Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σε μια μικρή μονή, κάτω από μια ελιά, ένας υποτακτικός παραπονέθηκε στον Γέροντά του: -Πάτερ, η καρδιά μου μοιάζει με εγκαταλελειμμένο κήπο.

Κάποιες μέρες ανθίζουν ρόδα και βασιλικοί, μοσχοβολάει προσευχή.

Άλλες μέρες, όμως, φυτρώνουν αγκάθια και τσουκνίδες.

Πνίγουν τα λουλούδια.

Τι να κάνω; Ο Γέροντας σηκώθηκε σιωπηλός, πήρε το ραβδί του και τον οδήγησε στον μικρό κήπο της μονής.

Εκεί, ανάμεσα στις ντομάτες, είχε φυτρώσει ένα πυκνό αγριόχορτο. -Βλέπεις αυτό το χορτάρι; ρώτησε.

Είναι ο Παλιός Άνθρωπος μεγαλώνει γρήγορα, χωρίς να το ποτίσεις, χωρίς να το σπείρεις.

Από την άλλη, οι ντομάτες είναι η Χάρις του Θεού θέλουν ήλιο, νερό, φροντίδα, υπομονή.

Ο νέος ρώτησε ανήσυχος: - Πάτερ, αν δεν τα βγάλω όλα τα αγριόχορτα, θα χαθεί ο κήπος; Και ο Γέροντας απάντησε: - Παιδί μου, μην κοιτάς μόνο να ξεριζώνεις.

Το χώμα που αδειάζει, το γεμίζουν πάλι αγκάθια.

Κοίταξε να φυτεύεις.

Κάθε φορά που λες μία ευχή, φυτεύεις έναν βασιλικό.

Κάθε φορά που κάνεις μια καλή πράξη, φυτεύεις μια ρόδα.

Κάθε φορά που κοινωνάς, ποτίζεις όλον τον κήπο με δροσιά.

Όταν ο κήπος γεμίσει λουλούδια, τα αγριόχορτα θα στριμωχτούν σε μια γωνιά.

Δεν θα εξαφανιστούν ποτέ εντελώς όσο ζούμε, βγάζουν σπόρους, αλλά θα χάσουν την δύναμή τους.

Γιατί το φως του ήλιου ανήκει στα λουλούδια, όχι στα ζιζάνια.

Και πρόσθεσε με σοβαρότητα: - Αυτό που σπέρνεις, θερίζεις.

Αυτό που ποτίζεις, μεγαλώνει.

Η ψυχή σου είναι ο κήπος σου. Ο Θεός σου δίνει βροχή και ήλιο.

Εσύ διάλεξε τι θα καλλιεργήσεις. «Όσα έσπειρε ο άνθρωπος, ταύτα και θερίσει». (Γαλ. 6:7) ☦️ Τι φυτεύεις σήμερα στον κήπο της ψυχής σου; Μια αγκαθωτή σκέψη, ή ένα λουλούδι προσευχής; 🌻 Εκ της συντακτικής ομάδας του: Ιερός Ναός Αγίου Κωνσταντίνου Κολωνού π. Αθανάσιος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους