Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ενα από αυτά που καταχαίρομαι σε αυτη την εποχή είναι ότι πλέον έχουμε όλοι την ίδια πρόσβαση στην γνώση.

Είναι θέμα του καθενός αν θα μελετήσει και τι θα μελετήσει.

Παρακάτω σας παρουσιάζω ένα κλασικό επικοινωνιακό μοτίβο που εφαρμόζει ένας αδύναμος και ανασφαλής άνθρωπος όταν καλείται να λογοδοτήσει για μια κακή του συμπεριφορά.

Μοτίβο που το συναντάμε από τους πιο "αθώους" ανθρώπους στον περίγυρό μας μέχρι και τα προσωπα εξουσίας του πλανήτη Γη. Σε άλλο άρθρο θα σας πω τι κάνουμε όταν κάποιος μας κάνει DARVO.

Είναι πολύ απολαυστικό όταν ξέρεις το κάτω κείμενο 😁 Επίσης η κοπέλα στο video το εξηγεί εξαιρετικά σε ένα παράδειγμα σχετικό με την επικοινωνιακή σταση του πρωθυπουργού.

Ποια είναι η μέθοδος DARVO ? Η έννοια DARVO (Deny, Attack, Reverse Victim and Offender) περιγράφει ένα επικοινωνιακό και ψυχολογικό μοτίβο αντίδρασης που παρατηρείται όταν ένα άτομο καλείται να λογοδοτήσει για επιβλαβή ή κακοποιητική συμπεριφορά.

Ο όρος εισήχθη από την Αμερικανίδα ψυχολόγο Jennifer J. Freyd και έχει αποτελέσει αντικείμενο μελέτης στο πλαίσιο της ψυχολογίας του τραύματος, της διαπροσωπικής κακοποίησης και των μηχανισμών αποφυγής της ευθύνης.

Αν και το DARVO δεν αποτελεί ψυχιατρική διάγνωση ούτε ξεχωριστή ψυχολογική διαταραχή, αναγνωρίζεται ως ένα χαρακτηριστικό μοτίβο αλληλεπίδρασης που μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την ψυχική υγεία των θυμάτων.

Οι διαπροσωπικές συγκρούσεις αποτελούν φυσιολογικό μέρος των ανθρώπινων σχέσεων.

Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, η αντίδραση ενός ατόμου στην απόδοση ευθύνης δεν περιορίζεται στην άρνηση ή την αυτοάμυνα, αλλά εξελίσσεται σε μια οργανωμένη στρατηγική μετατόπισης της ευθύνης.

Η στρατηγική αυτή είναι γνωστή ως DARVO, ακρωνύμιο των λέξεων Deny (Άρνηση), Attack (Επίθεση), Reverse Victim and Offender (Αντιστροφή Θύματος και Θύτη). Η Jennifer J. Freyd παρουσίασε τον όρο στα τέλη της δεκαετίας του 1990, μελετώντας τις αντιδράσεις ατόμων που κατηγορούνταν για σεξουαλική, συναισθηματική ή άλλη μορφή κακοποίησης.

Από τότε, το μοντέλο χρησιμοποιείται ως θεωρητικό εργαλείο στην κατανόηση της ψυχολογικής χειραγώγησης και των δυναμικών εξουσίας στις διαπροσωπικές σχέσεις.

Τα τρία στάδια του DARVO 1. Άρνηση (Deny) Το πρώτο στάδιο χαρακτηρίζεται από την πλήρη ή μερική άρνηση της συμπεριφοράς ή των συνεπειών της.

Το άτομο μπορεί να ισχυριστεί ότι το περιστατικό δεν συνέβη ποτέ, ότι παρερμηνεύθηκε ή ότι υπερβάλλεται.

Η άρνηση μπορεί να λάβει μορφές όπως: • «Δεν έγινε ποτέ αυτό.» • «Δεν είπα κάτι τέτοιο.» • «Το θυμάσαι λάθος.» Σκοπός της άρνησης είναι η αποφυγή της ανάληψης ευθύνης και η δημιουργία αμφιβολιών σχετικά με την αξιοπιστία των γεγονότων. 2. Επίθεση (Attack) Όταν η άρνηση δεν επαρκεί, ακολουθεί η επίθεση προς το άτομο που εξέφρασε την καταγγελία ή τη δυσαρέσκειά του.

Η επίθεση μπορεί να είναι λεκτική, συναισθηματική ή κοινωνική και στοχεύει στην αποδυνάμωση της αξιοπιστίας του καταγγέλλοντος.

Συχνές μορφές επίθεσης είναι: αμφισβήτηση της ψυχικής ισορροπίας, χαρακτηρισμοί («είσαι υπερβολικός», «είσαι χειριστικός»), αμφισβήτηση των κινήτρων, μεταφορά της συζήτησης σε άσχετα λάθη του άλλου.

Η επίθεση μετατοπίζει το επίκεντρο από την αρχική συμπεριφορά του δράστη στην προσωπικότητα ή τη συμπεριφορά του ατόμου που ζητά εξηγήσεις. 3. Αντιστροφή Θύματος και Θύτη (Reverse Victim and Offender) Το τρίτο στάδιο αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο του DARVO.

Το άτομο που κατηγορήθηκε παρουσιάζει τον εαυτό του ως το πραγματικό θύμα, ενώ το πρόσωπο που υπέστη τη βλάβη εμφανίζεται ως ο υπεύθυνος της σύγκρουσης.

Παραδείγματα: «Εγώ είμαι αυτός που υποφέρει από τη συμπεριφορά σου.» «Με αναγκάζεις να αντιδρώ έτσι.» «Με καταστρέφεις με αυτές τις κατηγορίες.» Η αντιστροφή αυτή δημιουργεί σύγχυση, ενοχές και αμφιβολίες στο πραγματικό θύμα, ενώ συχνά επηρεάζει και τους τρίτους παρατηρητές της κατάστασης. Το DARVO συνδέεται με γνωστούς αμυντικούς μηχανισμούς και γνωστικές διεργασίες, όπως: αποφυγή ανάληψης προσωπικής ευθύνης, προβολή προσωπικών χαρακτηριστικών στους άλλους, γνωστική ασυμφωνία (cognitive dissonance), διατήρηση της θετικής αυτοεικόνας, προστασία της κοινωνικής φήμης.

Σε αρκετές περιπτώσεις συνυπάρχει με άλλες μορφές ψυχολογικής χειραγώγησης, όπως το gaslighting, η μετατόπιση ευθυνών (blame shifting) και η συναισθηματική κακοποίηση.

Η συνεχής έκθεση σε συμπεριφορές τύπου DARVO μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικές ψυχολογικές συνέπειες, όπως: αμφισβήτηση της προσωπικής αντίληψης της πραγματικότητας, ενοχές και αυτοκατηγορία, χαμηλή αυτοεκτίμηση, άγχος και συναισθηματική εξάντληση, δυσκολία στην αναζήτηση βοήθειας, δευτερογενή θυματοποίηση όταν τρίτοι υιοθετούν την αφήγηση του δράστη.

Ιδιαίτερα σε μακροχρόνιες σχέσεις, το θύμα μπορεί να αρχίσει να αμφισβητεί τις αναμνήσεις και την κρίση του, γεγονός που δυσχεραίνει την αναγνώριση της κακοποιητικής δυναμικής. Το DARVO έχει μελετηθεί κυρίως σε περιπτώσεις: ενδοοικογενειακής βίας, συναισθηματικής κακοποίησης, σεξουαλικής παρενόχλησης, εργασιακού εκφοβισμού (workplace bullying), σχέσεων εξουσίας μεταξύ επαγγελματιών και εξυπηρετούμενων ατόμων.

Ερευνητικά ευρήματα δείχνουν ότι η στρατηγική αυτή μπορεί να επηρεάσει όχι μόνο το άμεσο θύμα αλλά και τους μάρτυρες ενός περιστατικού, αυξάνοντας την πιθανότητα να θεωρήσουν τον καταγγέλλοντα λιγότερο αξιόπιστο και τον δράστη περισσότερο αδικημένο.

Για τον λόγο αυτό, το DARVO θεωρείται σημαντικός μηχανισμός δευτερογενούς θυματοποίησης.

Παρότι το DARVO αναγνωρίζεται ευρέως στη βιβλιογραφία της ψυχολογίας του τραύματος και της κακοποίησης, είναι σημαντικό να διευκρινιστεί ότι: δεν αποτελεί επίσημη ψυχιατρική διάγνωση, δεν περιλαμβάνεται στα διαγνωστικά εγχειρίδια DSM-5-TR ή ICD-11, η παρουσία ενός ή περισσότερων στοιχείων του DARVO δεν αρκεί από μόνη της για να χαρακτηριστεί κάποιος ως κακοποιητικός ή χειριστικός.

Η αξιολόγηση τέτοιων συμπεριφορών απαιτεί πάντοτε εξέταση του ευρύτερου πλαισίου, της συχνότητας, της επαναληπτικότητας και των συνεπειών τους στις διαπροσωπικές σχέσεις.

Το μοντέλο DARVO αποτελεί ένα σημαντικό θεωρητικό εργαλείο για την κατανόηση συγκεκριμένων μορφών ψυχολογικής χειραγώγησης και αποφυγής ευθύνης.

Μέσα από την άρνηση, την επίθεση και την αντιστροφή των ρόλων θύματος και θύτη, το άτομο που κατηγορείται επιχειρεί να διατηρήσει τον έλεγχο της αφήγησης, να προστατεύσει την αυτοεικόνα του και να αποδυναμώσει την αξιοπιστία του προσώπου που εκφράζει την καταγγελία.

Η αναγνώριση του μοτίβου DARVO είναι ιδιαίτερα σημαντική για επαγγελματίες ψυχικής υγείας, κοινωνικούς λειτουργούς, νομικούς και κάθε άτομο που εμπλέκεται στην υποστήριξη θυμάτων ψυχολογικής ή άλλης μορφής κακοποίησης.

Παράλληλα, απαιτείται προσοχή ώστε η έννοια να χρησιμοποιείται με επιστημονική τεκμηρίωση και όχι ως γενικευμένη ερμηνεία κάθε αμυντικής ή συγκρουσιακής συμπεριφοράς.

Ενδεικτική βιβλιογραφία • Freyd, J. J. (1997). Violations of Power, Adaptive Blindness, and Betrayal Trauma Theory. • Freyd, J. J. (2019). What is DARVO? Center for Institutional Courage. • Harsey, S. J., & Freyd, J. J. (2020). DARVO and Victim Blame: Implications for Responses to Sexual Violence. • American Psychiatric Association. (2022). Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (5th ed., Text Revision). • World Health Organization. (2022). International Classification of Diseases, 11th Revision (ICD-11). @ακόλουθοι @highlight

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους