.

Ορθολογισμός και Επιστημονική Μάθηση: Η εκπαίδευση ήταν απαλλαγμένη από τα δόγματα της Καθολικής Εκκλησίας.

Έμφαση δόθηκε στην κριτική σκέψη, στις φυσικές επιστήμες και στην ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας του κάθε μαθητή, σύμφωνα με τις αρχές του Μοντέρνου Σχολείου του Φρανσίσκο Φερέρ.

Πρόνοια και Ισότητα: Βασικός στόχος του συνδικάτου, ήταν να εξασφαλίσει ότι όλα τα παιδιά είχαν πρόσβαση σε τροφή, ρουχισμό, τρυφερότητα και μόρφωση, εξαλείφοντας τις ταξικές ανισότητες. Συνδυασμός Θεωρίας και Πράξης: Τα σχολεία συνέδεαν τη χειρωνακτική εργασία με την πνευματική ανάπτυξη.

Παράλληλα, λειτούργησαν τεχνικές σχολές (όπως αυτές που προωθήθηκαν από τη φεμινιστική αναρχική οργάνωση Mujeres Libres), για την εκπαίδευση των γυναικών στον βιομηχανικό τομέα. 📷 Gerda Taro

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους