Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Από τον Πολύμητι Ήρωα στον Σκοτεινό Επιζών: Ο Αναχρονισμός πίσω από τον «Οδυσσέα του Νόλαν» Του Tempus Invictus ​Η πρόθεση να επαναπροσδιοριστεί ο Οδυσσέας μέσα από τη σύγχρονη κινηματογραφική ματιά του Κρίστοφερ Νόλαν φέρνει στο προσκήνιο ένα βαθύ λογοτεχνικό και ιστορικό ατόπημα: την παγίδα του αναχρονισμού.

Όταν προσπαθούμε να αναλύσουμε ή να αναπλάσουμε έναν ήρωα της Εποχής του Χαλκού χρησιμοποιώντας τα ψυχολογικά φίλτρα και τις κοινωνικές ευαισθησίες του 21ου αιώνα, το αποτέλεσμα δεν είναι μια «φρέσκια ματιά», αλλά μια πλήρης παραμόρφωση της αρχαίας κοσμοθεωρίας. ​Τοποθετώντας τον Οδυσσέα κάτω από το σύγχρονο πρίσμα του «τραυματισμένου αντι-ήρωα», το Χόλιγουντ υποπίπτει στο λάθος να κρίνει το παρελθόν με τα μάτια του «τώρα». ​Ο Ομηρικός Οδυσσέας: Η Ενσάρκωση της Μήτιδος ​Στο πρωτότυπο έπος, ο Οδυσσέας δεν είναι απλώς ένας επιζών· είναι ο πολύμητις, ο άνθρωπος που ορίζεται από τη στρατηγική του ευφυΐα, τον δόλο και τον απόλυτο αυτοέλεγχο. ​Η Κυριαρχία της Λογικής: Ο ομηρικός ήρωας δεν ενεργεί ποτέ με το θυμικό.

Ακόμα και στις πιο ακραίες στιγμές, όπως όταν αντικρίζει τους νεκρούς συντρόφους του στη σπηλιά του Κύκλωπα, καταπιέζει την οργή του.

Ξέρει ότι αν σκοτώσει τον Πολύφημο στον ύπνο του, θα παγιδευτεί και ο ίδιος.

Η υπομονή του (πολύτλας) είναι το μεγαλύτερο όπλο του ​Το Κίνητρο του Κλέους και του Οίκου: Ο σκοπός του είναι ξεκάθαρος και απόλυτος.

Επιζητά τον νόστο (την επιστροφή) για να αποκαταστήσει τον οίκο του και να διατηρήσει το κλέος (την υστεροφημία) του.

Είναι ένας βασιλιάς που γνωρίζει τη θέση του στον κόσμο και τη σχέση του με το θείο.

Παρά τα ανθρώπινα λάθη του, διατηρεί μια ακλόνητη εσωτερική ισορροπία. ​Ο Οδυσσέας του Νόλαν: Ο Αναχρονισμός του «Τραυματισμένου Στρατιώτη» ​Στην υποθετική διασκευή του Νόλαν, ο χαρακτήρας μετατρέπεται σε κάτι εντελώς ξένο προς τον Όμηρο.

Γίνεται ένας σύγχρονος, σκοτεινός αντι-ήρωας, επηρεασμένος από τις σημερινές θεωρίες περί ψυχολογικού τραύματος. ​Έρμαιο του Μετατραυματικού Στρες: Αυτός ο Οδυσσέας δεν καθοδηγείται από τη μήτι, αλλά από το ψυχικό βάρος του πολέμου της Τροίας.

Οι πράξεις του (όπως το να τοξεύσει τον τυφλωμένο Κύκλωπα από καθαρή εκδίκηση) δείχνουν έναν άνθρωπο που έχει χάσει τον έλεγχο, που αντιδρά σπασμωδικά και κυριεύεται από την οργή της στιγμής. ​Η Ηθική Γκρίζα Ζώνη: Αντί για τον δίκαιο βασιλιά που φέρνει την κάθαρση, βλέπουμε έναν κυνικό επιζώντα.

Η βία του δεν είναι πλέον ιερή υποχρέωση (τίσις), αλλά μια σκοτεινή εμμονή που διαλύει τον κοινωνικό ιστό γύρω του.

Γίνεται ένας «αναξιόπιστος αφηγητής» του ίδιου του του εαυτού. ​Γιατί η Σύγχρονη Ματιά Αδικεί τον Ήρωα ​Το να βλέπουμε την Οδύσσεια με τα μάτια του σήμερα αφαιρεί από τον ήρωα την ίδια του την ουσία.

Ο ομηρικός άνθρωπος δεν λειτουργούσε με όρους σύγχρονης ψυχοθεραπείας ή υπαρξιακού υπαρξισμού. ​Η μετατροπή της στρατηγικής ευφυΐας σε ωμή, παρορμητική δράση και η αντικατάσταση της ηρωικής αρετής με το «μετατραυματικό σοκ» υποβιβάζει τον Οδυσσέας από ένα πανανθρώπινο σύμβολο νόησης σε έναν ακόμη κοινότυπο, ταλαιπωρημένο πρωταγωνιστή ταινιών δράσης. ​Συμπέρασμα ​Ο Οδυσσέας του Ομήρου έχει αντέξει 3.000 χρόνια ακριβώς επειδή η λογική και η αντοχή του απέναντι στη μοίρα είναι διαχρονικές.

Η προσπάθεια του Νόλαν —ή οποιουδήποτε σύγχρονου δημιουργού— να του φορέσει τα ιδεολογικά και ψυχολογικά «γυαλιά» του 21ου αιώνα, δεν ανανεώνει το έργο.

Αντίθετα, αποδεικνύει μια αδυναμία κατανόησης του αρχαίου μεγαλείου, αντικαθιστώντας τον πολύμητι στρατηγό με έναν καθρέφτη των δικών μας, σημερινών αδιεξόδων.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους