Original Post

Πλήρες Κείμενο:

📖 Άγγιξα τα όρια Άγγιξα τα όρια των διαστάσεων. Γεύτηκα το αδιαχώρητο, το αδιαπραγμάτευτο, το αιώνιο.

Κάποιο ασημένιο νήμα μ’ αγκίστρωσε στο άρρωστο κορμί μου και δεν μ’ άφησε να σαλπάρω στους κόσμους του ονείρου.

Έμεινα στο αγκυροβόλιό μου ν’ αναρωτιέμαι.

Ποιο είναι το μήνυμα της αναβολής του ταξιδιού μου; Αναζητώ την απάντηση, σκάβοντας μέσα μου βαθιά, την ύστερη γνώση να φέρω στο τώρα μου.

Για να σπάσω άχρηστους κύκλους επαναλήψεων και ζωών.

Σχοινοβατώ στο αιώνιο τώρα κι αφουγκράζομαι τα μηνύματα που αναβλύζουν από τα βάθη της εσωτερικής μου πηγής.

Θαμπώνομαι από το φως.

Κλείνω τα μάτια απορημένη και καρτερώ τη μαγική στιγμή της κατανόησης του γρίφου.

Τη στιγμή που θα μου δοθούν οι κώδικες και τα αρχαία κλειδιά.

Μέχρι τότε ανασαίνω, ζω κι ελπίζω σε καινούρια ουσιαστική αρχή. Μαρία Ταπακτσόγλου-Μπούλη Νοσταλγοί της Εδέμ 2016 Εκδόσεις Εχέδωρος 🟠 Σχολιασμός Το ποίημα «Άγγιξα τα όρια» είναι μια βαθιά υπαρξιακή κατάθεση, γεννημένη μέσα από την οριακή εμπειρία της ασθένειας και της αναμέτρησης με το εύθραυστο της ανθρώπινης ύπαρξης.

Η ποιήτρια νιώθει πως άγγιξε το κατώφλι ανάμεσα σε δύο κόσμους: τον γήινο και τον υπερβατικό.

Κι όμως, ένα «ασημένιο νήμα» την κρατά δεμένη στο σώμα και στη ζωή, αναβάλλοντας το ταξίδι προς το άγνωστο.

Η αναβολή αυτή δεν βιώνεται ως ματαίωση, αλλά ως κάλεσμα για εσωτερική αναζήτηση.

Η ποιητική φωνή σκάβει βαθιά μέσα της, αφουγκράζεται τα μυστικά μηνύματα της εσωτερικής της πηγής και αναμένει τη στιγμή της κατανόησης — εκείνη τη στιγμή όπου θα της δοθούν «οι κώδικες και τα αρχαία κλειδιά». Το ποίημα μεταμορφώνει τον πόνο σε γνώση, την αγωνία σε προσδοκία και την εμπειρία της δοκιμασίας σε ελπίδα για μια νέα ουσιαστική αρχή.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους