Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σαν σήμερα φεύγει από την ζωή το 1989 ο Γιάννης Τσαρούχης.

Τελευταία διαβάζω το βιβλίο μαθήματα ζωγραφικής από τις ομιλίες του στην Χίο.

Ένα απολαυστικό ανάγνωσμα για οποιονδήποτε.

Η βαθιά γνώση για τα πάντα σε εντυπωσιάζει.

Το πάθος για την ελληνική τέχνη και την στάση του ως φορέας αυτού του πνεύματος δίνει μια οπτική στην ζωή που έχω προσωπικά μεγάλη ανάγκη.

Είναι έμπνευση από ανθρώπους που πέρασαν και άφησαν ένα αποτύπωμα σε αυτόν τον κόσμο , τόσο ευγενικό που θέλει λίγο να ψηλαφισουμε τα ίχνη του στον γρήγορο σημερινό κόσμο , για να πάρουμε λίγο φως.

Τον αντάμωσα στο μουσείο Μπενάκη προχθές και τον άκουσα μέσα στο κεφάλι μου να μιλά με πάθος για το Φαγιούμ, για την εγκαυστική τεχνική και το πέρασμα της αρχαίας ζωγραφικής στην βυζαντινή με γέφυρα αυτές τις περιόδους.

Έναν άνθρωπο που έχω είδωλο.

Που θαυμάζω και θεωρώ πως είναι απαραίτητο πρότυπο για την κοινωνία μας.

Ένα αστείο που θυμήθηκα τώρα είναι πως πριν μερικά χρόνια είχα απευθυνθεί στον δήμο Πειραιά, με πρόταση να κάνω δωρεά μια προσωπογραφία του Γιάννη Τσαρούχη σε κάποιο σημείο της πόλης που τόσο αγάπησε και φυσικά δεν πήρα καν απάντηση. Ας είναι. Πάμε παρακάτω. Να είμαστε εδώ να τον μνημονεύουμε.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους