Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΚΙΝΑ: «Η ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ» Κατ’ αρχάς θέλω να πω απ’ την καρδιά μου Ευχαριστώ για όλη αυτή τη γενναιοδωρία, την έκφραση αγάπης και εκτίμησης με αφορμή τη συνέντευξη.

Ήταν ένα σπουδαίο δώρο κι ένα ωραίο κίνητρο για μένα να ονειρεύομαι καινούρια ταξίδια, βλέποντας πόσοι άνθρωποι εκτιμούν τον τρόπο που εγώ αντιλαμβάνομαι το ταξίδι.

Παίρνοντας τη σκυτάλη απ’ αυτό το συναισθηματικό κίνητρο, περνάω σε ένα σπουδαίο ταξίδι που είναι σχεδόν έτοιμο.

Ταξίδι στην Κίνα Ετοίμασα το εισαγωγικό κείμενο, το «πλαίσιο» δηλαδή μέσα στο οποίο θέλω να κινηθεί και πως εγώ βλέπω την κίνηση μας σε μία τεράστια χώρα κι ένα σπουδαίο πολιτισμό.

Ένα ταξίδι στην Κίνα, θεωρώ πως πρέπει να έχει καθαρή φιλοσοφική θέση, αλλιώς θα χαθεί μέσα στην αχανή κινεζική φιλοσοφική επικράτεια Τίτλος του ταξιδιού: «Η ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ» Προγραμματισμένες ημερομηνίες: 17 – 30 Οκτωβρίου 15 – 28 Νοεμβρίου 23 Δεκεμβρίου – 4 Ιανουαρίου 27 Δεκεμβρίου – 9 Ιανουαρίου Σύντομα θα έχω ολοκληρώσει και το ημερήσιο πρόγραμμα. Η ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΘΑ ΚΙΝΗΘΕΙ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ «Η ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ» Το ταξίδι στην Κίνα το άφησα να έρθει στην επαγγελματική μου ζωή με τρόπο φυσικό, όταν δηλαδή θα το ήθελε η καρδιά μου κι όχι όταν το απαιτούσε κάποιος επαγγελματικός σχεδιασμός.

Και ήρθε αυτή η ώρα γιατί νιώθω πως βρήκα την «Πύλη Εισόδου» προς αυτόν το σπουδαίο πολιτισμό, το από πού θα μπούμε και που θα πέσουν τα φώτα γιατί τελικά ένα ταξίδι, μπορεί να είναι πολλά πράματα, από 10 μέρες αναψυχής, 10 μέρες αδιάφορες ή ενδιαφέρουσες, μέχρι 10 μέρες απ’ όπου θα θηλάζουν οι υπόλοιπες 355 του χρόνου κι ακόμα παραπάνω. Η Κίνα υπήρξε η τροφός πολλών πολιτισμών τής Ασίας και ποιος δεν κράτησε το χέρι της Κίνας μέχρι να πατήσει στα πόδια του, να μπορέσει να περπατήσει μόνος του, να αυτονομηθεί και να κάνει τη δική του πορεία στην παγκόσμια ιστορία. Ιαπωνία, Κορέα, Βιετνάμ, Μογγολία, Θιβέτ και τόσοι άλλοι πολιτισμοί στα στήθη της Κίνας έγειραν και θήλασαν και έγιναν αυτό που μπόρεσαν.

Ίσως να μην υπάρχει μεγάλος πολιτισμός που να παρεξηγήθηκε τόσο πολύ και τόσο επίμονα όσο ο Κινεζικός.

Κάθε εποχή κατασκεύασε τη δική της εκδοχή και ερμηνεία για το «ποια» και το «τί» είναι η Κίνα.

Την είδε ως αχανή αυτοκρατορία και μυστηριώδη Ανατολή.

Ως χώρα του μεταξιού, του τσαγιού και της πορσελάνης.

Αργότερα ως κομμουνιστική υπερδύναμη.

Ύστερα ως το μεγαλύτερο εργοστάσιο του κόσμου, όταν προς έκπληξη πολλών, άρχισε να παραδίδει μάστερ κλας καπιταλιστικού κομμουνισμού.

Και σήμερα, τεχνολογικός γίγαντας, εργαστήριο τεχνητής νοημοσύνης και ένας από τους τόπους στον οποίο φαίνεται να προετοιμάζεται το επόμενο κεφάλαιο της ανθρώπινης ιστορίας.

Η μία Κίνα διαδεχόταν την άλλη, κάθε φορά άλλη, κι άλλη, κι άλλη αλλά και κάθε φορά ίδια: πάντα με στέρεη απόφαση ο λόγος που θα αρθρώσει να είναι δικός της με «σφραγίδα» κινεζική! Για χιλιάδες χρόνια άλλαξαν δυναστείες, θρησκείες, σύνορα και πρωτεύουσες, έγιναν πόλεμοι κατακτητικοί, έγιναν πόλεμοι εμφύλιοι, συγκρούσεις που διέλυσαν την ενότητα, επαναστάσεις που ανέτρεψαν αυτοκράτορες, ανέτρεψαν κοινωνικές τάξεις και τρόπους ζωής, άλλαξαν οικονομικά συστήματα, ιδεολογίες, τεχνολογίες, μορφές εργασίας… Και τί δεν έγινε στην Κίνα, και τί δεν άλλαξε αλλά πάντα με την ίδια αυτοπεποίθηση πρωταγωνίστρια.

Για χιλιάδες χρόνια αλλάζουν όλα για να μένουν όλα μ’ έναν μαγικό τρόπο ίδια στα θεμέλιά τους, στον τρόπο που συνδέονται οι σχέσεις και οι εξαρτήσεις.

Ο τρόπος που εντάσσεται το Καινούριο στη γραμμή συνέχειας και παράδοσης, το πώς αφομοιώνεται η ξένη επιρροή χωρίς να εξαφανίζει την ιστορική μνήμη, το πώς μεταβάλλεται η εξωτερική μορφή χωρίς να χάνεται το κεντρικό νόημα μιας εσωτερικής υπαρξιακής στάσης... Αν η βιβλική παράδοση οργανώθηκε γύρω από το ερώτημα του Θεού, η ελληνική σκέψη γύρω από το ερώτημα της Αλήθειας και της Ομορφιάς και η νεότερη Ευρώπη γύρω από το ερώτημα της ελευθερίας και των ατομικών δικαιωμάτων, η Κίνα ακολούθησε έναν εντελώς διαφορετικό δρόμο.

Το ερώτημα που τη διαμόρφωσε δεν ήταν ούτε «ποια είναι η απόλυτη αλήθεια;» ούτε «ποιος είναι ο Θεός αν υπάρχει;». Ήταν κάτι πιο γήινο και πιο ουράνιο συγχρόνως, πιο σιωπηλό και πιο απαιτητικό: Πώς μπορεί να αλλάζει ο κόσμος χωρίς να χάνει τη συνοχή και την αρμονία του; Νομίζω, γύρω από αυτό το ερώτημα άρχισαν να αποκτούν μορφή όλα στην Κίνα.

Η οικογένεια, η πολιτεία, η τελετουργία, η ποίηση και η ζωγραφική, ο κήπος και η καλλιγραφία, η μορφή μιας στέγης, η θέση μιας πύλης, η απόσταση ανάμεσα σε δύο πέτρες, η απόσταση ανάμεσα σε δυο χέρια και δυο βλέμματα, η ευγένεια μιας χειρονομίας και η σιωπή ως απάντηση.

Στην πορεία τής προετοιμασίας αυτού του ταξιδιού, σχεδόν βεβαιώθηκα πως, η ύψιστη μορφή Τέχνης αυτής τής σπουδαίας χώρας, είναι η Τέχνη της Μεταμόρφωσης και της Προσαρμογής.

Και μάλλον γι’ αυτό η άνοδος της σύγχρονης Κίνας δεν μπορεί να εξηγηθεί μόνο με οικονομικούς δείκτες ή γεωπολιτικούς συσχετισμούς.

Όποιος βλέπει μόνο την ταχύτητα των τρένων, τους ουρανοξύστες της Σαγκάης, τα δίκτυα των νέων πόλεων ή τα τεχνολογικά επιτεύγματα, βλέπει μια εντυπωσιακή μεν, αλλά μόνο εξωτερική όψη των πραγμάτων.

Έτσι όπως εγώ φαντάστηκα το ταξίδι αυτό, άλλα είναι τα βαθύτερα ερωτήματα: Ποιος τρόπος σκέψης κατέστησε δυνατή αυτή τη συνέχεια επί χιλιετίες; Πώς μπορεί μια κοινωνία να περνά από την αυτοκρατορία στην επανάσταση, από την αγροτική οικονομία στη βιομηχανική παραγωγή τέτοιας διάστασης κι από εκεί στην ψηφιακή έκρηξη, χωρίς να αισθάνεται κάθε φορά ότι αρχίζει από το μηδέν; Τί παραμένει πραγματικά ίδιο κάτω από όλες αυτές τις αλλαγές; Η Κίνα δε χωράει ούτε σε ένα ταξίδι, ούτε σε χρονολόγια, σε λίστες αξιοθέατων και εύκολες ερμηνείες.

Δεν εξαντλείται σε έντεκα ημέρες, ούτε σε έντεκα χρόνια.

Το μόνο που ίσως μπορεί να κατορθωθεί, είναι μία «Συνάντηση»! Αυτό θα ήθελα εγώ, μία συνάντηση με την υπόγεια συνοχή πραγμάτων, σχέσεων και εννοιών. «Συνάντηση» με το Σινικό Τείχος, τη γεωμετρία του ανθρώπου, την αταξία του βουνού, τη Σανγκάη με τα φουτουριστικά κτίρια να στέκονται πρόσωπο με πρόσωπο με τα κτίρια της αποικιακής μνήμης, τους κήπους, όπου ένας ολόκληρος κόσμος συμπυκνώνεται σε λίγα στρέμματα γης σα τρόπος σκέψης, σα μικρογραφία ενός κόσμου όπου η πέτρα, νερό και φυτά, συνάντηση με την καλλιγραφία ως πράξη όπου σκέψη και κίνηση χεριού γίνονται ένα, με την ποίηση ως διαφορετικό τρόπο να κατοικεί κανείς τον χρόνο και το τοπίο, με την Απαγορευμένη Πόλη και τη ζωή που επετράπη να ζήσουν οι άνθρωποι όταν εκείνη έπαψε να είναι απαγορευμένη, συνάντηση με την καθημερινότητα των πόλεων, σ’ αυτό το ταξίδι φιλοδοξώ ν’ αναζητήσουμε τη γεωμετρία στα εκατομμύρια των ανθρώπων που ζουν ταυτόχρονα μέσα σε μια παράδοση αιώνων και σε ένα μέλλον που ακόμη κατασκευάζεται… Ίσως στην Κίνα να βρίσκεται το ερώτημα που αφορά την ανθρωπότητα ολόκληρη, τον κάθε πολιτισμό στον αιώνα που ζούμε: Σε έναν κόσμο όπου η αλλαγή έχει γίνει ταχύτερη από την ικανότητά μας να την κατανοήσουμε, τι είναι εκείνο που επιτρέπει σε έναν πολιτισμό να μεταμορφώνεται χωρίς να διαλύεται; Πώς μπορεί μια κοινωνία να ανοίγεται στο μέλλον χωρίς η Μνήμη της να παραλύει και να σέρνεται; Πώς μπορεί ο άνθρωπος να αλλάζει χωρίς να χάσει κάθε σχέση με εκείνο που υπήρξε κάποτε; Ο Ουρανός είναι Δάσκαλος.

Δεν είναι μόνο ένας Άνω Τόπος αποκλειστικής κατοικίας θεών για τους πιστούς ή τόπος αιώρησης πλανητών για τους επιστήμονες. Ο Ουρανός είναι ένας Μέγας Δάσκαλος για τη Γη, είναι ένας τρόπος οργάνωσης, πλανήτες και άστρα συνυπάρχουν αέναα και αρμονικά, ο ουρανός στην Κίνα είναι μια εικόνα κοσμικής και ηθικής τάξης που προηγείται του ανθρώπου.

Πόσο μπορεί να μάθει η Γη από τον Ουρανό; Αυτή η σχέση, αυτή η συνεργασία Ουρανού και Γης στον Κινέζικο Πολιτισμό έγιναν οδηγός μου στο σχεδιασμό και στη φιλοσοφική θεώρηση του ταξιδιού.

Φιλοδοξώ να δημιουργήσουμε τις συνθήκες ώστε να κοιτάξουμε τη σημερινή Κίνα χωρίς άκριτο θαυμασμό, αλλά και χωρίς την ευκολία μιας άκριτης απόρριψης.

Να μη ζητήσουμε απ’ την Κίνα να επιβεβαιώσει όσα ήδη πιστεύουμε.

Να της επιτρέψουμε να μας δυσκολέψει λίγο. Η Κίνα είναι ένας δάσκαλος.

Μέγας δάσκαλος που κατέχει την τέχνη να διδάσκει και να μεταγγίζει ερωτήματα.

Με ερωτήματα πρέπει να επιστρέψουμε κι όχι με ολοστρόγγυλες απαντήσεις. Η Κίνα είναι ένας δάσκαλος και όλα εξαρτώνται απ’ το «μαθητή» Ευχαριστώ και καλή αντάμωση Υ.Γ: Ευχαριστώ τον προσωπικό μου πια "γραφίστα", την ΑΙ, την Τεχνητή Νοημοσύνη που εφτιαξε ακριβώς την αφίσα που ήθελα. Κρατήσεις: 210 524 1960 groups@melodrakma.com www.melodrakma.com

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους