Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Περίεργη Κυριακή. Δεν θα πούμε ψέματα μεταξύ μας. Πριν από έναν μήνα λέγαμε ότι πάμε για το πιο ήσυχο καλοκαίρι των τελευταίων ετών.

Ότι η ομάδα έχει μπροστά της την προοπτική του Champions League, ότι ο κορμός υπάρχει, ότι οι περισσότεροι ξέρουν πού βρίσκονται και τι διακυβεύεται.

Και ξαφνικά, μέσα σε λίγες ημέρες, ήρθε η αποχώρηση του Πινέδα.

Να πούμε την αλήθεια; Μας έπεσε βαριά.

Ναι, είχε περάσει από το μυαλό μας μετά το Μουντιάλ ότι κάποια στιγμή θα γυρίσει στην πατρίδα του.

Ναι, ξέραμε ότι υπήρχαν μνηστήρες.

Αλλά όταν έχεις μπροστά σου την προοπτική να παίξεις Champions League, κάτι που δεν το έχεις ζήσει ποτέ, όταν έχεις κλείσει τέσσερα χρόνια στην ομάδα, όταν έχεις σηκώσει πρωταθλήματα, κύπελλα και έχεις γίνει σημείο αναφοράς για ολόκληρη την ΑΕΚ, λες μέσα σου ότι θα κάτσει άλλη μία χρονιά.

Έτσι πιστεύαμε οι περισσότεροι τουλάχιστον.

Και εδώ ας μην κρυβόμαστε πίσω από αριθμούς και στατιστικές.

Δεν χρειάζονται ούτε ποσοστά ούτε heatmaps ούτε αναλύσεις επί αναλύσεων.

Βάλε να δεις δύο-τρία παιχνίδια από κάθε σεζόν και θα καταλάβεις αμέσως τι παίκτης ήταν.

Θέλουμε δεν θέλουμε, συμφωνούμε δεν συμφωνούμε, ο Πινέδα ήταν ένας από τους πιο καθοριστικούς παίκτες της ΑΕΚ τα τελευταία χρόνια.

Από αυτούς που όταν έβλεπες το όνομά τους στην ενδεκάδα ένιωθες μια ασφάλεια.

Μια βεβαιότητα ότι κάτι θα κάνει.

Ότι κάπου θα βγει μπροστά.

Ότι θα τραβήξει την ομάδα από το χέρι όταν στραβώσει το ματς.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, έχουμε και όσα ακούγονται στο μπάσκετ.

Δεν είμαστε δημοσιογράφοι, ούτε έχουμε εσωτερική πληροφόρηση.

Αλλά διαβάζουμε, ακούμε και βλέπουμε τι συζητιέται παντού.

Και όταν ακούς ότι ένα γήπεδο μπορεί να «χαθεί», λογικό είναι να υπάρχει ανησυχία και εκνευρισμός.

Γενικά, μια εβδομάδα με αρκετή τοξικότητα, αρκετή γκρίνια και αρκετή μουρμούρα για την εποχή που βρισκόμαστε.

Από την άλλη όμως, επειδή στην ΑΕΚ έχουμε δει πολύ χειρότερα για να λυγίσουμε τώρα, ας κρατήσουμε και δύο πράγματα που έχουν σημασία.

Η ομάδα παίζει φιλικά.

Η ομάδα χτίζεται.

Και όποιος νομίζει ότι μπορεί να βγάλει ασφαλές συμπέρασμα από τα πρώτα παιχνίδια του Ιουλίου, μάλλον βιάζεται περισσότερο απ’ όσο πρέπει.

Η εικόνα είναι ξεκάθαρα εικόνα προετοιμασίας.

Υπάρχουν πράγματα που αρέσουν, υπάρχουν πράγματα που δεν αρέσουν, αλλά η ουσία θα φανεί όταν αρχίσουν τα επίσημα.

Και αυτά δεν αργούν.

Σε λίγες εβδομάδες έχουμε το πρώτο πραγματικό ραντεβού της χρονιάς. Το Super Cup.

Το πρώτο τρόπαιο που παίζεται.

Το πρώτο επίσημο παιχνίδι.

Η πρώτη ευκαιρία να σταλεί μήνυμα.

Γιατί κακά τα ψέματα, μετά από όσα έχουν συμβεί αυτές τις ημέρες, η ΑΕΚ χρειάζεται μια δυνατή εκκίνηση.

Χρειάζεται μια νίκη.

Χρειάζεται έναν τίτλο.

Χρειάζεται να γυρίσει η κουβέντα στο γήπεδο και όχι στα υπόλοιπα.

Μέχρι τότε ψυχραιμία.

Ούτε πανηγύρια τον Ιούλιο, ούτε καταστροφολογία τον Ιούλιο.

ΑΕΚ είμαστε.

Έχουμε περάσει πολύ μεγαλύτερες φουρτούνες από μια δύσκολη εβδομάδα. Καλή Κυριακή μάγκες.

Και ας ελπίσουμε ότι οι επόμενες μέρες θα μας δώσουν περισσότερους λόγους να χαμογελάσουμε και λιγότερους να συζητάμε τι πήγε στραβά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους