#ΚΑΤΙ #ΨΗΝΕΤΑΙ και παραλειπόμενα... Η εκπομπή #ΚΑΤΙ #ΨΗΝΕΤΑΙ, στον ΑΝΤ1, μου αρέσει πολύ και ο λόγος είναι ότι μέσα από καθημερινούς ανθρώπους μαθαίνουμε συνταγές μαγειρικής της ημέρας και όχι...
#ΚΑΤΙ #ΨΗΝΕΤΑΙ και παραλειπόμενα... Η εκπομπή #ΚΑΤΙ #ΨΗΝΕΤΑΙ, στον ΑΝΤ1, μου αρέσει πολύ και ο λόγος είναι ότι μέσα από καθημερινούς ανθρώπους μαθαίνουμε συνταγές μαγειρικής της ημέρας και όχι γκουρμέ βλακείες όπως σε άλλες εκπομπές που απευθύνονται σε ανθρώπους με λεφτά και σε restaurant με αστέρια Μichelin.
Εμένα προσωπικά ούτε τα michelin με ενδιαφέρουν ούτε τα γκουρμέ, μη πω τα σιχαίνομαι, προτιμώ τις απλές συνταγές της μαμάς που είναι παράλληλα και διατροφικής αξίας, έτσι όπως μεγάλωσα.
Και επανέρχομαι στο κάτι ψήνεται να μιλήσω όχι για συνταγές αλλά για τη συμπεριφορά των παικτών όσο αφορά τη θέση τους ως οικοδεσπότες αλλά και ως καλεσμένοι.
Καλοί μου άνθρωποι το στήσιμο ενός τραπεζιού αλλά και οι κανόνες συμπεριφοράς των ανθρώπων που το τιμούν εμπεριέχονται στους κανόνες του #savoir #vivre και οφείλουμε να τους γνωρίζουμε από παιδιά.
Στο σπίτι σου, όταν είσαι μόνος σου, μπορείς να τρως όπως θες και να ρεύεσαι όμως όταν συν βρίσκεσαι με άλλα άτομα, ειδικά όταν δεν τα γνωρίζεις, πρέπει να προσέχουμε πως τρώμε.
Ως αεροσυνοδός στην Ολυμπιακή μεταξύ των μαθημάτων που κάναμε για τα σωστικά των αεροσκαφών και γενικότερα πολλά μαθήματα όπως πρώτες βοήθειας, ψυχολογίας και γενικότερα συμπεριφοράς ήταν και το μάθημα ότι πρέπει να φερόμαστε στους επιβάτες μας ως οικοδέσποινες στο σπίτι μας όταν έχουμε καλεσμένους.
Μαθήματα βέβαια είχα πάρει πολύ νωρίτερα, απο παιδί, από τον συγχωρεμένο τον πατέρα μου που τον είχε υιοθετήσει τεσσάρων ετών όταν έχασε τους γονείς του, η νονά του η αριστοκρατική γιαγιά Αμαλία, που ήταν δασκάλα στην Αθήνα, έμενε μάλιστα κοντά στο Κολωνάκι και πολύ αυστηρή στους τρόπους συμπεριφοράς, τα βίωσα και η ίδια στο σπίτι της όταν την επισκεπτόμασταν.
Έτσι μέχρι τα 15 που έμεινε μαζί της έμαθε κάποια πράγματα τα οποία αργότερα πέρασε και σε μας όπως πχ. να μάθω να τρώω σωστά και να μη ρουφάω με θόρυβο της σούπα μου ή να κάτω θόρυβο με τα χείλη μου.
Τέλος πάντων αυτό ήταν τίποτε μπροστά σε αυτά που έμαθα αργότερα με τα μαθήματα της Ολυμπιακής.
Εμείς οι γυναίκες πρέπει να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικές όταν γευματίζουμε δημόσια, πολύ περισσότερο από τους άντρες.
Παρατήρησα στην εκπομπή σε πολλά μάλιστα επεισόδια -μου έκανε εντύπωση πως κανείς δεν συμβούλεψε αυτούς τους παίκτες- κάποια πράγματα που είναι, πώς να το πω, ενοχλητικά.
Παραδείγματος χάρη όταν σερβίρουμε ως οικοδεσπότες ή οικοδέσποινες το πιάτο στον καλεσμένο μας, ξεκινάμε πάντα από τις γυναίκες, αρχής γενομένης από την την ωριμότερη και τέλος την νεότερη κι αν υπάρχουν άτομα με ειδικές ανάγκες, τους σερβίρουμε πάντα πρώτους.
Δυστυχώς παρατήρησα σε πάρα πολλά επεισόδια να σερβίρουν πρώτα τους άνδρες ενώ υπάρχουν γυναίκες στο τραπέζι και δη, πολύ μεγαλύτερες τους.
Δεν το κατάλαβα αυτό, υπάρχει ακόμα το Μεσαιωνικό Δίκαιο ότι ο άντρας/άρχοντας/σουλτάνος , τρώει πρώτος? Όταν τρώμε δεν ακουμπάμε τον αγκώνα πολύ περισσότερο και τους δύο επάνω στο τραπέζι είναι αγενές υποδεικνύοντας ότι ο καλεσμένος βαριέται και στον επόμενο τόνο θα τον πάρει κι έναν υπνάκο πάνω στο τραπέζι, δεν κάνουμε θόρυβο με τραγανιστές κρούστες ή παξιμάδια λες και σκοτώνομε κατσαρίδες στην γωνία, δεν τρώμε με τα χέρια μας ή σαν γουρούνια, δεν γλύφουμε τα δάκτυλά μας, δεν κάνουμε παπάρες κοινώς μακροβούτι με το ψωμί σε σαλάτα ή φαγητό, δεν φτύνουμε απευθείας στο πιάτο κουκούτσι ή μπουκιά που δεν μας άρεσε αλλα σε χαρτοπετσέτα και πολύ διακριτικά, δεν ξυνόμαστε λες και πιάσαμε κοριούς, δεν τρέχουν σάλτσες ή σορόπια στο πηγούνι ή πάνω στα ρούχα μας, δεν μιλάμε με μπουκωμένο στόμα και εξφενδονίζονται σωματίδια φαγητού στο αέρα και δεν πίνουμε μέχρι μέθης.
Όταν δεν μας αρέσει το φαγητό δεν αφήνουμε επιδεικτικά το πιάτο γεμάτο ή αρχίζουμε αρνητικά σχόλια πριν καν ξεκινήσουμε την πρώτη μπουκιά, τρώμε ελάχιστα βρίσκοντας μία δικαιολογία που να μη προσβάλει τον οικοδεσπότη ή την οικοδέσποινα.
Εκείνο που επίσης δεν κατάλαβα είναι εισβολή στα ιδιαίτερα δωμάτια των οικοδεσποτών το θεωρώ αγένεια.
Καταλαβαίνω ότι η εκπομπή κάπως πρέπει να δικαιολογήσει το χρόνο της μέχρι να ετοιμαστεί το επόμενο σερβίρισμα όμως θα προτιμούσα ή καλεσμένοι να να συζητούν για κάποια άλλα θέματα από το να ψαχουλεύουν ξένα αντικείμενα και να σχολιάζουν οικοδεσπότες κι αν έπρεπε να λάβω μέρος σε αυτή την εκπομπή θα απαγόρευα δια ροπάλου να μπουν οι καλεσμένοι που δεν είναι φίλοι μου στα δωμάτιά μου δίχως την παρουσία μου.
Και φυσικά δεν είναι ο φόβος κάποιας κλοπής, υπάρχουν κάμερες, αλλά έχω θέμα, δεν μου αρέσει και δεν το έκανα κι εγω, μόνο στην βιβλιοθήκη επιτρέπεται η πρόσβαση.
Ή συμπεριφορά των καλεσμένων αλλά και των οικοδεσποτών πρέπει να είναι ευγενική και όχι δεικτική του τύπου "θα σε δαγκώσω δημόσια τώρα" τα πάντα κρίνονται από τη τελική βαθμολογία επομένως αν κρατήσουν μία όμορφη ευγενική συμπεριφορά αυτό δεν τους εμποδίζει να βαθμολογήσουν χαμηλά ένα φαγητό ή έναν άνθρωπο που δεν τους άρεσε ωστόσο έχω παρατηρήσει ότι κάποιοι βαθμολογούν επίτηδες χαμηλά ενώ οι οικοδεσπότες είναι εξαιρετικοί όπως και το φαγητά τους, απλά για να κερδίσουν αυτοί το βραβείο και αυτό το θεωρώ ανέντιμο και άδικο.
Κι ερχόμαστε στα φαγητά.
Κάποιοι είναι αλλεργικοί άλλοι δεν τρώνε χοιρινό ή αρνί, κάποιοι είναι χορτοφάγοι κάποιοι δεν αγαπούν τη ζάχαρη κάποιοι δεν αγαπούν τα πολλά μπαχαρικά κλπ κλπ και όλα αυτά νομίζω οφείλουν να τα δηλώσουν πριν μπουν σε αυτό το παιχνίδι ώστε η οικοδεσπότες να κανονίσουν κάπως διαφορετικά το μενού, αν τα κρατώ μυστικό ότι δεν μου αρέσει το χοιρινό πώς θα γνωρίζει μια οικοδέσποινα να μαγειρέψεις ένα διαφορετικό κρέας? Οι σχολιασμοί κάποιων παικτών είναι άκρως προσβλητικοί κι όταν κάποιος παίκτης δηλώνεις συμμετοχή σε παιχνίδι μαγειρικής σημαίνει ότι πέντε βασικά πράγματα τα γνωρίζει και θεωρεί τον εαυτό του καλό, δεν μπορείς να τον ισοπεδώνεις βαθμολογώντας τον με 1, 2 ή 3 αξιολογώντας όλα του τα φαγητά σκουπίδια, σαν να είναι πρωτάκι και να το λες αυτό δημόσια.
Αντιλαμβάνομαι ότι ο καθένας προσπαθεί να κερδίσει τη χρηματική αμοιβή και να φανεί ότι είναι ο καλύτερος όμως το κοινό δεν είναι ηλίθιο, αναγνωρίζει αν όντως είναι ο καλύτερος ή όχι, άσχετα από τη βαθμολογία που πολλές φορές δίδονται επίτηδες χαμηλοί βαθμοί σε κάποιους παίκτες που θα μπορούσαν να είχαν αναδειχτεί νικητές.
Φυσικά και υπάρχουν και πολλοί ευγενείς παίχτες όμως γενικά πάσχουμε απο καλούς τρόπους στην Ελλάδα και στη δημόσια συμπεριφορά μας πολύ περισσότερο σε μία εκπομπή που την παρακολουθούν και παιδιά και τα παιδιά μιμούνται συμπεριφορές και θα κάνουν τα ίδια αργότερα αν δεν έχουν γερές βάσεις από το σπίτι τους.
Η εκπομπή δεν μιλάει, προφανώς την ενδιαφέρει η ίντριγκα και θέλει να κάνει τηλεθέαση όμως δεν το θεωρώ σωστό αυτοί που συμμετέχουν να μη γνωρίζουν τα βασικά.
Καλύτερα μην κερδίσει κάποιος υψηλό βαθμό αλλά να μείνει στη συνείδησή μας και μνήμη μας ως ευγενής και ωραίος παίκτης παρά το αντίθετο.
Όλα αυτά τα λέω με πολλή αγάπη εύχομαι στις επόμενες εκπομπές γιατί μου αρέσει το "κάτι ψήνεται" να δούμε ποιο ευγενείς συμμετέχοντες. Έχω άδικο? υγ. η φωτό της ανάρτησης είναι τυχαία.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους