Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ 19 ΙΟΥΛΙΟΥ 1974 Υπάρχουν στιγμές που ο Θεός σωπαίνει και μιλά μόνο η αγκαλιά της μάρτυρας Μάνας . Παρασκευή 19 Ιουλίου λίγο πριν τις 5 απόγευμα η Κύπρος στεκόταν στην...
Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ 19 ΙΟΥΛΙΟΥ 1974 Υπάρχουν στιγμές που ο Θεός σωπαίνει και μιλά μόνο η αγκαλιά της μάρτυρας Μάνας . Παρασκευή 19 Ιουλίου λίγο πριν τις 5 απόγευμα η Κύπρος στεκόταν στην άκρη της αβύσσου.
Το προδοτικό πραξικόπημα είχε πληγώσει την καρδιά της Κύπρου ,των μανάδων του Κυπριακού Ελληνισμού.
Οι δρόμοι μύριζαν μπαρούτι, ,αιμορραγούσε η Κυπριακή Δημοκρατία .Τα βλέμματα ανήσυχα και ο ουρανός έμοιαζε να κρατά την ανάσα του ,σαν να γνώριζε το κακό που πλησίαζε.
Εκείνο το μεσημέρι της 19ης Ιουλίου 1974 η μάρτυρας μάνα μου ένοιωθε την καρδιά της να βαραίνει ανεξήγητα.
Δεν ήταν φόβος.
Ήταν εκείνη η μυστική φωνή που μόνο οι μάνες ακούνε, όταν η μοίρα πλησιάζει τα παιδιά τους. > Τον Ιωάννη Λάζαρου Σκαλιστή στρατιώτη του 211ΤΠ υπηρετώντας την θητεία του στην Πρώτη γραμμή του Τράχωνα.
Δε λογάριασε ούτε μπλόκα ,ουτε τα στραμμένα όπλα των πραξικοπηματιών ,ήταν αποφασισμένη και συμφιλιωμένη με το θάνατο.
Μαζί με τη θεία μου Βάσω, αδερφή του πατέρα μου κάλεσαν το ταξί του Χρηστάκη απο τον Αγιο Δομέτιο και ξεκίνησαν ενα ταξίδι που έμελλε να μείνει χαραγμένο στην αιωνιότητα Το αυτοκίνητο προχωρούσε αργά .Σε κάθε μπλόκο ,η αγωνία πάγωνε το χρόνο.
Πραξικοπηματίες οπλισμένοι ,,διαταγές, έλεγχοι πρόσωπα ομως να μη βολεύονται με τη σκοτεινιά.
Μα η αγάπη μιας Μάνας δεν αναγνωρίζει παρανομίες και τρομοκρατίες ,δεν λυγίζει στον θάνατο.
Ύστερα από πολλές και αμέτρητες δυσκολίες έφτασαν στο φυλάκιο 1090 του 211ΤΠ/3ος λόχος . Και τότε τον είδε Δεκαεννέα χρονών Ένα Παλληκάρι γίγαντας στη ψυχή Ιωάννης Λάζαρου Σκαλιστής στρατιώτης 211ΤΠ/3ος λόχος Σκεκόταν όρθιος, με το όπλο στον ώμο και με βλέμμα καθαρό.
Μια αγάπη φως στα μάτια του .Μόνο η γαλήνη εκείνων που γνωρίζουν πως το καθήκον είναι η υπεράσπιση των ιερών και οσίων μας.
Η μάνα έτρεξε και τον σγκάλιασε Τον κράτησε σφικτά, σαν να ήθελε να σταματήσει τον χρόνο.
Σαν να ήθελε να νικήσει τη μοίρα . Με φωνή που έσπαζε απο αγωνία ψιθύρισε : > Κι εκείνος χαμογέλασε . Με εκείνο το καθαρό χαμόγελο της ελληνικής λεβεντιάς, που γεννιέται όταν η ψυχή έχει ήδη διαλέξει τον δρόμο της . << Μην φοβάσαι Μάνα . Κανέναν δεν φοβάμαι.
Έδώ θα μείνω μέχρι τέλους να υπερασπστώ τη γή μου ,την Πατρίδα μου . Δεν ήταν λόγια ήταν διαθήκη . Ήταν ο όρκος ενός Έλληνα στρατιώτη.
Η μάνα τον φίλησε στο μέτωπο . Ίσως χωρίς να το γνωρίζει απο διαίσθηση μήπως ,αποχαιρετούσε το Παλληκάρι της για τελευταία φορά.
Την επόμενη μέρα στις 20 Ιουλίου η Τουρκία εισέβαλε σύμφωνα με το σχέδιο στην Κύπρο μας.
Η γη σείστηκε απο βόμβες Ο ουρανός σκοτείνιασε απο τα αεροπλάνα των βαρβάρων εισβολέων της Τουρκίας.
Η ιστορία βάφτηκε με το αίμα των υπερασπιστών της Ελευθερίας μας και της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Και στις 22 Ιουλίου 1974 ο Ιωάννης Λάζαρου Σκαλιστής 211ΤΠ 19 ετών μαχόμενος στις επάλξεις του καθήκοντος πρόσφερε οτι πολιτιμώτερο είχε.
Τη ζωή του . Δεν έφυγε ηττημένος.
Πέρασε στην αθανασία . Απο εκείνη την ημέρα, η τελευταία αγκαλιά της Ηρωομάνας Εύας Λάζαρου Σκαλιστή.
Και δεν ανήκει μόνο στην οικογένεια του . Ανήκει σε κάθε Μάρτυρα Μάνα που περίμενε το Παλληκάρι της και κράτησε απο τότες μόνο τη φωτογραφία του . Ανήκει σε κάθε λαό που πλήρωσε την Ελευθερία με αίμα . Ανήκει στην ιστορία του Ελληνισμού.
Γιατί όσο θα υπάρχουν άνθρωποι που συγκινούνται μπροστά στην αγάπη της Μάνας και στη θυσία ενός δεκαεννιάχρονου Παλληκαριού, ο Ιωάννης Λάζαρου Σκαλιστής και κάθε ήρωας μας δεν πεθαίνουν ποτέ . Θα στέκεται αιώνιος στο φυλάκιο της μνήμης . Και κάθε 19 του Ιούλη, μια μάνα θα συνεχίζει να Τον Αγκαλιάζει . Κάθε 20 του Ιούλη η Κύπρος θα θυμάται το έγκλημα της Εισβολής και κατοχής ,κάθε Πεσόντα κάθε Αγνοούμενο ,κάθε αιχμάλωτο ,κάθε ανάπηρο Κάθε σγωνιστή της Ελευθερίας και της Κυπριακής Δημοκρατίας, Κάθε Μάρτυρα Μάνα Πατέρα και συγγενή . Και κάθε 22 Ιουλίου, ο Ελληνισμός θα υποκλίνεται σε ένα Παλληκάρι και μια Μάνα που αψήφισαν την προδοσία, στο Παλληκάρι που κράτησε το λόγο του ,Ιωάννης Λάζαρου Σκαλιστής ετών 19 ηρωικώς Πεσών. << Μην φοβάσαι Μάνα ...Εδώ θα μείνω μέχρι το τέλος . Αθάνατοι Είπα και εβάδισα Τούτο είναι το φώς της νεκρικής πυράς μου.. @highlight TopFans
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους